I SA/Bd 719/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor sądowy Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sygn. akt [...] w przedmiocie określenia odpowiedzialności za zaległość w podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2003r. do 20 czerwca 2003r. postanawia: odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] sygn. akt [...] uchyliło decyzję Burmistrza T. w sprawie podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2003r. do 20 czerwca 2003r. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez Burmistrza T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawniony do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie jednak z utrwalonym orzecznictwem NSA przyznanie jednostce samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego. Brak jest zatem przepisu prawa, który przyznawałby w niniejszej sprawie organowi pierwszej instancji uprawnienie do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygniecie w drodze skargi. Mając powyższe na uwadze, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy, Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.