I SA/Bd 759/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia [...] odmawiająca stronie umorzenia odsetek za zwłokę. Na decyzję organu II instancji strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie jednak art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Do wykonania nie kwalifikują się m.in. akty administracyjne odmowne. W rozpatrywanej sprawie strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję odmawiającą umorzenia odsetek z tytułu składek na ubezpieczenie. Decyzja ta nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Nie posiada zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 października 2005 r., III SA/Wa 2071/05). Ponadto Sąd zauważa, że dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest właściwe uzasadnienie wniosku, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do strony skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004 r., sygn. akt FZ 85/04). Skarżąca poza wniesieniem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła w skardze uzasadnienia na poparcie tego wniosku. Wyjaśnień strony zawartych w skardze dotyczących jej trudnej sytuacji majątkowej i finansowej nie można uznać za spełniających przesłanki wymienione w powołanym art. 61 § 3 omawianej ustawy. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda", wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej, które jest pozbawione argumentacji w oparciu o przesłanki z art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 02 grudnia 2008 r. sygn. akt II OZ 1266/08). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.