I SA/Bd 648/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę Naczelnika Urzędu Skarbowego w Inowrocławiu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę Skarżący wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę z [...] wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w przedmiocie czynności egzekucyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał niniejszą skargę Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w [...]. Następnie organ, w odpowiedzi na skargę, podał, że wskazana w skardze decyzja w rzeczywistości jest zawiadomieniem o zajęciu wynagrodzenia za pracę. Odpis tego zawiadomienia został doręczony Skarżącemu 26 października 2023 r. W zawiadomieniu pouczono Skarżącego o art. 54 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 ze zm., dalej: "u.p.e.a.") i przysługującej mu skardze na czynność egzekucyjną. Takiej skargi nie złożono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w przedmiocie zajęcia wynagrodzenia za pracę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie administracyjnej wypowiedziały się organy obu instancji. Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego, merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez organy administracyjne różnych instancji. Od zaskarżonej w niniejszej sprawie czynności egzekucyjnej w postaci zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę przysługiwała Skarżącemu skarga na czynność egzekucyjną, którą stosownie do art. 54 § 3 u.p.e.a., należało wnieść do organu egzekucyjnego, który dokonał czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W przypadku uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organ uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności. W przypadku nieuwzględnienia skargi, organ oddala skargę postanowieniem. Natomiast stosownie do z art. 54 § 5 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie. Jak wynika z odpowiedzi na skargę organu, z powyższego środka odwoławczego Skarżący nie skorzystał. Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z pominięciem organów egzekucyjnych. To oznacza, że wniesienie bezpośrednio do tutejszego Sądu skargi nie wyczerpało toku instancji. W świetle powyższego, wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do Sądu mogło podlegać tylko ostateczne rozstrzygnięcie organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.