I SA/Bd 776/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 listopada 2017r. sygn. akt I SA/Bd 776/17 utrzymujące w mocy postanowienie Referendarza sądowego z dnia 10 października 2017r. odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012r. postanawia: odrzucić zażalenie Skarżący wniósł na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 października 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W wyniku wniesionego sprzeciwu postanowieniem z dnia 15 listopada 2017r. tut. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Odpis tego orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 listopada 2017r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 63 akt sąd.). Pismem z dnia 29 listopada 2017r. (nadanym w dniu 30 listopada 2017r.) pełnomocnik skarżącego złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym wniósł m.in. o jego zmianę poprzez przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369) - dalej: "p.p.s.a." Sąd rozpoznając sprzeciwy od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego (w ramach prawa pomocy) wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 zd. 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje m.in. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1 – 10. Takiej możliwości (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) w odniesieniu do postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przewiduje żaden przepis ustawy. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 197 § 2 i art. 178 w zw. z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.