I SA/Bd 741/12
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2015-03-09
Skład orzekający: Halina Adamczewska-Wasilewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, który nie został uzupełniony o wymagane zażalenie, może zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli strona zamiast uzupełnienia wniosła o przedłużenie terminu ustawowego?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, który nie został uzupełniony o wymagane zażalenie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 PPSA. Wniosek o przedłużenie terminu ustawowego nie może zostać uwzględniony, ponieważ instytucja przedłużania terminów przewidziana w art. 84 PPSA dotyczy terminów sądowych, a nie ustawowych.Stan faktyczny
Skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu odmawiające przyznania prawa pomocy. Sąd wezwał ich do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie zażalenia. Skarżący zamiast tego wnieśli o przedłużenie terminu ustawowego. Sąd uznał, że wniosek o przedłużenie terminu ustawowego nie może być uwzględniony i pozostawił wniosek o przywrócenie terminu bez rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i S. P. z dnia 26 grudnia 2014r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2014r. sygn. akt I SA/Bd 741/12 odmawiającego G. P. i S. P. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi G. P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2012r. postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2014r. tut. Sąd odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 397-398 akt sądowych). Odpis powyższego postanowienia, z pouczeniem o przysługującym zażaleniu, skarżący odebrali w dniu 15 grudnia 2014r. (data na zwrotnych poświadczeniach odbioru k. 406-407 akt sądowych). Zatem termin do uzupełnienia braku mijał z dniem 22 grudnia 2014r. Pismem z dnia 26 grudnia 2014r. (nadanym w dniu 29 grudnia 2014r. - k. 416 akt sądowych) skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie (k. 415 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2015r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 418 i 425 akt sądowych). Wezwanie to skarżący odebrali w dniu 16 lutego 2015r. (data na zwrotnych poświadczeniach odbioru - k. 431-432 akt sądowych).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 25 lutego 2015r. wpłynęło do tut. Sądu (nadane 23 lutego 2015r.) pismo opatrzone datą 21 lutego 2015r.,
w którym skarżący wnieśli o przedłużenie terminu zakreślonego ww. wezwaniem do dnia 31 grudnia 2016r. (k. 433 akt sądowych). Pismo to stanowi załącznik do pisma procesowego strony, mającego charakter pisma przewodniego, z dnia 25 lutego 2015r. (k. 439 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma
w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2015r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia przez doręczenie tego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącym
w dniu 16 lutego 2015r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru k. 431-432 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 23 lutego 2015r. nadali pismo, w którym wnieśli o przedłużenie terminu zakreślonego ww. wezwaniem do dnia 31 grudnia 2016r. (k. 433 i 438 akt sądowych). Nie złożyli jednakże zażalenia, o co byli wzywani.
Odnosząc się do wniosku skarżących o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia należy stwierdzić, że nie mógł on zostać uwzględniony, bowiem termin 7-dniowy, o którym mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest terminem ustawowym. Nie stosuje się więc do niego instytucji przedłużania lub skracania terminu przewidzianej w art. 84 tej ustawy. Ta zarezerwowana jest bowiem dla terminów sądowych wskazanych w art. 82 p.p.s.a. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje instytucji przedłużenia terminu ustawowego. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący, pomimo wezwania nie uzupełnili wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia poprzez złożenie zażalenia.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. należało pozostawić wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bez rozpoznania.
Na marginesie Sąd kierując się treścią art. 6 p.p.s.a. informuje, że jeśli strona nie zgadza się z niniejszym rozstrzygnięciem ma prawo zaskarżyć je do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie na niniejsze postanowienie skarżący mogą złożyć samodzielnie (napisać i podpisać), gdyż nie obowiązuje w tym zakresie przymus adwokacki. Warunkiem jednak złożenia skutecznego zażalenia jest jego wniesienie
w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem. Sąd zwraca uwagę na te okoliczności, bowiem analiza akt sprawy wskazuje, że skarżący nie zawsze dochowują wymaganego przez ustawodawcę terminu.
Mając powyższe na względzie Sąd postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło