I SA/Bd 749/13

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-10-17

Skład orzekający: Mariusz Pawełczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym z uwagi na niskie dochody, brak majątku oraz dodatkowe koszty związane z leczeniem, powinien zostać przyznany prawo pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Skarżącemu należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W analizowanej sprawie skarżący wykazał taką sytuację ze względu na niskie dochody z emerytury, brak majątku oraz dodatkowe koszty związane z leczeniem.
Stan faktyczny
Skarżący Z. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w związku ze skargą na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący wraz z żoną utrzymują się z niskich świadczeń emerytalno-rentowych, nie posiadają majątku, a skarżący jest osobą niepełnosprawną wymagającą leczenia. Po analizie jego sytuacji finansowej i majątkowej, sąd uznał, że skarżący wykazał niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla skarżącego doradcę podatkowego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić doradcę podatkowego. W dniu 23 września 2013 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz doradcy podatkowego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, którego miesięczny dochód stanowi kwota 1.478,00 zł z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości. Zarządzeniem z dnia 23 września 2013r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do nadesłania dokumentów oraz oświadczeń obrazujących jego sytuacje finansową i majątkową. W odpowiedzi przedłożono: kserokopię zeznania podatkowego skarżącego oraz jego żony za lata 2011-2012 z których wynika, że za powyższe okresy osiągnęli łączny dochód w kwotach 19.449,72 zł oraz 22.981,57 zł; kartę informacyjną z leczenia szpitalnego skarżącego. Skarżący oświadczył również, że jest osobą niepełnosprawną poruszającą się na wózku inwalidzkim. Zamieszkuje wraz z żoną u córki. Jest właścicielem samochodu osobowego Opel Vectra z 1995r. Oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego należy stwierdzić, że wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżący wraz z żoną utrzymują się z niewielkich świadczeń emerytalno-rentowych, nie posiadają żadnego majątku Ponadto skarżący jest osobą schorowaną poruszając się na wózku inwalidzkim co bez wątpienie generuje dodatkowe koszty związane z jego leczeniem. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło