I SA/Bd 714/08

WyrokWSA w Bydgoszczy2009-01-13

Skład orzekający: Dariusz Dudra, Leszek Kleczkowski, Ewa Kruppik-Świetlicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji prawidłowo odmówił przyznania płatności rolnośrodowiskowej producentowi rolnemu z powodu niezgodności zadeklarowanej powierzchni upraw z faktycznie stwierdzoną, a także czy plan rolnośrodowiskowy stanowi załącznik do wniosku o przyznanie płatności?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ administracji prawidłowo pozbawił skarżącego płatności rolnośrodowiskowej, ponieważ stwierdzono znaczną rozbieżność między zadeklarowaną a faktycznie uprawianą powierzchnią. Plan rolnośrodowiskowy nie stanowi załącznika do wniosku o przyznanie płatności, a jedynie oświadczenie o jego posiadaniu. Wniosek o płatność musi być zgodny ze stanem faktycznym, co w tym przypadku nie miało miejsca, a producent nie realizował programu od początku zobowiązania zgodnie z przepisami.
Stan faktyczny
Producent rolny R.B. złożył wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w ramach pakietu rolnictwo ekologiczne - uprawy sadownicze na powierzchni 9,31 ha. Po kontroli okazało się, że faktyczna powierzchnia uprawy orzecha włoskiego wynosiła 0,59 ha. Organ I instancji uchylił pierwotną decyzję i przyznał płatność w wysokości 0 zł. Po wznowieniu postępowania, organ I instancji ponownie uchylił decyzję i przyznał płatność w wysokości 0 zł, wskazując na niezgodność wniosku ze stanem faktycznym. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Producent złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Asesor sądowy Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania oddala skargę W dniu [...] listopada 2005 r. R.B. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Producent rolny wnioskował o przyznanie pomocy w związku z realizacją pakietu rolnictwo ekologiczne - uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności na powierzchni 9,31 ha. Decyzją z dnia [...] 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. przyznał producentowi pomoc finansową. W dniu [...] 2006 r. do Biura Powiatowego Agencji w T. wpłynął wykaz producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2006, zgodny z wykazem z jednostki certyfikującej "A" sp. z o. o. Zgodnie z wykazem R.B. realizował ww. wariant na powierzchni 0,59 ha. Mając na uwadze powyższe, Kierownik Biura Powiatowego Agencji w T. decyzją z dnia [..] listopada 2006 r. uchylił decyzję przyznającą płatności, a następnie w dniu [...] stycznia 2007 r., wydał decyzję o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości. Po kilkukrotnym uchylaniu decyzji organu I instancji przez organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego w T., działając w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, uchylił decyzję z dnia [...] lipca 2006 r. i przyznał płatności na przedsięwzięcia rolnośrodowiskowe w pomniejszonej wysokości, tj. w kwocie 0. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że producent rolny realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia [...] , w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Prowadzenie produkcji metodami ekologicznymi ma się odbywać na istniejącej uprawie. Płatność rolnośrodowiskowa w ramach rolnictwa ekologicznego przysługuje do faktycznie istniejących już upraw. Przystąpienie do realizacji wariantu upraw sadowniczych w ramach programów rolnośrodowiskowych oznacza, że sad już istnieje, a nie, że istnieje dopiero możliwość jego założenia. Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie § 13 ust. 2 rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004 r., naruszenie art. 7, art. 9 i art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz błędną ocenę stanu faktycznego. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania wznowieniowego bądź przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia 06 października 2008 r. Dyrektor K-P Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że we wniosku rolnośrodowiskowym R.B. zgłosił do płatności wariant S02d01 - uprawy sadownicze, w tym jagodowe, bez certyfikatu zgodności na powierzchni 9,31 ha od pierwszego roku pięcioletniego zobowiązania. Z uzyskanego z jednostki certyfikującej "A" sp. z o. o. wykazu producentów spełniających wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2006 wynikało, że producent realizował ww. wariant na powierzchni 0,59 ha. Powyższe znajdowało swoje potwierdzenie również w protokole z czynności kontrolnych z dnia 08 sierpnia 2006 r. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo przyznał R.B. płatność rolnośrodowiskową w wysokości 0 zł, z uwagi na stwierdzoną różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, która wynosiła 9,31 ha, a powierzchnią stwierdzoną w protokole z czynności kontrolnych. Podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia stanowił art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE nr L 141 z 30.04. 2004 r. str. 18 ze zm.). Odnosząc się do kwestionowania przez odwołującego wyników postępowania wyjaśniającego, które nie potwierdziło prowadzenia przez producenta pakietu rolnictwo ekologiczne - uprawy sadownicze na powierzchni 9,31 ha, organ wskazał, że zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809) producent rolny realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia 01 marca roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Ani w przepisach regulujących warunki otrzymania płatności rolnośrodowiskowej, ani w instrukcji wypełniania wniosku rolnośrowiskowego nie było mowy o tym, że rok rozpoczęcia 5-letniego zobowiązania jest okresem przejściowym umożliwiającym, np. założenie plantacji. Dlatego też organ nie podzielił stanowiska producenta, iż przedsięwzięcie w ramach wariantu uprawy sadownicze polega na nasadzeniu orzecha włoskiego na terenie gospodarstwa rolnego. Organ podkreślił, że program rolnośrodowiskowy nie jest pomocą finansową udzielaną na założenie uprawy wskazanej we wniosku, ale pomocą, która ma służyć podejmowaniu praktyk agrośrodowiskowych na posiadanych użytkach rolnych. Dyrektor K-POddziału Regionalnego ARiMR zauważył, że składając w dniu 28 listopada 2005 r. wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt R.B w sekcji IX wniosku pt. "Oświadczenie o sposobie użytkowania działek rolnych" jako roślinę uprawianą w roku składania wniosku, a więc w roku 2005 wskazał uprawę orzecha włoskiego na wszystkich 5 działkach rolnych. Natomiast faktycznie producent realizował uprawę orzecha włoskiego na powierzchni 0,59 ha. Na pozostałym obszarze producent prowadził uprawę m.in. rzepaku, pszenicy, trawy na gruntach ornych. Powyższe potwierdziła również deklaracja z wniosku obszarowego z dnia 10 maja 2006 r., w której orzech włoski został wskazany jedynie na powierzchni 0,59 ha. Tym samym organ stwierdził, że R.Bwnioskował o płatność rolnośrodowiskową do roślin, których nie uprawiał. Tym samym organ I instancji słusznie uznał, iż producent nie wywiązał się z zaciągniętych zobowiązań. Organ zaznaczył również, iż fakt zawarcia informacji w planie rolnośrodowiskowym o nasadzeniach w 2006 roku nie ma znaczenia dla sprawy rozpatrywanego wniosku, ponieważ plan działalności rolnośrodowiskowej nie stanowi załącznika do wniosku rolnośrodowiskowego. Jedynymi załącznikami przedłożonym wraz z wnioskiem były kopie części mapy ewidencji gruntów i budynków z naniesionymi oznaczeniami. Składając wniosek rolnośrodowiskowy producent jedynie oświadcza, że posiada plan działalności rolnośrodowiskowej zatwierdzony przez doradcę rolnośrodowiskowego. Stąd za nieuzasadniony organ uznał zarzut o braku zastrzeżeń ze strony pracowników Biura Powiatowego wobec danych zawartych w planie działalności rolnośrodowiskowej. Przepisy rozporządzenia nie nakładają obowiązku dołączania takiego planu do wniosku i tym samym obowiązku weryfikacji postanowień takiego planu w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. Dla wyników prowadzonego postępowania znaczenie ma treść złożonego wniosku rolnośrodowiskowego, jak również wyjaśnienia, czy ustalenia poczynione w trakcie postępowania takie, jak np. wyniki kontroli na miejscu. Biorąc pod uwagę powyższe organ nie zgodził się z twierdzeniem producenta, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 7 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak zweryfikowania planu rolnośrodowiskowego w okresie od dnia 28 listopada 2005 r. do pozytywnej decyzji z dnia 07 lipca 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego w ramach prowadzonego postępowania działał na podstawie i w granicach obowiązującego prawa tzn. był zobowiązany jedynie do weryfikacji danych zawartych we wniosku rolnośrodowiskowym. Organ podkreślił, że błędny nie był plan rolnośrodowiskowy, który przewidywał wykonanie nasadzeń jesienią 2006 roku, ale błędny i niezgodny ze stanem faktycznym był wniosek rolnośrodowiskowy. Organ zauważył, że instrukcja wypełniania wniosku rolnośrodowiskowego wskazuje jasno, iż informacje zawarte we wniosku rolnośrodowiskowym powinny być zgodne ze stanem faktycznym. Jak wynika z treści oświadczenia złożonego w dniu 21 sierpnia 2006 r. R.B. był poinformowany o rozbieżnościach między wnioskiem obszarowym a rolnośrodowiskowym. Jak wynika z wyjaśnień pracownika Biura Powiatowego w T. M.D., producentowi została w tym dniu udzielona informacja o tym, że należy doprowadzić do zgodności danych zawartych we wnioskach poprzez złożenie zmiany do wniosku. R.B. złożył jednak tylko oświadczenie, w którym wyjaśnił, dlaczego sposób użytkowania działek we wniosku obszarowym nie pokrywa się z rodzajem użytkowania określonym w sprawie rolnośrodowiskowej. Stosowna zmiana została złożona dopiero w dniu 08 grudnia 2006 r., jednak nie była ona skuteczna prawnie, gdyż została złożona po poinformowaniu producenta informacją z dnia 23 listopada 2006 r. oraz decyzją z dnia 30 listopada 2006 r. o nieprawidłowościach stwierdzonych we wniosku. Ustosunkowując się do zarzucanego naruszenia art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy wyjaśnił, że ogólna zasada szybkości postępowania realizowana być musi z poszanowaniem wszelkich reguł prawa procesowego. Ponieważ dotychczasowe decyzje wydane przez organ I instancji obarczone były kwalifikowaną wadą prawną, organ odwoławczy był zobowiązany do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Na decyzję organu II instancji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zaskarżonej decyzji producent zarzucił naruszenie § 13 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich oraz art. 7, art. 9 i art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi strona odnosząc się do planu rolnośrodowiskowego podniosła, że nie twierdzi, iż plan ten stanowi składnik wniosku lub że jest jego załącznikiem. Jest on jednak elementem niezbędnym, gdyż producent oświadcza w nim, że posiada plan rolnośrodowiskowy, a następnie jest zobowiązany postępować zgodnie z tym planem. Strona podała, że pracownik Biura Powiatowego ARiMR w T. weryfikujący wniosek widział wspomniany plan i nie zgłaszał zastrzeżeń. Producent podniósł, że wszystkie decyzje wydane przez organ odwoławczy nie uwzględniają argumentacji przez niego przedstawionej, a która w jego ocenie przemawia za tym, iż program rolnośrodowiskowy był realizowany. W pierwszej decyzji organ odwoławczy skupił się jedynie na błędnej procedurze, w drugiej skupił się jedynie na sposobie obliczenia płatności, w trzeciej i czwartej decyzji ponownie wskazał na błędy proceduralne. Zdaniem strony, treść rozstrzygnięć zawarta w poszczególnych decyzjach stanowi o przewlekłości postępowania. Producent wskazał, iż realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia 01 marca roku, w którym została wydana decyzja o przyznaniu płatności. Stąd wywodzi, iż rok przyznania płatności w przedmiotowej sprawie, czyli rok 2006, jest rokiem przejściowym, w którym producent rolny ma obowiązek rozpocząć realizowanie swego 5-letniego zobowiązania. Przedsięwzięcie, do którego się zobowiązał polegało na rozpoczęciu uprawy orzecha włoskiego metodami ekologicznymi, na terenie całego gospodarstwa rolnego. Aby rozpocząć realizację tego przedsięwzięcia, należało zebrać rośliny uprawiane w roku poprzedzającym rok rozpoczęcia realizacji zobowiązania, przygotować ziemię pod uprawę drzewek oraz dokonać nasadzeń. Są to zadania, które należało realizować od dnia 01 marca 2006 r. w ramach pierwszego roku realizacji zobowiązania. Producent podniósł, iż drzewa owocowe sadzi się wiosną lub jesienią, dlatego też zaplanował większą część nasadzeń w okresie późniejszym - jesienią. Informacja ta była zawarta w dołączonym do wniosku o przyznanie płatności planie rolnośrodowiskowym. Strona podkreśliła, że pracownicy Biura Powiatowego zapoznali się zarówno z wnioskiem jak i z planem i nie mieli żadnych zastrzeżeń. Zdaniem producenta, organ będąc w posiadaniu wniosku od dnia jego złożenia, tj. 28 listopada 2005 r. aż do dnia wydania decyzji, tj. 07 lipca 2006 r. nie podważył prawidłowości planu rolnośrodowiskowego. Milczenie organu w tym zakresie przez okres ośmiu miesięcy i późniejsze podważenie planu stanowi w ocenie strony o naruszeniu art. 7 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ I instancji, na podstawie art. 9 powołanej ustawy miał obowiązek zapoznać się ze wszystkimi złożonymi przez producenta dokumentami i czuwać, aby nie poniósł on szkody z powodu ewentualnej nieznajomości prawa. Organ powinien udzielić stronie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Tymczasem bez zastrzeżeń przyjął zarówno wniosek, jak i plan, z którego wynikało kiedy zostaną dokonane nasadzenia. Strona przyznała, że w momencie wizyty przedstawicieli Jednostki Certyfikującej we wrześniu większość nasadzeń nie była jeszcze dokonana. Nie oznacza to jednak, że producent nie przystąpił do realizacji programu, gdyż ziemia była podorana, przygotowana do sadzenia a sadzonki drzewek zakupione. Zgodne z prawdą są zatem ustalenia Jednostki Certyfikującej, która wykazała rozbieżności, jednak rozbieżności te, zdaniem producenta, nie mogą stać się podstawą do przyznania płatności zerowej, gdyż program był w trakcie realizacji. Rozpoczęcie realizacji programu od marca 2006 r. nie oznacza, że z dniem 01 marca 2006 r. producent powinien mieć nasadzone wszystkie drzewa orzechowe. Strona podniosła, że chcąc działać zgodnie z zasadami dobrej praktyki rolniczej, musiała dokonać nasadzeń dopiero około października lub listopada. W odpowiedzi na skargę Dyrektor K-P Oddziału Regionalnego ARiMR w T. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie poddana została decyzja wydana w nadzwyczajnym trybie - wznowienia postępowania administracyjnego. Jako podstawę wznowienia organ administracji wskazał art.145 §1 pkt 5 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli "wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję". W rozpatrywanej sprawie tę nową okoliczność faktyczną stanowiła informacja jednostki certyfikującej "A" sp. z o.o. otrzymana przez organ po wydaniu decyzji z dnia 7 lipca 2006 r. o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięcia rolnośrodowiskowego, że skarżący uprawiał orzech włoski na pow. 0,59 ha, a nie jak deklarował we wniosku o przyznanie płatności 9,31 ha. W myśl §1 ust.2 pkt 2 i §11 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, płatność rolnośrodowiskową jest udzielana w ramach pakietu rolnictwa ekologicznego na wniosek producenta rolnego. Jak wynika z treści §12 ust.1 pkt 1 i 2 do wniosku dołącza się: 1) kopię części mapy ewidencji gruntów i budynków z naniesionymi oznaczeniami poszczególnych działek rolnych objętych wnioskiem, w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, 2) w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2 - kopię certyfikatu zgodności wymaganego przepisami o rolnictwie ekologicznym albo dokument poświadczający, że gospodarstwo rolne znajduje się w okresie przestawiania na produkcję rolniczą metodami ekologicznymi, albo dokument poświadczający, że gospodarstwo rolne jest objęte planem kontroli, wydawane przez upoważnioną jednostkę certyfikującą. Przepis § 13 ust.2 stanowi zaś, że producent rolny realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia 1 marca roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył w dniu 28 listopada 2005 r. wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w Biurze Powiatowym ARiMR w T.. Do wniosku załączył dwie kopie części mapy ewidencji gruntów i budynków z naniesionymi oznaczeniami. Strona wnioskowała o przyznanie pomocy w związku z realizacją pakietu rolnictwo ekologiczne - uprawy sadownicze, w tym jagodowe, bez certyfikatu zgodności, na pow. 9,31 ha. W "Oświadczeniu o sposobie użytkowania działek rolnych" jako uprawianą roślinę w roku składania wniosku, a więc w 2005 r. skarżący wskazał orzech włoski na wszystkich pięciu działkach rolnych. Z uzyskanego w listopadzie 2006 r. z jednostki certyfikującej "A" sp. z o.o. wykazu producentów spełniających wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w 2006 r. wynikało, że strona uprawiała orzech jedynie na pow. 0,59 ha. Potwierdziła to także przeprowadzona kontrola w dniu 8 sierpnia 2006 r. Art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników stanowi, że jeżeli różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszoną do płatności a powierzchnią zatwierdzoną przekracza 20 %, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. W rezultacie, zdaniem Sądu, zasadnie organ administracji pozbawił skarżącego płatności rolnośrodowiskowej. Sąd podziela stanowisko organu, że plan rolnośrodowiskowy nie stanowi załącznika do wniosku o przyznanie płatności. Nie wynika to z żadnego przepisu powyższego rozporządzenia. Składając wniosek producent jedynie oświadcza, że posiada plan działalności rolnośrodowiskowej. W rozpatrywanej sprawie z wniosku skarżącego z dnia 28 listopada 2005 r. wynika, że plan taki został przygotowany przy udziale T.S.. Twierdzenia producenta o załączeniu do złożonego wniosku planu (który przewidywał wykonanie nasadzeń jesienią 2006 r.) i o zapoznaniu się przez pracowników Biura Powiatowego z tym planem nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym (co podkreślił również organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę). Poza ogólnym stwierdzeniem w tym zakresie strona nie wskazuje konkretnie, którzy z pracowników Biura Powiatowego się z tym planem zapoznali. Należy zauważyć, że zgodnie z art.133 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Oznacza to, że sąd rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Obowiązek zapoznania się przez pracowników Agencji z planem nie wynika też z przepisów prawa. Skoro nie ma takiego obowiązku prawnego i z okoliczności faktycznych nie wynika, aby pracownicy Agencji zapoznali się z tym planem, to zarzut naruszenia art.9 k.p.a., w kontekście braku udzielenia stronie wyjaśnień i wskazówek co do dalszego postępowania w związku z treścią tego planu, jest nieuzasadniony. Rację ma organ odwoławczy, że błędnie został sporządzony złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie płatności. Powinien on zawierać takie dane, jakie zawierała nieskuteczna (ze względu na poinformowanie wcześniej strony o nieprawidłowościach) korekta wniosku złożona w dniu 8 grudnia 2006 r. W korekcie tej skarżący wskazał deklarowaną powierzchnię upraw sadowniczych 0,59 ha, natomiast pozostałą część gruntów (8,72 ha) zajmują uprawy rolnicze (np. rzepak, pszenica) oraz trawy na gruntach ornych. Ponadto w oświadczeniu z dnia 21 sierpnia 2006 r. skarżący stwierdził, iż działki 5/2, 53, 54 zostaną wykorzystane rolniczo i po zebraniu plonów producent przystąpi do przygotowania tych działek pod nasadzenia orzecha włoskiego. Strona stwierdziła również, że działki te nie są wykorzystywane pod dwa programy jednocześnie. W skardze (a wcześniej w odwołaniu) strona podnosi, że w momencie kontroli jednostki certyfikującej większość nasadzeń wprawdzie nie była jeszcze dokonana, lecz program był w trakcie realizacji. Ziemia była podorana, przygotowana do sadzenia, a sadzonki drzewek - zakupione. Nasadzenia miały być dokonane około października lub listopada 2006 r. Natomiast we wniosku o udzielenie płatności z dnia 28 listopada 2005 r. strona oświadczyła, że w roku składania wniosku, a więc w 2005 r. uprawia orzech włoski na wszystkich pięciu działkach rolnych. Tymczasem w rzeczywistości orzech był uprawiany jedynie na pow. 0,59 ha. Organ odwoławczy podkreślił, że instrukcja wypełniania wniosku rolnośrodowiskowego wskazuje jasno, iż informacje zawarte we wniosku powinny być zgodne ze stanem faktycznym (skarżący temu nie zaprzecza). W konsekwencji strona nie realizowała programu rolnośrodowiskowego od dnia 1 marca roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej (2006 r.), co pozostawało w sprzeczności z §13 ust.2 rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Wbrew poglądowi skarżącego z treści §13 ust.2 nie wynika, że rok przyznania płatności, czyli 2006 jest rokiem przejściowym, w którym producent ma obowiązek rozpocząć realizowanie swego pięcioletniego zobowiązania. Zdaniem Sądu organy administracyjne nie naruszyły także art.7 k.p.a. Wszystkie okoliczności faktyczne niezbędne do podjęcia rozstrzygnięcia zostały wyjaśnione. W notatce z dnia 16 czerwca 2008 r. skarżący oświadczył, że nie ma w sprawie nic do dodania (k. 98 akt administracyjnych). Strona zarzuca naruszenie także art.12 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sąd przyznaje, że postępowanie w przedmiotowej sprawie trwało rzeczywiście długo, jednakże czas trwania tego postępowania nie mógł mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło