I SA/Bd 656/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.N. na decyzję D. I. S. w B. z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do września 2010 r. postanowił: zwolnić skarżącą z kosztów sądowych Wraz ze skargą na decyzję D. I. S. w B. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do września 2010 r. strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni podała, że obecnie z tytułu umowy o pracę otrzymuje wynagrodzenie w kwocie [...] zł brutto. Jej mąż pobiera zasiłek dla bezrobotnych w kwocie [...] zł brutto. Jest współwłaścicielka mieszkania o powierzchni 37m². Innego majątku nie posiada: nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych powyżej 3000 euro. Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2012 r. zobowiązano skarżącą do przedłożenia w terminie 10 dni od dnia doręczenia wezwania dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową i finansową. W odpowiedzi skarżąca nadesłała odpisy zeznań podatkowych swoich i małżonka za lata 2010-2011 z których wynika, że w 2010r. osiągnęła dochód w kwocie [...] zł a w 2011 r. [...] zł. Mąż skarżącej za wskazane okresy osiągnął dochód w kwocie [...] zł i [....] zł. Ponadto strona wskazała swoje miesięczne wydatki tj. opłata za lokal 439,91 zł, za energie elektryczną 180,38 zł, spłata kredytu 214,48 zł. Ponownie oświadczyła, że nie posiada innego majątku. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej należy stwierdzić, że wykazała ona, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaważył na tym przede wszystkim fakt, że skarżąca obecnie wraz z mężem osiąga niewielki dochód, który wystarcza na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. Tym samym nie jest w stanie opłacić kosztów zainicjowanego postępowania sądowego. Zatem uiszczenie kosztów przez stronę jest niemożliwe, gdyż skarżąca nie mając środków na ich pokrycie zostałby pozbawiona prawa do sądu, które jest zagwarantowane przez Konstytucję RP. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.