I SA/Bd 813/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. L. na postanowienie odrzucające skargę w sprawie ze skargi E. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić zażalenie Pismem z dnia 27 października 2016 r. A. L. jako pełnomocnik E. L. złożył skargę do tut. Sądu. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie adresu skarżącego oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis wyżej wskazanych zarządzeń została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 12 grudnia 2016 r. Pismem z dnia 16 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego podał adres, o który był wzywany (znajdujący się w [...] Ameryki) oraz oświadczył, że nie stać go na opłacenie pełnomocnictwa (ani jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącego i w związku z tym rezygnuje z jego reprezentowania. Także wpis sądowy od skargi, o który został wezwany nie został uiszczony. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3, tj. z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych oraz nieuiszczenia wpisu. Postanowienie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego. Pismem z dnia 16 stycznia 2017 r. A. L., były pełnomocnik skarżącego, złożył zażalenie (błędnie nazwane "sprzeciwem") na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu wskazał na niepoprawne doręczenie postanowienia oraz wniósł o wysłanie postanowienia z dnia 5 stycznia 2017 r. bezpośrednio skarżącemu na jego adres w [...] Ameryki i prowadzenie sprawy bezpośrednio ze skarżącym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. W myśl art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast zgodnie z art. 173 § 2 skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 5 stycznia 2017 r. wniósł A. L., który nie jest żadnym z podmiotów wymienionych w art. 173 § 2. Ze względu na wypowiedzenie pełnomocnictwa nie jest już także pełnomocnikiem strony. W omówionych okolicznościach trzeba zatem uznać, że wnoszący zażalenie jest osobą nieposiadającą legitymacji do dokonania tej czynności w przedmiotowej sprawie. Ze względu na powyższe, złożone zażalenie wniesione przez osobę nieuprawnioną należało na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucić jako niedopuszczalne. Na marginesie odnosząc się do treści uzasadnienia zażalenia Sąd wyjaśnia, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało prawidłowo doręczone A. L.. Pełnomocnik A. L. wypowiedział pełnomocnictwo pismem z dnia 16 grudnia 2016 r., doręczonym do tut. Sądu w dniu 22 grudnia 2016 r. (d.: k. 13 akt sądowych). Trzeba zaznaczyć, że zgodnie z art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Zatem wypowiedzenie pełnomocnictwa w niniejszej sprawie miało skutek prawny dla sądu na dzień 22 grudnia 2016 r. Zgodnie natomiast z art. 42 § 2 p.p.s.a. adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych. W omawianej sprawie termin dwóch tygodni mijał z dniem 5 stycznia 2017 r. (włącznie). Sąd natomiast postanowienie odrzucające skargę oraz zarządzenie o doręczeniu go pełnomocnikowi wydał w dniu 5 stycznia 2017 r., tj. w czasie trwania ustawowego terminu, w którym pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez czas dwóch tygodni, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych. Niespornym jest, że odrzucenie skargi może powodować niekorzystne skutki prawne dla mocodawcy, a zatem niewątpliwie Sąd kierując się art. 42 § 2 p.p.s.a. w sposób prawidłowy dokonał doręczenia przedmiotowego postanowienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.