I SA/Bd 708/13

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-12-13

Skład orzekający: Halina Adamczewska-Wasilewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie, gdy organ administracji publicznej, w ramach autokontroli, uchylił własne postanowienie, które zostało zaskarżone przez stronę?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie, gdy organ administracji publicznej, w ramach autokontroli, uchylił zaskarżone postanowienie. W takiej sytuacji postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe. Stronie skarżącej przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu, nawet w przypadku umorzenia postępowania z powodu uwzględnienia skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Spółka M. G. Sp. z o.o. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. obciążające ją kosztami postępowania. Następnie Dyrektor Izby Celnej, w ramach autokontroli, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego. Spółka poinformowała sąd, że nie zamierza wnosić skargi na nowe rozstrzygnięcie, a Dyrektor Izby Celnej potwierdził, że skarga nie została wniesiona. Sąd umorzył postępowanie i zasądził zwrot kosztów od organu na rzecz spółki.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zasądzono od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz M. G. Sp. z o.o. w K. kwotę 357,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania postanowił: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz M. G. Sp. z o.o. w K. kwotę 357,00 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 29 lipca 2013 r. M. G. Sp. z o.o. w K. (skarżąca) złożyła do tut. Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania. W dniu 14 października 2013 r. do tut. Sądu wpłynęła kopia postanowienia Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] uchylającego w ramach autokontroli zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) – dalej: p.p.s.a., postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r., nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Toruniu z dnia 26 marca 2013 r. w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania (k. 57-59 akt sądowych). Na rozprawie w dniu 15 października 2013 r. pełnomocnik Spółki oświadczył, że nie może zająć stanowiska odnośnie zaskarżenia postanowienia z dnia 11 października 2013r., gdyż musi się skontaktować z mocodawcą. Wobec tego, Sąd postanowił zobowiązać pełnomocnika Spółki do udzielenia informacji czy zostało złożone zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]. Jednocześnie Sąd postanowił zobowiązać Dyrektora Izby Skarbowej w T. do udzielenia informacji, czy postanowienie z dnia 11 października 2013 r. jest ostateczne. Wraz z pismem z dnia 23 października 2013r. Dyrektor Izby Celnej w T. przesłał do Sądu kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru przez stronę postanowienia z dnia [...] r., z którego wynika, że Spółka odebrała to rozstrzygnięcie w dniu 14 października 2013 r. i poinformował, że termin do wniesienia skargi upływa w dniu 13 listopada 2013 r. (k. 73-74 akt sądowych). Natomiast skarżąca Spółka w piśmie z dnia 27 października 2013 r. oświadczyła, że z uwagi na wydanie przez Dyrektora Izby Celnej w T. w trybie autokontroli postanowienia z dnia 11 października 2013r. nie zamierza wnosić skargi na to postanowienie (k. 80 akt sądowych). W wykonaniu zarządzenia z dnia 29 października 2013r. pismem z dnia 15 listopada 2013r. Sąd wezwał Dyrektora Izby Celnej w T. o udzielenie odpowiedzi czy Spółka złożyła skargę na postanowienie z dnia 11 października 2013r. (k. 82 akt sądowych). W odpowiedzi na to wezwanie Dyrektor Izby Celnej w T. w piśmie z dnia 25 listopada 2013 r. poinformował, że Spółka nie wniosła skargi do Sądu na postanowienie z dnia [...]. nr [...] (k. 84 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 54 § 3 powołanej ustawy, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Celnej w T. postanowieniem z dnia [...] r. uchylił postanowienie z dnia [...] r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia 26 marca 2013 r. w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania. Jednocześnie skarżąca pismem z dnia 27 października 2013 r. poinformowała Sąd, że nie zamierza wnosić skargi na to rozstrzygnięcie. W związku z wydaniem postanowienia w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaistniała sytuacja, iż przedmiotem zaskarżenia stało się postanowienie, które następnie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ. Konsekwencją powyższego jest bezprzedmiotowość postępowania przed tut. Sądem, skutkująca jego umorzeniem. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania (pkt 2 sentencji) podjęto na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zwrot zasądzonych od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, stosownie do art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. obejmuje: uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł uiszczony przez nią na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.); koszty pełnomocnika w wysokości określonej na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 163 z 2002 r. poz. 1348 ze zm.), tj. 240 zł. Ponadto zasądzono o zwrocie kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło