I SA/Bd 785/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Protokolant Asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 listopada 2013r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. 1. oddala skargę 2. oddala wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego Decyzją z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił M. L. (skarżący), prowadzącemu działalność pod firmą "A.-H. U.T.", zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki J. G. Ch., rok produkcji 2004, w wysokości [...]zł. Wskutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. Organ odwoławczy podał, że przedmiotowy pojazd został nabyty wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego w dniu [...]r. Zatem podstawę materialnoprawną decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009r. Nr 3, poz. 11), zwana dalej: "u.p.a." W ocenie organu odwoławczego organ podatkowy pierwszej instancji słusznie uznał, że przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym (pozycja CN 8703), a zatem stanowi wyrób akcyzowy opodatkowany podatkiem akcyzowym. Dowodzą temu przede wszystkim: pismo dealera - Fiat Auto Poland SA z Bielsko-Białej informujące, że przedmiotowy pojazd został wyprodukowany w wersji osobowej, zeznania świadka – obecnego właściciela M. P., oświadczenie o dokonanych zmianach konstrukcyjnych/technicznych pojazdu wystawione przez M. C., B.&W. Z. s.c. oraz protokół oględzin z dnia [...]. Jak wskazał organ z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że przedmiotowy pojazd w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, a ewentualne zmiany wyposażenia pojazdu powstałe przez nabyciem wewnątrzwspólnotowym, skutkujące zarejestrowaniem go w Danii jako ciężarowego, nie były zmianami nieodwracalnymi powodującymi na trwałe zmianę przeznaczenia pojazdu. W pojeździe tym bowiem, zgodnie z oświadczeniem z dnia [...]r. wydanym przez M. C., dokonano zmian w postaci demontażu przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej oraz zamontowano tylną kanapę dla trzech osób wyposażoną w pasy bezpieczeństwa oraz zagłówki, po czym nowy właściciel pojazdu zarejestrował go jako osobowy. Jak podkreślił organ powyższe świadczy o tym, że w przedmiotowym samochodzie nigdy nie dokonano zmian konstrukcyjnych mających trwały i nieodwracalny charakter pozbawiający pojazd jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Odpowiadając na zarzut odwołania dotyczący błędnego określenia daty powstania obowiązku podatkowego, który zdaniem podatnika w ogóle nie powstał, a także błędne określenie terminu złożenia deklaracji i terminu płatności organ odwoławczy wskazał, że obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, powstaje zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Stosownie do treści art. 101 ust. 5 ustawy jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy, z tytułu danej czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa wart. 100 ust. 1 lub ust. 2, za datę jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu. W związku z tym, że organowi podatkowemu nie była znana data przemieszczenia pojazdu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] roku, tj. w dniu, w którym skarżący nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel (dokonał zakupu pojazdu na podstawie umowy z dnia [...]r.) oraz Certyfikatu EPI nr [...] dotyczącego wprowadzenia na rynek pojazdu marki Ch. J. G. Ch. w dniu [...]r. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że Naczelnik Urzędu Celnego w T. nie naruszył art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749) zwana dalej: "O.p.", bowiem w sposób prawidłowy określił datę powstania obowiązku podatkowego na dzień [...]r., termin złożenia deklaracji AKC-U na dzień [...]. oraz termin płatności podatku na dzień [...]., a powołany przez skarżącego przepis art. 68 § 1 O.p. wbrew jego stanowisku, nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem strona złożyła skargę, w której wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji zarzucając: - naruszenie art.100 ust. 1, 4 i 6 w zw. z art.2 i art. 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, a w konsekwencji ustalenie, że skarżący zobowiązany jest do uiszczenia podatku akcyzowego; - naruszenie prawa procesowego art. 120, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa w stopniu, który ma istotny wpływ na wynik sprawy poprzez brak wyczerpującego zebrania oraz brak wszechstronnej analizy materiału dowodowego sprawy, a także poprawności prowadzenia postępowania podatkowego; - art. 2 Konstytucji i art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady zaufania do organów władzy publicznej. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że samo wyposażenie pojazdu nie może stanowić o jego klasyfikacji, jako samochodu osobowego, bowiem oświetlenie, jednolita tapicerkę, czy metalizowany lakier mają obecnie nawet ciągniki rolnicze. Skarżący wskazał, że przyjmując zaprezentowany przez organy pogląd należałoby uznać, ze każdy samochód zbudowany na linii projektowej samochodu osobowego jest samochodem osobowym. Ponadto strona zarzuciła pominięcie przez organy duńskiego dowodu rejestracyjnego oraz zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, które w jej ocenie stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone i korzystają z domniemania prawdziwości treści w nich zawartych. Stanowią one podstawowy dowód określający funkcjonalność samochodu jako samochodu ciężarowego. Skarżący uznał za niezasadne uznanie przez organy jako istotnego dowodu pisma dealera skoro dla opodatkowania akcyzą istotne znaczenie ma moment powstania obowiązku podatkowego, który następuje w momencie przemieszczenia pojazdu z terytorium innego państwa Wspólnoty na terytorium Polski. Zatem nie mają znaczenia właściwości pojazdu w momencie jego wyprodukowania. Jednocześnie skarżący podkreślił, że z oświadczenia M. C. wyraźnie wynika, że pojazd poprzez dokonanie w nim zmian konstrukcyjnych zmienił przeznaczenie z ciężarowego na osobowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak też naruszenia prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy. Spór pomiędzy stronami dotyczy ustalenia, czy samochód marki J. G.Ch. nr nadwozia [...], w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez stronę skarżącą, tj. w dniu [...]. był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy też był samochodem ciężarowym i winien być klasyfikowany do kodu CN 8704. Przede wszystkim należy zauważyć, że ustawodawca w uchwalanym akcie prawnym może zamieścić legalną definicję określonego wyrażenia lub zwrotu. Definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia zawarta w innych ustawach, zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa nie ma wpływu na wyjaśnianie pojęcia zdefiniowanego w danym akcie prawnym. Definicje "samochodu osobowego" zamieszczone w innych ustawach podatkowych oraz w przepisach dotyczących prawa o ruchu drogowym nie wpływają na wyjaśnienie pojęcia "samochód osobowy", użytego w ustawie o podatku akcyzowym. Ustawa z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym posługuje się bowiem własną definicją "samochodu osobowego", zamieszczoną w art. 100 ust. 4 zgodnie z którą samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Skoro ustawodawca przewidział legalną definicję "samochodu osobowego" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, to jedynie ta definicja ma istotny walor dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Powołana definicja "samochodu osobowego" odwołuje się do podanej pozycji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku nr 1 do Rozporządzenia Rady nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) - art. 1 ust. 3 Rozporządzenia. Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną pozycja CN 8703 obejmuje Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Przy ustalaniu prawidłowego kodu towaru należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, ustanowionym w rozporządzeniu Rady nr 2658/87. Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" w odniesieniu do pojazdów, którymi zawsze można przewieźć osoby, natomiast towary w zależności od ich rozmiaru i wagi, oznacza, że chodzi o ich funkcję dominującą, przeważającą. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, iż dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych CN 8703 podlegających akcyzie. Jednakże, jeżeli głównym przeznaczeniem danego towaru jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd należy klasyfikować do samochodów ciężarowych CN 8704 niepodlegających opodatkowaniu akcyzą. Określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób, ale może on być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo-towarowych (kombi). W klasyfikacji towarów pomocne są noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Nomenklatury Scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy artykułu 9 paragraf 1 oraz artykułu 10 rozporządzenia Rady nr 2658/87. Korzystając z ustawowego upoważnienia Minister Finansów w załączniku do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. nr 86, poz. 880) ogłosił noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). W tomie IV sekcji XVII "Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe", w dziale 87 "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria" ujęto noty wyjaśniające do pozycji 8703 "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". W wyjaśnieniach tych wskazano, że niniejsza pozycja obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702, tj. pojazdów mechanicznych do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą. Wskazano, że określenie "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. W wyjaśnieniach stwierdzono, że klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów (pozycja 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703 są takie cechy jak: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Należy również podkreślić, że ETS w wyroku z dnia 6 grudnia 2007r. C- 486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat stwierdził, że zasadnicze przeznaczenie określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżący zakupił przedmiotowy samochód w Niemczech na podstawie umowy kupna z dnia 21 października 2009r. W dowodzie rejestracyjnym wystawionym dla tego pojazdu w Danii jako rodzaj pojazdu wpisano ciężarowy. Następnie samochód został zarejestrowany przez nowego właściciela M. P. jako ciężarowy, a po dokonanych zmianach konstrukcyjnych, polegających na zdemontowaniu przegrody oddzielającej część pasażerską od bagażowej i zamontowaniu tylnej trzyosobowej kanapy, został zarejestrowany jako osobowy. Na podstawie oględzin samochodu, przeprowadzonych w dniu [...]r. i załączonej dokumentacji fotograficznej można stwierdzić, że pojazd posiada pięć miejsc siedzących w dwóch rzędach siedzeń wyposażonych w pasy bezpieczeństwa. Tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli, a także tylne drzwi z oknem. Szyby we wszystkich drzwiach wejściowych regulowane są elektrycznie. Pojazd jest wyposażony w elementy nagłośnienia, oświetlenie i dywaniki, posiada jednolitą wykładzinę podłogową i boczną oraz sufitową - na całej powierzchni dachu, tapicerkę skórzaną a także m.in. nawiewy powietrza oraz klimatyzację. W tylnej części pojazdu zamontowane są uchwyty boczne górne. Siedzenia wykonane są ze skóry. Fotele przednich siedzeń posiadają w tylnej części schowki i są elektrycznie regulowane oraz podgrzewane. W drzwiach wejściowych dla pasażerów podróżujących na tylnej kanapie zainstalowane są sterowniki regulacji szyb oraz głośnik. Pojazd posiada relingi dachowe, aluminiowe felgi, jednolitą tapicerkę sufitową, nawiewy oraz metalizowany lakier. W wyniku oględzin nie stwierdzono stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i pasażera a przestrzenią tylną. Natomiast z informacji zawartych w protokole przesłuchania świadka, obecnego właściciela pojazdu M. P., wynika, że zakupiony przez niego pojazd posiadał dwa miejsca siedzące oraz zamocowane pasy bezpieczeństwa dla drugiego rzędu siedzeń. Świadek zeznał, że nie było przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednim siedzeniem pasażera, a przestrzenią tylną. Z tyłu pojazdu nie było dywaników, podłoga była pokryta wykładziną. Klimatyzacja z nawiewem znajdowała się w części przedniej pojazdu, oświetlenie było w czterech punktach, nad lusterkiem przednim, nad drzwiami tylnymi i nad podnoszonymi drzwiami z oknem z tyłu samochodu. Pojazd posiadał trzy uchwyty górne dla pasażerów. W momencie zakupu pojazd miał zablokowane tylne szyby. Ponadto świadek zeznał, że w trakcie zakupu samochodu sprzedający zaoferował możliwość zamontowania tylnej kanapy, co nastąpiło w marcu 2011r. Odblokowania sterowanych elektrycznie tylnych szyb kupujący dokonał we własnym zakresie. Jak podał, pierwotnie pojazd zarejestrował jako ciężarowy, a w dniu 28 lutego 2011r. zarejestrował go jako osobowy. Zeznał także, iż samochód służy głównie do przewozu osób. Ponadto w aktach sprawy znajduje się "Oświadczenie o dokonaniu zmian konstrukcyjnych/technicznych pojazdu" z dnia [...]r. wydane przez "M. C." B.&Wojciech Z. s.c., z którego wynika, że w przedmiotowym samochodzie, którego rodzaj przed dokonaniem zmian określono jako ciężarowy, a po dokonaniu zmian jako osobowy, firma ta dokonała przeróbki polegającej na zdemontowaniu przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej, zamontowaniu oryginalnej kanapy dla trzech osób wyposażonej w pasy bezpieczeństwa oraz zagłówki. W ocenie Sądu, charakter dokonanych w przedmiotowym pojeździe zmian jest prosty i łatwo odwracalny. Zgodzić się zatem należy z organami podatkowymi, że nigdy nie zostały wykonane żadne zmiany konstrukcyjne mające trwały i nieodwracalny pozbawiający pojazd jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Przedmiotowy samochód spełnia bowiem wszystkie wyżej wymienione przesłanki z kodu CN 8703 (punkty kotwiące wraz z wyposażeniem do zamontowania pasów bezpieczeństwa, tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli, wahadłowe drzwi z oknami bocznymi w panelach z tyłu, brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią przeznaczoną dla pasażerów, np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki) nie spełniając żadnej z kodu CN 8704 (siedzenia ławki bez wyposażenia zabezpieczającego, np. pasów lub punktów do zamontowania pasów bezpieczeństwa, oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów, oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą, brak okien po bokach pojazdu, drzwi bez okien, zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu, a częścią tylną pojazdu, brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu e sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów, np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Zatem, zdaniem Sądu, opisane powyżej cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd dowodzą niezbicie, że nabyty przez stronę skarżącą samochód w momencie wewnątrzwspólnotowego nabycia spełniał warunek zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób i należy go zaklasyfikować do kodu CN 8703. Ponadto, jak wynika z pisma Fiat Auto Poland SA - dealera marki przedmiotowy pojazd został wyprodukowany w wersji osobowej na rynek duński. W ocenie Sądu, organy podatkowe słusznie stwierdziły, że nabyty przez skarżącego samochód nie spełnia warunków do zaklasyfikowania go do kodu CN 8704, wymienionych w notach wyjaśniających zawartych w powołanym wyżej obwieszczeniu Ministra Finansów. Zatem za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, skoro skarżący dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Rozpoznając zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 194 O.p. Sąd uznał go za niemający podstaw, albowiem klasyfikacji pojazdu nie mogą zmienić ani zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu ani dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, w których określono rodzaj pojazdu jako samochód ciężarowy. Badanie techniczne samochodu ma natomiast na celu stwierdzenie, czy pojazd spełnia warunki techniczne przewidziane w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.: Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) i jest wymagane zgodnie z przepisami Działu III rozdział 3 tej ustawy. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 Prawa o ruchu drogowym. Klasyfikacja typu pojazdu wynikająca z powyższych dokumentów uwzględnia definicje samochodu osobowego zamieszczone w przepisach Prawa o ruchu drogowym, które nie odwołują się do Nomenklatury scalonej. Dowód rejestracyjny i zaświadczenie o badaniu technicznym nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych - są to, jak już wyżej powiedziano, postanowienia dotyczące Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej. Postanowienia Nomenklatury Scalonej nie odwołują się natomiast do homologacji pojazdu, jako przesłanki decydującej o klasyfikacji pojazdu. Za bezpodstawny Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 120, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p., albowiem organy podatkowe przeprowadziły wszystkie dowody, a materiał dowodowy zebrały w sposób zupełny wszechstronnie go rozpoznając. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 9Dz.U. z 2012r. poz. 270) skargę oddalił.