I SA/Bd 73/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 04 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 22 grudnia 2014r. skarżący wniósł do tut. sadu skargę na wymienioną w sentencji postanowienia interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do treści § 3 tego artykułu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (w tym pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zatem art. 52 § 3 p.p.s.a. zawiera warunek dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną, tj. wyczerpanie toku instancji przez wezwanie organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa oraz skierowanie tego wezwania do organu w określonym w ustawie terminie. Z akt sprawy wynika, że strona wniosła skargę bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie Sąd zauważa, że na stronie 7 wydanej interpretacji organ zawarł pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym zaniechanie wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, oznacza niespełnienie warunku wniesienia skargi w tej sprawie, a w konsekwencji czyni ją niedopuszczalną. Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.