I SA/Bd 764/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Protokolant Asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 listopada 2013r. sprawy ze skargi I. K. S.A. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...]. określającą Z. C. Z. S.A. w B. (obecnie I. K. S.A. w B.) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za marzec 2009r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że Spółka w dniu 2 maja 2011r. złożyła w Urzędzie Celnym w B. wniosek o stwierdzenie istnienia nadpłaty i zwrot podatku akcyzowego za marzec 2009r. w kwocie [...] zł, zapłaconego z tytułu zużycia 15.807,480 MWh energii elektrycznej w procesach elektrolitycznych, która w jej ocenie nie podlega opodatkowaniu akcyzą. Równocześnie z tym wnioskiem złożyła skorygowaną deklarację dla podatku akcyzowego (AKC-4) za miesiąc marzec 2009r. W obszernym uzasadnieniu przyczyn korekty deklaracji wskazała, że w jej opinii, z regulacji przewidzianych dyrektywami europejskimi w zakresie podatku akcyzowego oraz zasad opodatkowania wyrobów energetycznych i energii elektrycznej, tj. art. 1 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego (Dz. Urz. UE. L 2009 Nr 9, str. 12), tzw. Dyrektywa Horyzontalna, uchylająca Dyrektywę Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992r. w sprawie przepisów ogólnych dotyczących wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym oraz w sprawie składowania, przepływu i nadzorowania takich wyrobów (Dz. Urz. UE.L 1992 Nr 76, str. 1) w związku z art. 2 ust. 2 i art. 2 ust. 4 pkt b) tiret trzecie Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE. L 2003 Nr 283 str. 51), tzw. Dyrektywa Energetyczna, w tym możliwości stosowania zwolnień od tego podatku wynika, iż nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym energia elektryczna wykorzystana w procesach metalurgicznych i elektrolitycznych. W związku z tym dokonała korekty złożonej deklaracji w ten sposób, że w pozycji E jako kwotę podatku akcyzowego przypadającą do zapłaty wskazała [...] zł, przy czym jako podstawę opodatkowania wykazała ilość energii elektrycznej podlegającej opodatkowaniu 9.487,830 MWh i stawkę podatku – 20 zł za 1 MWh W ocenie Spółki wykorzystując energię elektryczną we własnym zakładzie produkcyjnym na potrzeby procesu elektrolicznego (elektrolizy solanki) w marcu 2009r. i rozliczając z tego tytułu podatek akcyzowy – dokonała nienależnej jego zapłaty, w związku z czym przysługuje jej zwrot nadpłaconej kwoty podatku akcyzowego w wysokości [...] zł. Dyrektor Izby Celnej w T. rozpoznając sprawę wskutek wniesionego odwołania podał, że wbrew zarzutom w nim zawartym, wyłączenie spod zakresu zastosowania Dyrektywy Energetycznej nie jest tożsame z obligatoryjnym zwolnieniem z podatku akcyzowego. Takie zwolnienie, zdaniem organu, musiałoby wynikać wprost z przepisu prawa wspólnotowego. Jak wskazał organ, przykładem takiej regulacji był art. 8 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/81, zgodnie z którym państwa członkowskie zobowiązane są do zwolnienia od podatku olejów mineralnych wykorzystywanych w inny sposób niż jako paliwo silnikowe lub grzewcze. Tymczasem Dyrektywa Energetyczna w art. 14 określającym zakres obowiązkowych zwolnień z podatku akcyzowego nie wymienia energii elektrycznej wykorzystywanej do procesów mineralogicznych; również przepisy art. 15 i art. 16 dyrektywy energetycznej przewidujące możliwość wprowadzenia przez państwa członkowskie zwolnień fakultatywnych, nie dotyczą tego rodzaju towaru. Na powyższe zwrócił także uwagę Europejski Trybunał Sprawiedliwości w powołanym wyżej wyroku C-145/06 i C-146/06. Organ podkreślił, ze zaprezentowane przez niego stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem strona złożyła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie: - art. 1 ust. 3 Dyrektywy Horyzontalnej w zw. z art. 2 ust. 4 lit. b tiret trzecie Dyrektywy Energetycznej poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że: Polska była uprawniona do nałożenia krajowego podatku akcyzowego na energię elektryczną wykorzystywaną w procesie elektrolizy, powyższy krajowy podatek akcyzowy nie jest tożsamy z europejskim, ujednoliconym podatkiem akcyzowym, a przepisy krajowe ustanawiające odrębne procedury w zakresie zwolnienia od podatku akcyzowego na energię elektryczną wykorzystywaną w procesie elektrolizy nie wprowadzają ograniczeń oraz nie zwiększają formalności związanych z przekraczaniem granic w handlu tymi wyrobami, a także nie stanowią zakłócenia swobodnego przepływu pomiędzy państwami członkowskimi. - art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie Dyrektywy Energetycznej w zw. z art. 91 ust. 3 Konstytucji oraz art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 2 Aktu o warunkach przystąpienia stanowiącego załącznik do Traktatu z dnia 16 kwietnia 2003 roku - poprzez odmowę uwzględnienia porządku prawnego obowiązującego w Unii Europejskiej, w wyniku czego Dyrektor Izby Celnej w T. uznał, że Polska była uprawniona była do nałożenia krajowego podatku akcyzowego na energię elektryczną wykorzystywaną w procesie elektrolizy - art. 72 §1 pkt. 1) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa poprzez uznanie, że Skarżąca należnie wpłaciła podatek akcyzowy od energii elektrycznej zużytej w procesie elektrolizy, za okres rozliczeniowy marzec 2009r. w kwocie [...] zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu [...]r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł, na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a." o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w związku z pytaniem prejudycjalnym zadanym przez Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 marca 2013r. sygn. akt I GSK 780/11. Pełnomocnik organu nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, że postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. (sygn. akt I GSK 780/11) Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, skierował do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego następującej treści: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?". W ocenie Sądu odpowiedź na powyższe pytanie prejudycjalne będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, bowiem problem prawny rozpoznawanej sprawy – opodatkowanie energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach elektrolitycznych podatkiem akcyzowym ustanowionym według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych – co do zasady (zastosowania reguł podatku zharmonizowanego) jest analogiczny jak w sprawie I GSK 780/11, w której Naczelny Sad Administracyjny wystąpił do trybunału Sprawiedliwości UE. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie w powołanym przepisie nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże, zdaniem Sądu, dopuszczalność zawieszenia postępowania przed sądem administracyjnym ze względu na pytanie prejudycjalne zadane w innej sprawie mieści się w przesłance "innego toczącego się postępowania sądowego". Powyższe stanowisko uzasadnia pogląd przyjęty w doktrynie i w orzecznictwie, że Trybunał Sprawiedliwości UE jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), a sądy krajowe wpisują się w status sądów właściwych dla prawa wspólnotowego (orzeczenie ETS w sprawie 51/89 Tetrapak, Rec.1990, str. II-309 przywołane w "Stosowanie prawa Unii Europejskiej przez sądy" pod red. A.Wróbla; Zakamycze 2005, str. 410). Jeśli więc sąd administracyjny orzekający w danej sprawie uzna, iż odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości UE na zadane w innej sprawie pytanie prejudycjalne będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie, w której orzeka, może zawiesić postępowanie na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.(por postanowienie NSA w spr. I GSK 1066/11 z 12 kwietnia 2013r.). W ocenie Sądu istnieje zależność pomiędzy odpowiedzią Trybunału Sprawiedliwości na zadane pytanie prejudycjalne a rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. W związku z czym, stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości UE orzeczenia w kwestii objętej pytaniem prawnym wskazanym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I GSK 780/11.