I SA/Bd 670/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009r.na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na czynność S. Ś. w przedmiocie zwrotu nadpłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę. I SA/Bd 670/09 UZASADNIENIE Pismem z dnia 21 września 2006r. W. B. wystąpił do Starosty Ś. o zwrot nadpłaty za kartę pojazdu. W odpowiedzi pismem z dnia 29 września 2006r. Starosta poinformował wnioskodawcę, iż jego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w przepisach prawa nie ma podstawy do zwrotu wnioskowanej kwoty. Wyrokiem z dnia [...]r. Sąd Rejonowy w Ś. odrzucił pozew W. B. przeciwko Staroście Ś. o zapłatę podnosząc, iż skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu jest sprawą administracyjną podlegającą kognicji sądu administracyjnego. Pismem z dnia 09 lipca 2009r. W. B. ponownie zwrócił się do Starosty Ś. o zwrot nadpłaty za kartę pojazdu. Organ w odpowiedzi z dnia 10 sierpnia 2009r. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 29 września 2006r. Pismem z dnia 20 sierpnia 2009r. W. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na czynność Starosty Ś. w przedmiocie zwrotu nadpłatę za kartę pojazdu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwana p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie natomiast do § 3 cytowanego artykułu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy na wstępie należy wskazać, że skierowane do organu żądanie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008r. sygn. akt I OPS 3/07, LEX 341207). Wobec tego skoro w sprawie będącej przedmiotem skargi pismo odmawiające zwrotu opłaty jest niewątpliwie czynnością materialno-techniczną, zatem wniesienie skargi jest uzależnione od wcześniejszego skorzystania przez skarżącego z uprawnienia wskazanego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie dopełnił warunku uprzedniego pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym miejscu należy wskazać, iż żadne z pism skarżącego skierowanych do Starosty nie stanowi ww. wezwania. Wobec tego skarżący nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zatem niniejsza skarga, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na marginesie Sąd wyjaśnia, iż brak pouczenia w pismach Starosty Ś. z dnia 29 września 2006r. oraz z dnia 10 sierpnia 2009r. o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego i obowiązku uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa świadczy o braku winy skarżącego w dopełnieniu ww. czynności, wobec tego może stanowić podstawę wniosku skierowanego do właściwego organu o przywrócenie terminu do złożenia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wniosek wraz z pisemnym wezwaniem wnosi się do organu w terminie 7 dni do dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W związku z tym, iż postanowienie o odrzuceniu skargi nie powoduje stanu rzeczy osądzonej, zatem strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, będzie mogła jeszcze raz skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.