I SA/Bd 672/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Asesor sądowy Urszula Wiśniewska Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 09 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Janusza L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2005 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] 2006 r. nr [...] Prezydent Miasta W. określił J. L. i H. B. wysokość podatku od środków transportowych za 2005 r. w kwocie 1.245,80 zł. Organ podał, że ww. osoby były współwłaścicielami pojazdów o numerach rejestracyjnych [...] i [...]. Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. Na podstawie art. 11 tej ustawy podatnik jest obowiązany z mocy prawa zapłacić na rachunek budżetu gminy należny podatek od środków transportowych. Ponieważ strony nie dopełniły wskazanych obowiązków wydano zaskarżoną decyzję. Od decyzji organu I instancji podatnicy złożyli odwołania, w których wnieśli o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 7 i art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 04 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284 ze zm.). Według stron samochód STAR o numerze rejestracyjnym [...] nie istnieje od 1998 r., bowiem został przekazany na złom. Prawo nakazuje przedstawienie zaświadczenia o złomowaniu pojazdu, jednak nic nie mówi o sytuacji, gdy takiego zaświadczenia brak. Dodatkowo odwołujący wskazali, że w dniu [...] 2002 r. złożono do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta we W. wniosek o wyłączenie pojazdu z ruchu, ale do dnia dzisiejszego nie wydano decyzji w tej sprawie. Decyzją z dnia [...] 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) pojazd podlega wyrejestrowaniu na wniosek jego właściciela w sytuacjach enumeratywnie wymienionych w przepisie. Trwała i zupełna utrata posiadania pojazdu bez zmiany jej właściciela powinna zostać udokumentowana. Oddanie środka transportowego do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, jest równoznaczne z fizycznym pozbyciem się przedmiotu opodatkowania. Wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych zależy jednak od daty wyrejestrowania pojazdu, która wynika z decyzji o wyrejestrowaniu wydanej przez właściwy organ rejestrujący. Organ podatkowy zaznaczył, że czasowego wycofania pojazdu z ruchu dokonuje się wydając decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu (art. 78a ustawy prawo o ruchu drogowym). Wyrejestrowanie pojazdu lub czasowe wycofanie z ruchu może nastąpić jedynie na wniosek właściciela pojazdu lub podmiotu, któremu powierzono pojazd w trybie art. 73 ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, co w powyższym przypadku nie miało miejsca. Okoliczność podnoszona w odwołaniu, że strona w dniu [...] 2002 r. złożyła do Wydziału Komunikacji wniosek o wyrejestrowanie pojazdu nie została przez stronę udowodniona. Z informacji Wydziału Komunikacji wynika, że pojazdy, od których wymierzono podatek nie zostały wyrejestrowane. Powyższe oznacza, że nadal istnieje obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że podnoszona przez podatników sprawa bezczynności organu w kwestii wyrejestrowania pojazdu i naruszenia przepisów Konwencji o ochronie praw człowieka nie jest przedmiotem postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych i nie może być badana przez organ odwoławczy w tym postępowaniu. Organ podatkowy dokonując określenia wysokości podatku bierze pod uwagę dane zawarte w ewidencji pojazdów prowadzonej przez Wydział Komunikacji. Powyższe dane znajdują także odzwierciedlenie w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego J. L. i H. B. od dnia [...] 1997 r. byli współwłaścicielem pojazdu marki STAR 28, rok produkcji 1973 o ładowności 5000 kg, masy całkowitej 9280 kg, nr rejestracyjny [...]. W sytuacji, gdy organ podatkowy stwierdził, że pomimo ciążącego na podatnikach obowiązku, nie został podatek zapłacony, to zgodnie z art. 21 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zobowiązany był wydać decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego. W konsekwencji prawidłowo ustalono I i II ratę podatku za 2005 r. w wysokości łącznie 1.200 zł w oparciu o uchwałę Rady Miasta W. nr [...] z dnia [...] 2004 r. Zdaniem organu odwoławczego również prawidłowo wymierzono podatek od samochodu o numerze rejestracyjnym [...]. IVECO 35E, a którego to wymiaru podatnicy nie kwestionują. Organ zaznaczył, że zagwarantowano stronom czynny udział w postępowaniu podatkowym zapewniając możliwość wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Ustosunkowując się do podniesionej w odwołaniu argumentacji, że pojazd nie istnieje od 1998 r., organ wskazał, iż nie przedstawiono żadnych dowodów potwierdzających tę okoliczność. W związku z powyższym twierdzeniom strony organ odmówił wiarygodności. Na decyzję organu II instancji J. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy i wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu J. L. podniósł, że decyzja organu odwoławczego oparta jest na nieprawdziwych danych. Nieprawdziwe jest stwierdzenie, że nie została udowodniona okoliczność złożenia w dniu [...] 2002 r. do Wydziału Komunikacji wniosku o wyrejestrowanie pojazdu, oraz że z informacji Wydziału Komunikacji wynika, iż pojazdy, od których wymierzano podatek, nie zostały wyrejestrowane. Skarżący wskazał, że złożył skargę na bezczynność kierowniczki Wydziału Komunikacji w związku z niewydaniem decyzji związanej ze złożonym wnioskiem o wyrejestrowanie pojazdu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., do którego sprawa trafiła, nie dopatrzyło się w tej sprawie bezczynności, co było powodem skargi do Wojewody [...]. W skardze podniesiono, że działanie urzędników narusza prawo do skutecznych środków odwoławczych, w związku z czym narusza stosowne artykuły Konwencji praw człowieka i niektórych wolności. W odpowiedzi Wojewoda [...] stwierdził, że nie zajmuje się takimi sprawami. Następnie sprawa bezczynności została skierowana do Sądu, ale ze względu na nieuiszczony wpis nie została merytorycznie rozpatrzona. Obecnie sprawa jest skierowana do NSA. Skarżący podniósł, że od 1998 r. nie posiada samochodu ciężarowego STAR o numerze rejestracyjnym [...], który oddał na złom. Nie uzyskał dokumentu złomowania samochodu, ponieważ żaden z urzędników o takim obowiązku go nie powiadomił, jak również o tym, że na nim z tytułu tego pojazdu ciąży obowiązek podatkowy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o oddalenie skargi. W piśmie z dnia [...] 2006 r. H. B. poinformowała, że do tego dnia nie otrzymała decyzji na złożone odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w sprawie podatku od środków transportowych za 2006 r. dotyczącej samochodu STAR o numerze rejestracyjnym [...]. Wskazała, że postępowanie organu tym samym obarczone jest wadą w zakresie pominięcia strony w postępowaniu skutkującym stwierdzeniem nieważności decyzji. W piśmie z dnia [...] 2006 r. skarżący wniósł o dopuszczenie w sprawie dowodów w postaci pisma Ministra Finansów z dnia 07 sierpnia 2006 r. skierowanego do Marszałka Sejmu RP w sprawie interpelacji posła Waldemara N. oraz interpelacji poselskiej posła W. N. z dnia [...] 2006 r. skierowanej do Ministra Transportu. Wskazał, że z pisma Ministra Finansów wynika, że Urząd Miasta we W. Wydział Komunikacji powinien wydać decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu STAR z ruchu drogowego od dnia 01 stycznia 2005 r. z uwagi na złożony do depozytu w grudniu 2002 r. dowód rejestracyjny. Z kolei interpelacja poselska posła W. N. skierowana do Ministra Transportu ma określić, czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. jest legalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy organ podatkowy zgodnie z przepisami prawa określił J. L. i H. B., jako współwłaścicielom samochodu ciężarowego marki STAR, wysokość podatku od środków transportowych za 2005 r. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych, z zastrzeżeniem ust. 2, ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych. Jeżeli środek transportowy stanowi współwłasność dwóch lub więcej osób fizycznych lub prawnych, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (art. 9 ust. 2). Według art. 9 ust. 4 wymienionej ustawy obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego – od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty. Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, wygasa natomiast z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu (art. 9ust. 5). Zgodnie z art. 79 § 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadkach enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. Natomiast według art. 78a wymienionej ustawy, czasowego wycofania pojazdu z ruchu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, wydając decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu. Nie budzi wątpliwości w niniejszej sprawie, że J. L. i H. B. od 1997 r. jako współwłaściciele samochodu STAR o numerze rejestracyjnym [...] są wpisani do ewidencji pojazdów prowadzonej przez Wydział Komunikacji Urzędu Miasta W. Pojazd ten nie został wyrejestrowany na dzień wydania decyzji przez organ I, jak również przez organ II instancji. Także jego czasowego wyrejestrowania nie potwierdza żadna decyzja, która funkcjonowałaby w obrocie prawnym. Zdaniem Sądu, brak jest jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych nie ciąży na J. L. i H. B. Wskazane przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jednoznacznie określają, na kim ciąży obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych, od kiedy powstaje oraz kiedy obowiązek ten wygasa. Z kolei przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym wskazują procedurę wyrejestrowania i czasowego wycofania pojazdu z ruchu, które konstytuują wygaśnięcie obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 9 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zatem stwierdzić należy, że skoro brak jest decyzji organu rejestrującego, właściwego ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, o wyrejestrowaniu pojazdu, bądź czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, to tym samym brak jest przesłanek, aby uznać, że skarżący nie jest zobowiązany do zapłaty przedmiotowego podatku. Obowiązek ten będzie ciążył na podatniku tak długo, jak stosowna decyzja nie zostanie wydana przez właściwy organ w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 1993 r., sygn. akt SA/Wr 1468/92 (ONSA 1993/3/76) Sąd stwierdził, że wycofanie pojazdu z ruchu na stałe powoduje wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych (art. 9 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) i nie jest uzależnione ani od wyzbycia się pojazdu, ani od jego fizycznej likwidacji. Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08 czerwca 2000 r., sygn. akt III SA 875/99 (LEX nr 46306) Sąd wskazał, że obowiązek podatkowy ciąży na właścicielu środka transportowego niezależnie od tego, czy używał on pojazdu czy też nie, a zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, obowiązek ten wygasa dopiero z chwilą wyrejestrowania pojazdu. Sąd w tutejszym składzie podziela poglądy zaprezentowane w ww. orzeczeniach. Podkreślić należy, iż wszelkie okoliczności związane z przekazaniem pojazdu na złom powinny być podniesione w postępowaniu prowadzonym w sprawie wyrejestrowania tego pojazdu. Ustalenia dokonane w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu będą wówczas wiążące w sprawie podatkowej. Przepisy prawa regulujące podatek od środków transportowych (art. 9 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) są tak sformułowane, że dopiero wyrejestrowanie pojazdu stanowi podstawę do stwierdzenia, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych nie istnieje. Organ podatkowy powołał się także na fakt, że podatnicy nie przedłożyli dowodów potwierdzających złomowanie pojazdu. Strona podnosi w skardze okoliczność złożenia skargi na bezczynność Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta W. w związku z niewydaniem decyzji związanej ze złożonym wnioskiem o wyrejestrowanie pojazdu. Sąd zauważa, że postanowieniem z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt II SAB/Bd 53/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę H. B. i J. L. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w sprawie wyłączenia samochodu z ruchu. Na niniejsze postanowienie podatnicy złożyli skargę kasacyjną, która postanowieniem z dnia 06 stycznia 2005 r. została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Z kolei wniesione zażalenie na ww. postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OZ 262/05. Należy stwierdzić, że prowadzone postępowania przed sądami administracyjnymi w przedmiocie bezczynności Prezydenta Miasta W. w sprawie wyłączenia samochodu z ruchu nie oznaczają, że obowiązek w podatku od środków transportowych za 2005r. nie istnieje. Ww. orzeczenia nie pozwalają stwierdzić, że brak jest podstaw do określenia niezapłaconego podatku. Dopiero zaistnienie takiej okoliczności jak wyrejestrowanie pojazdu bądź czasowe wyłączenie z ruchu będzie miało wpływ na ocenę obowiązku podatkowego w zakresie podatku od środków transportowych. Nie można zaakceptować sytuacji, w której wyłącznie w oparciu o twierdzenia podatnika, że pojazd przeznaczono na złom, nastąpi wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych, przy jednoczesnym figurowaniu w rejestrze danego pojazdu. Właśnie postępowanie w sprawie wyrejestrowania pojazdu, służy ustaleniu wszystkich okoliczności w zakresie istnienia pojazdu i weryfikacji rejestru pojazdów, w tym zbadaniu czy zaszły przesłanki jego wyrejestrowania, a konsekwencją czego będzie wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych. Dlatego też w pierwszej kolejności podatnicy powinni podjąć działania mające na celu wyrejestrowanie pojazdu. Podatnik nie może skutecznie domagać się uwolnienia od obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych, gdy jednocześnie pojazd nadal jest niewyrejestrowany. W kwestii zarzutów dotyczących naruszenia Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950r. należy stwierdzić, że Sąd nie doszukał się naruszenia jej postanowień przy wydaniu decyzji w sprawie podatku od środków transportowych. Uwagi podnoszone przez stronę skarżącą odnoszą się do zagadnienia bezczynności w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu, jednakże jak wyżej wskazano było ono przedmiotem odrębnego postępowania. Odnośnie zarzutu podniesionego w piśmie z dnia [...] 2006r. przez H. B. zauważyć należy, że przedmiotem sprawy jest wymiar podatku od nieruchomości za 2005r. a nie za 2006r. Ponadto w aktach administracyjnych znajduje się dowód, z którego wynika, że decyzja organu odwoławczego została wysłana na jej adres, jednakże nie została podjęta w terminie. Uprzednio wysłana decyzja organu I instancji na powyższy adres została podjęta i H. B. wniosła odwołanie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.