I SA/Bd 760/13
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-12-12
Skład orzekający: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie zaskarżenia postanowienia o obciążeniu kosztami postępowania powinno zostać umorzone, jeśli organ administracji w trybie autokontroli uchylił to postanowienie, a skarżący nie wnosi o jego utrzymanie?Ratio decidendi
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu, gdy stało się bezprzedmiotowe. W sytuacji, gdy organ administracji w trybie autokontroli uchylił zaskarżone postanowienie, a skarżący oświadczył, że nie wnosi o jego utrzymanie, przedmiot zaskarżenia został wyeliminowany z obrotu prawnego, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym. W takim przypadku skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania. Następnie Dyrektor Izby Celnej w T. w ramach autokontroli uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w T. Skarżąca poinformowała sąd, że nie zamierza wnosić skargi na uchylone postanowienie. W związku z tym sąd uznał postępowanie za bezprzedmiotowe.Rozstrzygnięcie
1. umorzył postępowanie, 2. zasądził od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz J. w R. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. w R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania postanowił: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz J. w R. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 22 sierpnia 2013 r. J. w R. (skarżąca) złożyła do tut. Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia
[...] nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania.
W dniu 14 października 2013 r. do tut. Sądu wpłynęła kopia postanowienia Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] uchylającego w ramach autokontroli zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
z 2012r. poz. 270) – dalej: p.p.s.a. postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T.
z dnia [...]., nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania (k. 40-42 akt sądowych).
Na rozprawie w dniu 22 października 2013 r. pełnomocnik Spółki oświadczył, że nie ma pewnej informacji czy Spółce zostało doręczone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]. Wobec tego, Sąd postanowił zobowiązać pełnomocnika skarżącej Spółki do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] zostało doręczone Spółce i czy w związku z treścią tego postanowienia strona składa wnioski procesowe.
Pismem z dnia 23 października 2013r. Dyrektor Izby Celnej w T. przesłał do Sądu zwrotne potwierdzenie odbioru przez stronę postanowienia z dnia
[...]., z którego wynika, że Spółka odebrała to rozstrzygnięcie w dniu 14 października 2013 r. i poinformował, że termin do wniesienia skargi upływa w dniu
13 listopada 2013 r.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 22 października 2013r. skarżąca Spółka w piśmie z dnia 27 października 2013 r. oświadczyła, że z uwagi na wydanie przez Dyrektora Izby Celnej w T. w trybie autokontroli postanowienia z dnia [...] nie zamierza wnosić skargi na to postanowienie (k. 56 akt sądowych).
Następnie w wykonaniu zarządzenia z dnia 04 listopada 2013r. pismem z dnia 15 listopada 2013r. Sąd wezwał Dyrektora Izby Celnej w T. o udzielenie odpowiedzi czy Spółka złożyła skargę na postanowienie z dnia [...].
W odpowiedzi na to wezwanie Dyrektor Izby Celnej w T. w piśmie z dnia 25 listopada 2013 r. poinformował, że Spółka nie wniosła skargi do Sądu na postanowienie z dnia [...] nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do art. 54 § 3 powołanej ustawy, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę
w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Celnej w T. postanowieniem z dnia
[...] uchylił postanowienie z dnia [..] oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia 8 kwietnia 2013 r. w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania. Jednocześnie skarżąca pismem z dnia 27 października 2013 r. poinformowała Sąd, że nie zamierza wnosić skargi na to rozstrzygnięcie.
W związku z wydaniem postanowienia w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaistniała sytuacja, iż przedmiotem zaskarżenia stało się postanowienie, które następnie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ. Konsekwencją powyższego jest bezprzedmiotowość postępowania przed tut. Sądem, skutkująca jego umorzeniem.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania (pkt 2 sentencji) podjęto na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zwrot zasądzonych od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, stosownie do art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. obejmuje: uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł uiszczony przez nią na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
Nr 221, poz. 2193 ze zm.); koszty pełnomocnika w wysokości określonej na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 163
z 2002 r. poz. 1348 ze zm.), tj. 240 zł. Ponadto zasądzono o zwrocie kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło