I SA/Bd 73/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 grudnia 2013r. sygn. akt I SA/Bd 73/13 odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 08 listopada 2013r. sygn. akt I SA/Bd 73/13 w sprawie ze skargi Z.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012r. postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną Z. M. (skarżącej) od postanowienia tut. Sądu odrzucającego skargę podatniczki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 10 grudnia 2012r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012r. (k. 147-148 akt sądowych). W dniu 8 stycznia 2014r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej D. M. złożył w jej imieniu zażalenie na powyższe postanowienie (k. 160 akt sądowych). Zażalenie sporządzone zostało osobiście przez pełnomocnika skarżącej. W uzasadnieniu pełnomocnik strony podniósł, że Sąd w dniu 23 grudnia 2013r. wydał postanowienie bez wcześniejszego rozpatrzenia dwóch wniosków o przyznanie prawa pomocy. Zdaniem pełnomocnika, stanowi to naruszenie Konstytucji RP. Pełnomocnik ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w art. 194 § 4 p.p.s.a. przesądza o jego dopuszczalności, natomiast wniesienie zażalenia z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a. czyni je niedopuszczalnym i podlegającym odrzuceniu. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a., czyli w takiej sytuacji sąd zażalenie odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. (zob: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2220/12, publ.: www.cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie D. M., pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w piśmie z dnia 27 grudnia 2013 r. (k. 151 akt sądowych), doręczającym odpis postanowienia z dnia 23 grudnia 2013 r., że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego, złożył zażalenie sporządzone osobiście. W okolicznościach niniejszej sprawy złożone zażalenie obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Pełnomocnik skarżącej nie wykazał bowiem, że jest osobą wymienioną w art. 194 § 4 p.p.s.a. Tym samym należało przyjąć, że zażalenie zostało sporządzone przez podmiot nieuprawniony i jako takie podlegało odrzuceniu. Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika skarżącej zawartego w uzasadnieniu zażalenia dotyczącego wydania postanowienia z dnia 8 listopada 2013 r. bez wcześniejszego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy podać należy, że postanowieniem z dnia 22 maja 2013 r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy (k. 83-86 akt sądowych). Wprawdzie na to postanowienie strona wniosła zażalenie, jednakże postanowieniem z dnia 15 lipca 2013 r. zostało ono odrzucone (k. 99 akt sądowych), które to postanowienie zostało doręczone w dniu 2 sierpnia 2013 r. (k. 103 akt sądowych). Wniosek zatem z dnia 5 grudnia 2013 r. jest kolejnym wnioskiem o prawo pomocy, który został załatwiony postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014r., a którym referendarz sądowy odmówił przyznania stronie prawa pomocy (k. 172 -175 akt sądowych). Z tego względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.