I SA/Bd 674/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Kujawsko - Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości postanowił 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata. W dniu 03 października 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek H. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadnia trudną sytuacją finansową. Jak wynika z wniosku, skarżący zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Obydwoje są na emeryturze i ich miesięczny łączny dochód wynosi [...] zł. Są właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha. Posiadają dom o powierzchni [...] m2. Dalej oświadcza, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 października 2007 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Od powyższego postanowienia skarżący w dniu 08 listopada 2007 r. wniósł sprzeciw wskazując, iż jego miesięczny dochód wraz z małżonką wynosi z tytułu emerytury [...] zł. Podniósł jednocześnie , że opłaca miesięczne raty w wysokości [...] zł , płaci podatki a dzienny koszt paliwa do wykorzystywanego do prac polowych ciągnika wynosi 300,00 zł. W piśmie z dnia 03 grudnia 2007r. skarżący dodał ponadto, iż ponosi miesięczne wydatki na zakup leków w wysokości 200,00 zł natomiast jego żona 150,00 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono w art. 246 § 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie tego przywileju w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie. Zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, dokumentach znajdujących się w aktach sprawy informacje dotyczące sytuacji materialnej skarżącej uzasadniają zdaniem Sądu przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd wziął pod uwagę niski dochód skarżącego w kwocie [...] zł ( pop przeliczeniu wspólnych dochodów małżonków - [...] zł na osobę) Badając wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd uznał, iż skarżący z uwagi na konieczne koszty utrzymania w tym koszty leczenia w kwocie około 200 zł, 150 zł koszty leczenia żony, 612,42 zł z tytułu opłacania rat kredytów nie jest w stanie wygospodarować dodatkowych kwot na opłacenie kosztów postępowania oraz kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący we wniosku nie wskazał wprawdzie jaką kwotę przeznacza na zakup żywności i odzieży to jednakże biorąc pod uwagę, iż po opłaceniu rachunków oraz zakupie leków w dyspozycji rodziny pozostaje kwota około 855 zł to powyższa okoliczność, przy przyjęciu najniższej wysokości tych wydatków, nie powoduje trudności w obiektywnej ocenie realnych możliwości finansowych skarżącego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.