I SA/Bd 672/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008 r., na posiedzeniu niejawnym zażalenia na nadanie klauzuli wykonalności w sprawie I SA/Bd 672/06 w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2005 r. postanawia: odrzucić zażalenie Wyrokiem z dnia 09 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2005 r. W dniu 16 stycznia 2007 r. (data stempla pocztowego) do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przesłanie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 09 stycznia 2007 r., w którym jednocześnie zwrócił się on o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika – adwokata. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 19 lutego 2007 r., natomiast zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 02 marca 2007 r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z uwagi na niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku w kwocie 100 zł i pouczono, że w przypadku nieuiszczenia powyższej należności, zostanie ona ściągnięta w drodze egzekucji sądowej. Wezwanie okazało się bezskuteczne. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2007 r. zarządzono ściągnięcie ww. należności sądowej. Pismem z dnia 17 lipca 2007 r. ponownie wezwano skarżącego do zapłaty kosztów sądowych w terminie 14 dni od chwili otrzymania wezwania pod rygorem egzekucji komorniczej. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 21 lipca 2007 r., jednakże okazało się ono również bezskuteczne. W związku z powyższym pismem z dnia 27 sierpnia 2007 r. Sąd wystosował zlecenie egzekucyjne do Komornika Sądowego Rewiru I przy Sądzie Rejonowym we W. W dniu 10 października 2007 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane "Zażalenie na nadanie klauzuli wykonalności w sprawie I SA/Bd 672/06". W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w związku z zapadłym orzeczeniem w jego sprawie zwrócił się do Sądu o przesłanie pisemnego uzasadnienia wyroku z jednoczesnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreślił, że niniejsze uzasadnienie otrzymał, ale jednocześnie Sąd nie przychylił się do jego wniosku. Stwierdził, że gdyby wiedział, że za uzasadnienie wyroku będzie musiał zapłacić, to na pewno by go nie żądał. Wyjaśnił, że koszty egzekucji wyniosły 203, 80 zł. Na koniec dodał, że jego działanie powinno zostać potraktowane jako niezawinione i w związku z powyższym wniósł o uchylenie klauzuli wykonalności tytułu wykonawczego Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2007 r. W związku z wątpliwościami co do rzeczywistego charakteru niniejszego pisma, Sąd zwrócił się do skarżącego o jego wyjaśnienie w terminie 7 dni, uwzględniając okoliczność, że opłata kancelaryjna za odpis wyroku z uzasadnieniem, jako koszty sądowe podlega egzekucji sądowej bez nadawania orzeczeniu klauzuli wykonalności (art. 228 w związku z art. 234 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ponadto Sąd wezwał skarżącego do nadesłania informacji, czy mimo braku przedmiotu zaskarżenia podtrzymuje zażalenie w pierwotnej postaci czy też pismo ma inny charakter np. o ile koszty nie zostały wyegzekwowane, o rozłożenie ich na raty bądź umorzenie. Sąd poinformował również skarżącego, że w przypadku braku odpowiedzi w zakreślonym terminie, potraktuje to pismo jako zamiar wniesienia zażalenia, zgodnie z nazwą określoną w jego piśmie z dnia 10 października 2007 r. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 29 października 2007 r. W dniu 05 listopada 2007 r. (data stempla pocztowego) do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym poinformował, że pismo z dnia 10 października 2007 r. określone jako zażalenie na nadanie klauzuli wykonalności w sprawie I SA/Bd 672/06 zostało wystosowane na skutek mylnego pouczenia przez Komornika Sądowego Rewiru I we W. Wyjaśnił, że wobec sytuacji, że koszty nie zostały wyegzekwowane, pismo należy potraktować jako wniosek o umorzenie. Dodał, że w przypadku, gdyby Sąd nie umorzył kosztów pismo należy potraktować w dotychczasowej postaci i skierować je do NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej ustawą p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 i art. 221 ustawy p.p.s.a. nie stosuje się. Sąd zauważa, że w takim przypadku odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręcza się stronie niezależnie od tego, czy uiściła ona opłatę kancelaryjną, ponieważ art. 220 i 221 nie mają w takim przypadku zastosowania. Rozwiązanie to chroni konstytucyjne prawo do sądu, ponieważ niedoręczenie orzeczenia sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem pozbawiałoby stronę prawa wniesienia skargi kasacyjnej –por. post. NSA z 07 lipca 2004 r., GZ 25/04 (ONSAiWSA 2005, nr 1, poz. 12). Natomiast jeżeli opłata nie została uiszczona przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Zgodnie z art. 228 ww. ustawy, grzywny orzeczone w postępowaniu przed sądem administracyjnym są także, oprócz kosztów sądowych, dochodami budżetu państwa. Należności te podlegają egzekucji sądowej bez nadawania orzeczeniu klauzuli wykonalności. Ze zdania drugiego art. 228 p.p.s.a. wynika, że należności sądów administracyjnych, stanowiące dochody budżetu państwa w postaci grzywien i kosztów sądowych, w razie gdy nie zostaną dobrowolnie uiszczone przez zobowiązane do tego podmioty w prawidłowej wysokości, powinny być ściągnięte w drodze egzekucji sądowej, prowadzonej na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego, zawartych w części drugiej "Postępowanie zabezpieczające i egzekucyjne". Niepodjęcie stosownych działań w tym zakresie, a przede wszystkim niewystąpienie z wnioskiem do komornika sądowego przy sądzie rejonowym, stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Zgodnie z art. 776 k.p.c. podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, którym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Tytułami egzekucyjnymi są, stosownie do art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c., prawomocne orzeczenia sądów, w tym sądów administracyjnych. W przypadku orzeczeń sądów administracyjnych, dotyczących grzywien i kosztów sądowych, zgodnie z art. 228 zdanie drugie p.p.s.a. taki tytuł wykonawczy nie musi mieć nadanej klauzuli wykonalności. W tej materii nie mają zastosowania przepisy art. 781 i n. k.p.c. Wystarczy więc, że rozstrzygnięcie o grzywnie lub kosztach sądowych jest zawarte w prawomocnym orzeczeniu, by stanowiło podstawę do wszczęcia egzekucji. Taką podstawę stanowi również prawomocne zarządzenie przewodniczącego o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem ( art. 234 § 2 zdanie drugie). Ustosunkowując się zatem do pisma skarżącego z dnia 10 października 2007r. zatytułowanego "Zażalenie na nadanie klauzuli wykonalności w sprawie I SA/Bd 672/06" stwierdzić należy, że jest ono niedopuszczalne z uwagi na to, że ww. ustawa p.p.s.a. nie przewiduje nadawania przez sądy administracyjne klauzuli wykonalności orzeczeniom tych sądów i w związku z tym nie przewiduje również możliwości uchylania tych klauzul, o co wnosi skarżący. Wobec powyższego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie zachodzi niedopuszczalność wniesionego przez skarżącego zażalenia, co skutkuje jego odrzuceniem. Na marginesie Sąd zauważa, że wniosek o umorzenie należności sądowej podlega odrębnemu rozpatrzeniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.