I SA/Bd 696/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 01 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpoznania. 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej M. P. kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania Zaskarżonym postanowieniem Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku M. P. (Skarżącej) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od gier. W uzasadnieniu organ wskazał, że Skarżąca złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku od gier, w którym przedstawiła następujący opis stanu faktycznego, podnosząc, że pytanie o interpretację dotyczy pojęcia gra losowa: czy w przypadku, gdy osoba prawna (klient) przyrzeknie nieodpłatnie nagrodę rzeczową lub pieniężną za wykonanie oznaczonej czynności wymagającej nakładu pracy osoby fizycznej np. wykonanie znaku towarowego, wykonanie rysunku uzewnętrzniającego świadczone przez ten podmiot usługi, napisanie recenzji za które to sąd konkursowy przyzna najlepszemu, zdaniem sądu konkursowego wykonaniu, nagrodę rzeczową lub pieniężną, czy czynność taka podlega przepisom ustawy o grach losowych; czy przyrzeczenie publiczne osoby prawnej (klienta skarżącej) nieodpłatnie nagrody rzeczowej lub pieniężnej na zawarcie umowy o świadczenie usług w określonym terminie a następnie wylosowanie nagrody spośród osób, które umowę zawarły podlega przepisom wskazanej ustawy? Czy ma znaczenie wykonywanie czynności jednorazowo a nie jako prowadzonej działalności gospodarczej? Czy możliwe jest uzyskanie zezwolenia post factum i na jakich zasadach i jaką odpłatnością oraz jakie skutki podatkowe wywołuje przedmiotowe zdarzenie w przypadku nieuzyskania wymaganego zezwolenia? Wnioskująca o interpretację, przedstawiając własne stanowisko, wskazała, że loteria, w której przyrzeczono nieodpłatnie, publicznie nagrodę za wykonanie czynności związanej z umiejętnościami osoby nie podlega przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, bo regulowana jest przepisami kodeksu cywilnego i ma charakter nieodpłatny. Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, przyrzeczenie publicznie nieodpłatnie nagrody za zawarcie umowy o świadczenie usług w określonym terminie, a następnie wylosowanie spośród osób nagrody za dokonanie tej czynności nie podlega przepisom ustawy ww. ponieważ regulowane jest przepisami kodeksu cywilnego i ma charakter nieodpłatny. Pismem z [...] organ wezwał Skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni wniosku przez dołączenie do akt pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynikałoby prawo do występowania w imieniu wnioskodawcy z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego. Postanowieniem z dnia [...]. organ orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, że Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku, tj. nie załączyła do akt sprawy pełnomocnictwa, co uniemożliwia wydanie interpretacji. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Skarżąca złożyła zażalenie wnosząc jednocześnie o wydanie w sprawie interpretacji lub wezwanie podatnika do zmodyfikowania zapytania na urzędowym formularzu, gdyż wniosek należało potraktować tak, jakby pochodził od Skarżącej. Rozpoznając zażalenie organ wskazał, że stosownie do art. 137 § 3 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r nr 8 poz 60 ze zm. dalej jako O.p.), pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone ustnie do protokołu. Z treści pełnomocnictwa powinien wynikać jego zakres, tzn. jakich czynności, w jakim postępowaniu, przed jakim organem może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy. W pełnomocnictwie należy wskazać, czy obejmuje ono wszelkie czynności procesowe, czy też tylko niektóre z nich, a ponadto określić, czy dotyczy całego postępowania, czy też tylko określonego etapu. Organ podkreślił, że powyższy obowiązek wynika również z treści wzoru wniosku ustalonego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 1 marca 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wzoru wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz sposobu uiszczenia opłaty od wniosku. Dalej stwierdził, że z treści wniosku jednoznacznie wynikało, iż Skarżąca prowadząc działalność w ramach kancelarii prawniczej reprezentuje w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej osobę prawną, klienta kancelarii, którego danych identyfikujących nie ujawniono. Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. wezwano Skarżącą, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, do usunięcia stwierdzonych braków w terminie 7 dni. Powyższe pismo precyzowało rodzaj braków oraz sposób ich usunięcia. Zgodnie z nim przedmiotowy wniosek należało uzupełnić przez dołączenie oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynika prawo do występowania w imieniu "wnioskodawcy" z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego. Wezwanie doręczono w dniu [...]. i w terminie tym wpłynęło do organu pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie, lecz nie uzupełniono braków formalnych wniosku, tj. nie złożono do akt sprawy pełnomocnictwa, co uniemożliwiło merytoryczne rozpatrzenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W przedmiotowym piśmie wskazano natomiast, żeby wniosek został potraktowany jako zapytanie w sprawie przyszłej, tak jakby wnioskodawca zamierzał prowadzić działalność gospodarczą objętą przedmiotowym zapytaniem. W związku z faktem, że nie uzupełniono braków formalnych podania Dyrektor Izby Skarbowej pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, bowiem jego merytoryczne rozpoznanie byłoby naruszeniem przez organ prawa procesowego. Jednocześnie organ wskazał, że nie mógł rozpatrzyć wniosku jako pochodzącego od Skarżącej, zgodnie z jej pismem z [...].,albowiem w jego ocenie "wnioskodawcą", którego dotyczyły wskazane elementy zdarzenia przyszłego, pozostawała nieujawniona osoba prawna (klient kancelarii). Zatem, zdaniem organu, wniosek ten nie tylko nie zmieniał podmiotu zwracającego się z zapytaniem podatkowym, ale także treści samego wniosku o wydanie interpretacji zawartego w formularzu ORD-IN. Organ zauważył, że dopiero w treści zażalenia z dnia [...]. doprecyzowano żądanie, w którym wyraźnie wskazano jego zakres - a mianowicie uznania za wnioskodawcę innego podmiotu, czyli Skarżącą. Organ wskazał, że w uregulowaniach dotyczących wydania interpretacji indywidualnej brak jest podstawy prawnej do załatwienia takiego wniosku ponieważ przepisy przewidują możliwość uzupełniania wniosku, np. o dodatkowe elementy stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz brakujące pełnomocnictwo, ale nie umożliwiają zmiany samego wnioskodawcy w toku postępowania. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w treści formularza wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej gdzie w poz. 9 formularza ORD-IN wskazuje się cel złożenia wniosku, którym może być złożenie wniosku, bądź tylko jego uzupełnienie. Zatem, w przypadku opisanej zmiany podmiot powinien zwrócić się do organu z odrębnym nowym wnioskiem w swojej indywidualnej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p. W uzasadnieniu wskazała, że brak pełnomocnictwa nie stanowił braku formalnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, bowiem organ powinien przyjąć, zgodnie z żądaniem zawartym w piśmie z dnia [...]., iż zapytanie w przedmiotowej sprawie dotyczy Skarżącej, która w przyszłości zamierza prowadzić działalność objętą pytaniem. Organ powinien dokonać interpretacji na zapytanie podatnika, czyli Skarżącej; dołączenie pełnomocnictwa od mocodawcy nie było już konieczne, lub wezwać do zamieszczenia zapytania na urzędowym formularzu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Należy w tym miejscu przypomnieć, że sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) uchyla postanowienie, kiedy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając w świetle powołanego przepisu zaskarżone postanowienie, Sąd uznał, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania, co mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Podstawą prawną stanowiska organu było uznanie, że Skarżąca w zakreślonym, zgodnie z art. 169 § 1 i art. 137 § 3 w związku z art. 14 h O.p. nie uzupełniła braków wniosku o interpretację w postaci dołączenia pełnomocnictwa od wnioskodawcy. Bezskuteczny upływ zakreślonego terminu skutkował pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Zdaniem organu nadesłane przez Skarżącą w terminie do uzupełnienia braków pismo, w którym wskazała siebie jako wnioskodawcę nie mogło być uwzględnione z uwagi na brak proceduralnych możliwości zmiany wnioskodawcy w trakcie postępowania. Ze stanowiskiem powyższym nie można się zgodzić. Zdaniem Sądu organy nie miały podstaw, by z niejednoznacznego w treści wniosku o interpretację wywodzić wniosek co do tego, że Skarżąca działa w imieniu innego podatnika a nie swoim. Działania podjęte przez organ po wpłynięciu wniosku powinny zmierzać do jednoznacznego ustalenia kto jest wnioskodawcą (tak określiła siebie we wniosku Skarżąca, nie pojawiły się dane innego podmiotu, który miałby interes w uzyskaniu interpretacji), a nie wyłącznie realizowania koncepcji, że Skarżąca działa w imieniu niezidentyfikowanego podmiotu trzeciego. Kwestia wnioskodawcy, w ocenie Sądu, została dość jednoznacznie wyjaśniona w piśmie Skarżącej z dnia [...]., gdzie wskazała ona, że jest nim wnioskodawca z wniosku czyli Skarżąca. Wniosek taki koresponduje z treścią samego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej na druku przewidzianym w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007r w sprawie wzoru wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz sposobu uiszczania opłaty od wniosku, ORD-IN/A. We wniosku tym, Skarżąca w danych wnioskodawcy w części B wskazała na siebie (poz.10, 11, 12), jako podatnika. Trudno ze sposobu wypełnienia przedmiotowego wniosku o interpretację wywodzić, że dotyczyła ona innego wnioskodawcy - podatnika niż Skarżąca, szczególnie, że nie pojawiają się dane żadnego innego podatnika. W istocie dopiero z pełnomocnictwa miałoby wynikać, kto jest w sprawie wnioskodawcą. Organ dla poparcia swojego stanowiska powołuje się na treść zapisów formularza wniosku ORD-IN w części A2 poz. 9, natomiast bez uzasadnienia pomija ocenę pozostałych wypełnionych pól (część B.2 poz. 14 dotycząca statusu wnioskodawcy jako podatnika). Zdaniem Sądu wyjaśnienie Skarżącej zawarte w powołanym piśmie, złożone w terminie do uzupełnienia braku wniosku, jak również treść zażalenia wyjaśniały wątpliwości, co do statusu Skarżącej w postępowaniu o wydanie interpretacji wszczętym wnioskiem z [....]. Jakkolwiek organ miał podstawy do wyjaśniania wątpliwości w oparciu o art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p. jednakże wnioski wywiedzione w kwestii wnioskodawcy w sprawie, w ocenie Sądu były nieuzasadnione. Mając na uwadze powyższe Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy p.p.s.a. Zgodnie z art. 152 określił, że zaskarżona interpretacja nie może być wykonana w całości i na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a. zasądził od organu na rzecz Skarżącej kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania ([...]zł uiszczonego wpisu).