I SA/Bd 774/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 lutego 2016 r. zmieniające postanowienie referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2010 r. postanawia: odrzucić zażalenie Wnioskiem z dnia 16 października 2015 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Rozpoznając sprzeciw od powyższego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 4 lutego 2016 r. zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnił skarżącą od wpisu sądowego w 50%. Pismem z dnia 10 lutego 2016 r. strona wniosła zażalenie od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), którą m.in. zmieniono zasady rozpoznawania w sądach administracyjnych wniosków o przyznanie prawa pomocy. W sprawach dotyczących prawa pomocy wszczętych od tego dnia, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie, wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje referendarz sądowy, a wojewódzki sąd administracyjny - rozpoznając sprzeciw od takiego orzeczenia - orzeka jako sąd drugiej instancji, co jednoznacznie wynika z treści art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, nie przysługuje, ponieważ nie przewidują tego przepisy ustawy p.p.s.a. W myśl bowiem art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo których przedmiotem są kwestie określone w punktach 1-10 tego paragrafu. W katalogu tym nie mieści się postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucić zażalenie.