I SA/Bd 775/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz sędzia WSA Dariusz Dudra Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3. zasądza od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz adwokat M. K. kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. I SA/Bd 775/10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, iż odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] odmawiającej umorzenia Z.M. zaległości w podatku od nieruchomości zostało wniesione z uchybieniem terminu. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z pouczeniem jakie zawierała decyzja Prezydenta Miasta stronie postępowania przysługiwało prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. SKO podało, iż podatniczka potwierdziła odbiór decyzji w dniu 14 czerwca 2010r. natomiast odwołanie zostało złożone w Urzędzie Miasta w dniu 29 czerwca 2010r. a więc po upływie 14 dniowego terminu, jaki w decyzji został wyznaczony. Organ wyjaśnił ponadto, że strona nie złożyła z wniesionym po terminie odwołaniem jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodabniając w nim, że nastąpiło ono bez jej winy. Na powyższe postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w którym podniosła, że jest 90 letnią , ciężko chorą osobą, wymagającą stałej opieki osób trzecich. Skarżąca wyjaśniła, iż nie zna się na prawie i nie wiedziała, że do 14-dniowego terminu na złożenie odwołania wlicz się soboty i niedziele. Zwróciła się z prośbą o wzięcie pod uwagę jej trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd uwzględniając skargę postanowienie uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ramach kontroli sądowo administracyjnej przyjęto, że podstawą zaskarżonego aktu był art. 228 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. t.j. z 2005r., Nr 8, poz.60 ze zm.), zgodnie z którym, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Z przepisem tym koresponduje art. 223 § 2 pkt 1) op, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z przepisów tych jasno wynika, że jedną z okoliczności istotnych, jakie należy ustalić przed zastosowanie art. 228 § 1 pkt 2) op, jest moment doręczenia decyzji stronie. Doręczenia uregulowano w rozdziale 5., Działu IV, ustawy ordynacja podatkowa. Ustalenie daty doręczenia decyzji musi nastąpić w zgodzie z procedurą. Materiał dowodowy musi być zupełny, jego ocena swobodna, ale nie dowolna (art. 187 § 1 i art. 191 op). Organ uznał, że doręczenie potwierdziła adresatka w dniu 14 czerwca 2010r. Jest to stwierdzenie nie poparte żadnym dowodem. Jedynym dokumentem jest druk potwierdzenia odbioru, z którego nie wynika czy to adresat ostatecznie odebrał przesyłkę, czy kto inny. Brakuje stosownych zapisów, jakie powinien poczynić listonosz. Rzecz ta budzi wątpliwości również z prostego zestawienia podpisów, jakie znalazły się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i odwołaniu. Jest rzeczą bardzo wątpliwą by podpisy te złożyła jedna osoba. Zatem wskazać należy, ze organ miał obowiązek przed wydaniem postanowienia wyjaśnić wskazane wątpliwości. Skoro tego nie uczynił, to na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 oraz art. 228 § 1 pkt 2) op, postanowienie należało uchylić ze wskazaniem na uzupełnienie postępowania zmierzającego do wyjaśnienia, kiedy decyzję doręczono, stosownie do procedury podatkowej. Mając na względzie powyższe oraz art. 134 i 152 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Koszty pełnomocnika powiększono o podatek VAT, gdyż w sprawie występował pełnomocnik powołany z urzędu.