I SA/Bd 686/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki S. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 rok należnego od Spółki S. Decyzja organu II instancji zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 08 lipca 2009r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru). Skarga została złożona za pośrednictwem Poczty w dniu 26 sierpnia 2009r. (pieczęć urzędu pocztowego na kopercie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja doręczona została pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 08 lipca 2009r., należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 07 sierpnia 2009r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym zatem było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 07 sierpnia 2009r. włącznie. Skarga została złożona 26 sierpnia 2009r., a więc 19 dni po terminie wskazanym w cytowanym art. 53 § 1 ustawy. Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi na decyzję ostateczną jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro pełnomocnik strony skarżącej nie zachował terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.