I SA/Bd 678/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przeprowadzenia wniosków dowodowych postanawia: odrzucić skargę W odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...]., wydanej dla A. Sp. z o.o. (skarżąca/spółka) w zakresie podatku od towarów i usług, spółka wniosła o przeprowadzenie dowodów w zakresie załączenia prawomocnych wyroków właściwych sądów dotyczących powołanych decyzji, protokołów kontroli oraz pism wskazanych organów podatkowych i prokuratur. Zaskarżonym postanowieniem z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. odmówił przeprowadzenia dowodów. Pismem z dnia 22 października 2019r. skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę na wskazane powyżej postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, uściślonej w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z przytoczonych regulacji wynika, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W rozpoznawanej sprawie spółka zaskarżyła postanowienie w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodów w zakresie załączenia prawomocnych wyroków właściwych sądów dotyczących powołanych w decyzji rozstrzygnięć, protokołów oraz pism wskazanych organów podatkowych i prokuratur. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie mieści się w żadnej kategorii postanowień, o jakich jest mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Po pierwsze, w stosunku do postanowienia w przedmiocie dopuszczenia czy niedopuszczenia określonych w nim dowodów, ustawa (Ordynacja podatkowa) nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia. Po drugie, rzeczone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie, ponieważ nie wszczyna żadnego odrębnego postępowania. Po trzecie, nie rozstrzyga ono sprawy co do jej istoty, gdyż nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach strony. Skarga dotyczy zatem aktu, który nie mieści się w zakresie przedmiotowym kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny i z tego powodu podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jednocześnie wskazać należy, że brak możliwości zaskarżenia postanowienia objętego skargą nie oznacza, że tego rodzaju postanowienia są poza kontrolą zarówno administracyjną, jak i sądowoadministracyjną. Strona ma bowiem prawo podnieść zarzuty w stosunku do takiego postanowienia, ale dopiero w skardze do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną (decyzję organu odwoławczego) kończącą postępowanie, w ramach którego takie postanowienie zostało wydane. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.