I SA/Bd 771/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Protokolant: apl. radcowski Agnieszka Koźlińska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 08 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek oddala skargę Wnioskiem z dnia 06 marca 2008 r. L. K. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o umorzenie zaległości w kwocie [...] zł wraz z odsetkami w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowe zadłużenie spowodowane jest brakiem przepływu środków finansowych od kontrahentów. Podał, że osiąga najniższe dochody i nie jest w stanie spłacić zadłużenia. Decyzją z dnia [...] nr Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił umorzenia należności w łącznej kwocie [...] zł z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, składek na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego, składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, kosztów upomnień oraz dodatkowych opłat. W wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Rozpatrując skargę zobowiązanego, wyrokiem z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Bd 740/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ustalając stan faktyczny organ naruszył art. 7, art. 11, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Organy ponownie rozpatrując sprawę winny wyjaśnić i ocenić, czy wynikający z akt sprawy stan majątkowy zobowiązanego wskazuje na spełnienie przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365 ze zm.), tj. zaistnienie sytuacji, gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych, mając na uwadze kwotę 1.200 zł brutto dochodów zobowiązanego i jego rodziny. Pozostawienie poza rozważaniami istotnego, w kontekście możliwości zastosowania umorzenia na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia argumentu, narusza wskazane powyżej przepisy postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i odmówił umorzenia należności w łącznej kwocie [...] zł z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych za okres 08-10/2002; 05-07/2003; 11/2004-02/2006 w kwocie [...] zł wraz z odsetkami naliczonymi na dzień wpływu wniosku w kwocie [...] zł; składek na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego za okres 07/2003; 12/2004-02/2006 w kwocie [...] zł wraz z odsetkami naliczonymi na dzień wpływu wniosku w kwocie [...] zł; składek na Fundusz Pracy i FGŚP za okres 06-07/2003; 12/2004-02/2006 w kwocie [...] zł wraz z odsetkami naliczonymi na dzień wpływu wniosku w kwocie [...] zł; kosztów upomnień w kwocie [...] zł oraz dodatkowych opłat w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu organ rozpatrując przesłanki umorzenia z art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r., Nr 11, poz. 74 ze zm.) wskazał, że w sprawie nie nastąpiła całkowita nieściągalność albowiem wdrożone przez Inspektorat ZUS w Ś. postępowanie egzekucyjne prowadzone jest do dnia dzisiejszego za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. i w ramach realizacji tytułów wykonawczych w dniu 15 czerwca 2009 r. w/w urząd przekazał kwotę [...] zł. W związku z powyższym, na koncie rozliczeniowym zobowiązanego figurują na dzień 04 września 2009 r. zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia własne oraz za zatrudnionych pracowników w tym na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych za okres 08-10/2002; 05-07/2003; 11/2004-02/2006 w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami; Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego za okres 07/2003; 12/2004-02/2006 w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami; Fundusz Pracy i FGŚP za okres 06-07/2003; 12/2004-02/2006 w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami; koszty upomnień w kwocie [...] zł oraz dodatkowe opłaty w kwocie [...] zł. Rozpatrując przesłanki z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne organ wskazał, że w związku ze złożonym wnioskiem o umorzenie zadłużenia spisano ze stroną w dniu 25 marca 2008 r. kwestionariusz o stanie majątkowym, w którym zobowiązany zeznał, iż ze swojego wynagrodzenia w kwocie 1.200 zł brutto miesięcznie utrzymuje 2 osoby - małżonkę D., która zarejestrowana jest jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ś. bez prawa do zasiłku i 23-letnią córkę M., która studiuje w Ł. Jednocześnie zobowiązany oświadczył, iż posiada nieruchomość oraz majątek ruchomy w postaci pojazdu marki [...], r. prod. 1989, którego wartość rynkową oszacował na kwotę ok. 3.000 zł. Strona przedłożyła także odpis z Księgi Wieczystej, z którego wynika, iż wraz z żoną jest właścicielem nieruchomości położonej we F. dla której Sąd Rejonowy w Ś. prowadzi Księgę Wieczystą KW nr [...]; legitymację studencką córki – M. K., z której wynika, iż jest ona studentką drugiego roku [...] w Ł.; kartę wizyt bezrobotnego, z której wynika, iż małżonka jest od dnia 02 czerwca 2006 r. osobą bezrobotną; zaświadczenie z dnia 07 kwietnia 2008 r. z zakładu pracy, z którego wynika, że strona uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1.200 zł miesięcznie; zaświadczenie z dnia 01 kwietnia 2008 r. o niezaleganiu w podatkach, z którego wynika, iż podatnik nie posiada na dzień wydania zaświadczenia zaległości podatkowych w Urzędzie Skarbowym w Ś.; zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2007, z którego wynika, że podatnik uzyskał dochód w kwocie 3.657,48 zł; zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu za rok 2006, z którego wynika, że podatnik uzyskał przychód w wysokości 15.324 zł; fakturę VAT z dnia 01 lutego 2008 r. na kwotę 182,48 zł za usługi telekomunikacyjne; fakturę VAT na kwotę 473,45 zł za energię elektryczną za okres od 11 grudnia 2007 r. do 12 lutego 2008 r.; oraz karty leczenia szpitalnego małżonki D. K. Organ podał, że w toku wszczętego postępowania w sprawie złożonego wniosku o umorzenie należności, Inspektorat ZUS w Ś. wystąpił z zapytaniem do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z zapytaniem, czy zobowiązany korzystał z pomocy Ośrodka. W dniu 31 marca 2008 r. GOPS w D. przesłał informację, że strona nie korzystała do tej pory z żadnej formy pomocy Ośrodka. Organ wskazał, że w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 lutego 2009 r., który uchylił decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] i wszczętym ponownie postępowaniem w sprawie umorzenia należności z tytułu składek, spisano w dniu 18 czerwca 2009 r. z D. K. kwestionariusz o stanie majątkowym. Małżonka zeznała, iż zobowiązany nadal pracuje w Warszawie w firmie F. sp. z o. o. i uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 1.276 zł brutto miesięcznie. Ponadto zeznała, iż mąż ma na utrzymaniu 2 osoby - małżonkę D., która nigdzie nie pracuje i 24-letnią córkę M., która studiuje w Ł. Jednocześnie oświadczyła, że małżonkowie są właścicielami nieruchomość, natomiast nie posiadają żadnego majątku ruchomego. Zeznała również, iż mąż spłaca kredyt konsumpcyjny w Banku PKO BP, a do spłaty pozostała kwota ok. 15.000 zł. Ponadto przedłożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2008 - PIT-37, z którego wynika, iż podatnik uzyskał dochód w kwocie 12.981 zł, natomiast żona nie uzyskała żadnego dochodu. W/w dochód został wykazany w przedłożonej informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11 za okres od 01 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. z tytułu zatrudnienia strony w firmie F. Organ podał, że Inspektorat ZUS w Ś. zwrócił się ponownie z prośbą do Starostwa Powiatowego w Ś. - Wydział Komunikacji o informację w sprawie, czy zobowiązany posiada ruchomości na terenie gminy Ś. W odpowiedzi uzyskano informację, iż strona jest właścicielem pojazdu mechanicznego marki [...] rok prod. 1989. Ponadto wystąpiono z wnioskiem do Starostwa Powiatowego w Ś. - Wydział Geodezji o informację w sprawie, czy strona posiada nieruchomości na terenie gminy Ś. Z przesłanego wypisu z rejestru gruntów z dnia 08 lipca 2009 r. wynika, że zobowiązany jest wraz z małżonką właścicielem nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w Ś. prowadzi KW nr [...]. Ponadto, w wyżej wymienionym wypisie z rejestru gruntów zawarta jest informacja, że strona zamieszkuje wraz z małżonką w G. przy ul.[...]. Wobec powyższego organ zwrócił się z wnioskiem do Urzędu Miasta w G. o udzielenie informacji, czy zobowiązany posiada majątek ruchomy oraz nieruchomości na terenie powiatu g. W odpowiedzi uzyskano informację, iż strona nie posiada majątku ruchomego i nieruchomego na terenie powiatu g. W toku podjętych czynności kontrolnych dokonano również z zewnątrz oględzin nieruchomości położonej we F. i stwierdzono, że przedmiotowa nieruchomość to duży dwukondygnacyjny budynek z garażem oraz pasem zieleni i małym ogródkiem wokół. Dom sprawia wrażenie nowego ok. 15-20 letniego budynku, który jest odnowiony i zadbany. Na powyższej nieruchomości zabezpieczone zostało zadłużenie z tytułu składek za okres od 03/2002 do 11/2005 na łączną kwotę [...] zł, w związku z powyższym przedmiotowe zadłużenie może być dochodzone w drodze egzekucji z nieruchomości. Organ wskazał, że zobowiązany jednocześnie dostarczył decyzję w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2009 jako podatek od nieruchomości i podatek leśny na łączną roczną kwotę 353 zł; fakturę VAT za usługi telekomunikacyjne na kwotę 208 zł za okres rozliczeniowy czerwiec 2009 r.; fakturę VAT za energię elektryczną za okres od 07 kwietnia 2009 r. do 08 czerwca 2009 r. na kwotę 400,22 zł; wezwanie do zapłaty kwoty 9.357,75 zł z dnia 16 czerwca 2009 r. wystawione przez firmę U. sp. z o. o. z którego wynika, iż zadłużenie wynikające z umowy zawartej przez stronę w dniu 15 lutego 2005 r. z Bankiem PKO BP S.A. zostało przekazane do windykacji; powtórne wezwanie do zapłaty kwoty 9.357,75 zł z dnia 15 lipca 2009 r.; przypomnienie o terminie wpłaty z dnia 04 sierpnia 2009 r. z którego wynika, iż strona zadeklarowała dokonywanie miesięcznych wpłat na poczet zadłużenia wobec PKO BP S.A. w wysokości 1.000 zł, wystawione przez firmę windykacyjną; dowód wpłaty na kwotę 1.000 zł z dnia 10 sierpnia 2009 r. na poczet zadłużenia wobec PKO BP S.A, egzekwowanego przez firmę windykacyjną. Organ biorąc pod uwagę zgromadzoną dokumentację dowodową oraz spisany z wywiad majątkowy stwierdził, iż sytuacja majątkowa strony jest niewątpliwie trudna i stanowi przesłanki do umorzenia należności z przyczyn szczególnych. Z przedłożonych przez zobowiązanego dokumentów wynika, że miesięczne opłaty na łączną kwotę 1.437 zł (spłata kredytu w kwocie 1.000 zł; opłata za usługi telekomunikacyjne w kwocie 208 zł; opłaty za energię elektryczną ok. 200 zł; podatek od nieruchomości ok. 29 zł miesięcznie) znacznie przewyższają miesięczne dochody strony, które wynoszą ok. 960 zł netto. Organ podkreślił jednak fakt, że zobowiązany nie wykazał kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem rodziny przeznaczonych na zakup żywności, odzieży oraz kosztów związanych z zakupem lekarstw dla żony. Jednakże pomimo trudnej sytuacji materialnej strona nie korzysta z żadnej formy pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej i jest w stanie regulować stosunkowo wysokie rachunki za usługi telekomunikacyjne oraz energię elektryczną. Jednocześnie organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż choroba żony nie pozbawiła strony możliwości podjęcia zatrudnienia i uzyskiwania wynagrodzenia za pracę. Ponadto organ podał, że z nadesłanych kopii przelewów dla córki w kwocie od 385 zł do 400 zł miesięcznie za czesne wynika, iż strona nie ponosi w pełnej wysokości kosztów związanych ze studiami córki. Organ stwierdził, że powód znajdowania się w trudnej sytuacji finansowej nie może uwalniać płatników od obowiązku opłacania wymaganych prawem składek i automatycznego umarzania zaległości z tego tytułu. Ryzyko związane z prowadzoną na własny rachunek działalnością gospodarczą ponosi zawsze płatnik, który winien poszukiwać możliwości rozwiązania swojej sytuacji finansowej i płatniczej bez udziału państwa. Organ podkreślił, że umorzenie zadłużenia z tytułu składek ma charakter instytucji nadzwyczajnej, bowiem zasadą jest opłacanie składek. Jednocześnie organ poinformował stronę, że istnieje możliwość spłaty zadłużenia w układzie ratalnym dostosowanym do możliwości płatniczych zobowiązanego. Chęć podjęcia spłaty zadłużenia w ratach strona wyrażała dwukrotnie tj. dnia 13 października 2008 r., wniosek ten został jednak cofnięty, oraz w dniu 22 czerwca 2009 r., który to wniosek zostanie rozpatrzony po zakończeniu postępowania w sprawie przedmiotowego wniosku o umorzenie zadłużenia z tytułu składek. W świetle powyższego, z uwagi na brak stwierdzonej całkowitej nieściągalności określonej w art. 28 ust. 3 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, organ stwierdził brak podstaw do umorzenia należności. W ocenie organu wystąpiły jednak przesłanki do umorzenia należności z przyczyn szczególnych, o których mowa w art. 28 ust. 3a tej ustawy, jednakże mając na uwadze ważny interes administrowanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych funduszy oraz stan finansów publicznych, organ orzekł o odmowie umorzenia należności. Na decyzję organu II instancji L. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zaskarżonej decyzji zarzucił sprzeczność polegającą na tym, że pomimo zaistnienia przesłanek do umorzenia należności organ wydał decyzję odmowną oraz błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że samochód marki [...] nigdy nie był jego własnością, stanowił własność Banku. Przedmiotowy samochód spłacany był do czerwca 2009 r., obecnie nie stanowi żadnej wartości, strona podała, że go nie posiada. Odnosząc się do nieruchomości położonej we F. strona podała, że zakupiła ją przez Bank Spółdzielczy w Ł. w 1996 r. Raty spłacane były do 2000 r. Budynek nigdy nie był dwukondygnacyjny, do dnia dzisiejszego jest jednokondygnacyjny. Skarżący wskazał, że w budynku zamieszkuje wraz z żoną i córką. W domu mieszka ponadto syn M. wraz z żoną M. i córką O. Odnosząc się do stwierdzonego przez organ zadbania posesji, strona podała, że jest ono wynikiem wspólnej pracy lokatorów, a nie nakładów finansowych. Skarżący podkreślił, że w związku z upadłością firmy F., z dniem 30 września została rozwiązana umowa o pracę i od tego dnia skarżący jest bez pracy. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Na początek WSA, stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), wziął pod uwagę treść wyroku z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Bd 740/08, gdyż stosownie do tego przepisu, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. I tak, skoro wówczas Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną decyzję z powodu naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie i wskazał na błędne ustalenia organów w zakresie ponoszonych wydatków i w konsekwencji tego faktu zawyżenie kwoty dochodu pozostającego do dyspozycji skarżącego i jego rodziny, służącego do zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych, należało rozpocząć od ustalenia, czy organ wykonał zalecenia Sądu. Należało również zbadać, jak organ zastosował się do stwierdzenia, że wynikający z akt sprawy stan majątkowy skarżącego może wskazywać na spełnienie przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141 poz. 1365 ze zm.), tj. zaistnienie sytuacji, gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych, o czym świadczy kwota wskazanych wspólnych dochodów skarżącego i jego konkubiny w przeliczeniu na jeden osobodzień. Z drugiej strony, istotnym pozostaje, że ocena prawna zawarta w orzeczeniu sądu administracyjnego utraci moc wiążącą w wypadku zmiany (po wydaniu orzeczenia sądowego) istotnych okoliczności faktycznych. Ma to szczególne znaczenie w przypadku decyzji wydawanych na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3) ustawy, gdyż specyfiką jest tu ocena sytuacji wnioskodawcy na moment wydania tego typu decyzji. W badanej decyzji, inaczej niż poprzedni, organ uznał, że sytuacja majątkowa skarżącego pozwala na umorzenie zaległości na podstawie § 3 rozporządzenia. Oznacza to, że wskazania Sądu w wyroku z 10 lutego 2009r., straciły na aktualności o tyle, o ile w ramach obecnie rozstrzyganej sprawy można mówić o orzekaniu organu w ramach uznania administracyjnego. Uznanie administracyjne nie wyraża się w dowolności ocen okoliczności odpowiadających kierunkowym dyrektywom wyboru, ale w możliwości negatywnego dla podatnika rozstrzygnięciu nawet przy istnieniu ważnego interesu podatnika. Nawet spełnienie przesłanki z § 3 rozporządzenia nie stwarza po stronie organu obowiązku umorzenia należności. Wynika to z użytego w sformułowania "organ podatkowy może". Czyli decyzja zapadła w sytuacji, kiedy to ustawodawca pozostawił organowi do wyboru przyznanie bądź odmowę przyznania ulgi i sąd administracyjny nie ma podstaw prawnych do tego, by takie rozstrzygnięcie kwestionować. Inaczej organ ocenił kwestię przesłanek umorzenia z art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r., Nr 11, poz. 74 ze zm.), gdzie organ wskazał, że w sprawie nie nastąpiła całkowita nieściągalność albowiem wdrożone przez Inspektorat ZUS w Ś. postępowanie egzekucyjne prowadzone jest do dnia dzisiejszego za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. i w ramach realizacji tytułów wykonawczych w dniu 15 czerwca 2009 r. w/w urząd przekazał kwotę 524,10 zł. Bezspornie, na dzień wydania zaskarżonej decyzji tj. [...] skarżący był zatrudniony. Obecnie Sąd nie może brać pod uwagę stanu na dzień 30 września 2009r., gdyż jedynie kontroluje zaskarżoną decyzję, a nie orzeka w sprawie umorzenia. Obecnie kontrolując decyzję, WSA wziął pod uwagę powyższe oraz to, że chcąc wydać prawidłowe orzeczenie w sprawie administracyjnej, a takim jest decyzja wydana na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3) w zw. z art. 66, art. 83 ust. 4, art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007r. Nr 11, poz.74 ze zm.), organ obowiązany jest przestrzegać przepisów postępowania administracyjnego zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego, a więc WSA bada czy zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. zebrano w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, dokonano dokładnego ustalenia i wyjaśnienia stanu faktycznego, a dokonana ocena tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu decyzji. Materiał dowodowy musi obejmować fakty mające znaczenie dla sprawy, czyli takie, które określa przepis prawa materialnego, będący podstawą prawną rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie do podstawy działania w niniejszej sprawie istotą rozważań organu jest określenie możliwości płatniczych wnioskodawcy, co jest trwale związane z jednej strony z wielkością majątku (dochodów) wnioskodawcy, z drugiej – wysokością długu. Oczywistym jest, że takie zapisy ustawy wymuszają jasne ustalenie proporcji tych dwu miar. Zatem na etapie ustaleń, co do wystąpienia przesłanek umorzenia o jakim mowa w art. 28 ust. 1 uSUS, wnioski organu będą mieściły się w granicach swobody uznania jeśli zarówno majątek jak i wielkość długu będą rzeczywiste. W sprawie nie ma wątpliwości, że wysokość zaległości została ustalona zgodnie ze stanem rzeczywistym, a na moment wydania decyzji, skarżący był zatrudniony. WSA wskazuje, że w ocenie organu, w przedmiotowym przypadku nie zachodziły przesłanki umorzenia wymienione w art. 28 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i nie ma wątpliwości, że była to ocena prawidłowa, gdyż trwała skuteczna egzekucja. W takim wypadku WSA stwierdził, że decyzja była poprawna w świetle prawa. Mając na względzie powyższe oraz stosownie do art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. H. Adamczewska – Wasilewicz M. Łent L. Kleczkowski