I SA/Bd 743/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Wnioskiem z dnia 14 września 2010r. J. B. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podniósł, że przekroczenie terminu nastąpiło ze względu na błędne zaadresowanie złożonej skargi. W miejsce Dyrektora Izby Skarbowej w B. skarżący wpisał Sąd Administracyjny. Wyjaśnił, że omyłka była spowodowana nieznajomością prawa. Podkreślił, że właśnie z tego powodu Sąd postanowieniem z dnia 22 lipca 2009r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 398/09 przydzielił mu pełnomocnika z urzędu. Niestety pełnomocnik ten nie skontaktował się z nim i to spowodowało, że błędnie zaadresował przedmiotową skargę. Strona argumentując swoją prośbę wskazała również, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest ostatecznością, której chciałaby uniknąć. Jednocześnie zwróciła się o ustanowienie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i nastąpić może jedynie w określonych ustawą okolicznościach. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, oraz równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności uchybionej. Jedynie spełnienie wszystkich, wskazanych wyżej przesłanek powoduje przywrócenie terminu do dokonania czynności, której strona uchybiła. Brak winy po stronie dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Polega on na dołożeniu szczególnej i należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, Sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też - przeciwnie - wykazała się niedbalstwem. W zaistniałym stanie faktycznym stwierdzić wobec tego należy, iż strona mogła dokonać czynności, do której została obowiązana w terminie. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie dołożył należytej staranności, ażeby złożyć w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem organu – Dyrektora Izby Skarbowej w B.. Argument nieznajomości prawa nie może w tym przypadku uznany, albowiem był on wyraźnie i prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji o trybie wnoszenia skargi. Zatem, uznać należy, że w analizowanej sprawie uchybienie terminu nastąpiło z winy skarżącego. W ocenie Sądu, okoliczność przydzielenia pełnomocnika z urzędu w sprawie o sygn. I SA/Bd 398/09 nie może być potraktowana jako uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, albowiem ustanowienie pełnomocnika w jednej sprawie nie rozciąga się na inne sprawy skarżącego. Na marginesie Sąd zauważa, że w przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 19 października 2010r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych jak również ustanowienie adwokata. W tej sytuacji Sąd postanowił, jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 cyt. ustawy.