I SA/Bd 677/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Dudra Asesor sądowy Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 września 2006 r. sprawy ze skargi Franciszka B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. prowadzi postępowanie egzekucyjne w stosunku do majątku Franciszka B. na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez [...] Urząd Wojewódzki oraz Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Zawiadomieniem z dnia [...] 2004r. dokonano zajęcia prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego – w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. Inspektorat w N. Pismem z dnia [...] 2005r. (uzupełnionym dnia [...] 2005r.) zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to zostało doręczone w trybie art. 44 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego dnia [...] 2005r. Na powyższe postanowienie wniesiono zażalenie w dniu [...] 2005r., w którym zawarto również wniosek o zwrot kwoty 30 zł w związku z kosztami dojazdu do Urzędu Skarbowego i wysyłką korespondencji. Rozpatrując wniosek o zwrot poniesionych przez Franciszka B. kosztów w kwocie 30 zł Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] orzekł odmówić ich zwrotu. Pismem z dnia [...] 2005r. zobowiązany wniósł zażalenie wnioskując o zwrot kosztów w związku z toczącą się sprawą. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, iż ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zawiera regulacji dotyczącej zwrotu poniesionych przez stronę kosztów w toku postępowania. Dlatego tez odpowiednie zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponieważ w przedmiotowej sprawie nie zaistniały sytuacje o jakich mowa w art. 56 § 1 kpa Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił przyznania zwrotu kosztów w wysokości 30 zł. Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, rozstrzygnięcie i zajmowanie przez organ egzekucyjny stanowiska w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie , gdy ustawa lub kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Artykuł 56 kpa nie stanowi, że na rozstrzygnięcie w zakresie kosztów wezwania służy zażalenie. Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej Franciszek B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, żądając zwrotu kosztów , które jak określił "na dzień dzisiejszy wynoszą 40 zł + 10 zł". W uzasadnieniu skarżący podnosi, iż organ drugiej instancji nie umie dobrze rozpoznać sprawy, dlatego koszty, które należy zwrócić rosną o 10 zł. Skoro zażalenie nie został uwzględnione strona uważa skargę za zasadną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie z uzasadnieniem jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego tylko z punktu widzenia jego legalności tj. z punktu widzenia zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm.) wynika zaś, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie została uwzględniona, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu, o jakim mowa w art. 145 cyt. ustawy, ocenione według kryterium zgodności z prawem, jak wymaga tego przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269). Na wstępie należy podkreślić, na co wskazano również w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż ustawa z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) nie zawiera regulacji dotyczącej zwrotu kosztów poniesionych przez stronę w toku postępowania. W związku z tym zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 18 cyt. ustawy mają odpowiednio zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Skarżący wnioskował o zwrot kosztów związanych m.in. z osobistym stawiennictwem w urzędzie skarbowym. Zgodnie z art. 56 § 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego osobie, która stawiła się na wezwanie , przyznaje się koszty podróży i inne należności według przepisów o należnościach świadków i biegłych w postępowaniu sądowym. Dotyczy to również kosztów osobistego stawiennictwa stron, gdy postępowanie zostało wszczęte z urzędu albo gdy strona została bez swojej winy błędnie wezwana do stawienia się. Organ pierwszej instancji uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły okoliczności wskazane w cytowanym przepisie dlatego odmówił przyznania zwrotu kosztów. Skarżący na rozstrzygniecie Naczelnika Urzędu Skarbowego złożył zażalenie, pomimo, iż postanowienie zawierało pouczenie, iż postanowienie jest niezaskarżalne. Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo wskazał, iż zgodnie z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, rozstrzygnięcie i zajmowanie przez organ egzekucyjny stanowiska w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie , gdy ustawa lub kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Przepis art. 56 kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia w formie zażalenia postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania. Jeżeli przepis prawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia to złożenie środka odwoławczego (w niniejszej sprawie zażalenia) jest niedopuszczalne. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski należy stwierdzić, iż brak było przesłanek do uwzględnienia skargi i w związku z tym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).