I SA/Bd 817/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wskutek wniesienia sprzeciwu wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania postanawia: ustanowić radcę prawnego Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania. Na decyzję organu II instancji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W skardze wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 01 lutego 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 11 marca 2008 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę strony. Od powyższego wyroku strona osobiście złożyła skargę kasacyjną, w której wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 21 maja 2008 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną strony z uwagi na sporządzenie jej przez podmiot do tego nieuprawniony. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił stronie ustanowienia radcy prawnego. Od powyższego postanowienia strona pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r. wniosła sprzeciw. W uzasadnieniu powołała się na postanowienie Referendarza sądowego z dnia 01 lutego 2008 r., którym przyznane zostało jej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Strona podniosła, że składając wniosek o ustanowienie radcy prawnego, wskazała na te same okoliczności dotyczące jej sytuacji rodzinnej i materialnej, jak we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, strona uznała, że stanowisko Referendarza sądowego zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest niezrozumiałe i w konsekwencji wniosła o jego uchylenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r. strona skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 31 lipca 2008 r., który nie został odrzucony przez Sad. Na podstawie art. 245 § 1 i 3 wskazanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpatrując przedmiotowy wniosek strony skarżącej o ustanowienie radcy prawnego należy mieć na uwadze postanowienie Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 01 lutego 2008 r., którym zostało przyznane stronie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W postanowieniu tym, po przeanalizowaniu sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego, wskazano, że poniesienie kosztów postępowania ądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie mogłoby wpłynąć na sytuację materialną i bytową wnioskodawcy oraz jego rodziny. Zasadnie zatem Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy zwolnił stronę od kosztów sądowych, które na tym etapie postępowania wiązały się z obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Należy również zauważyć, co strona podniosła w oświadczeniu z dnia 20 czerwca 2008 r., będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, że stan majątkowy oraz możliwości płatnicze strony od dnia 01 lutego 2008 r., tj. od dnia zwolnienia jej od kosztów sądowych, nie zmieniły się. Nadesłany formularz PPF z dnia 20 czerwca 2008 r. zawiera podobne informacje o stanie majątkowym jak i o wydatkach strony związanych z chorobą i prowadzeniem egzekucji przez Dyrektora Izby Celnej w Toruniu, jak przedłożony przez stronę formularz PPF z dnia 07 stycznia 2008 r. Na niezmienność sytuacji materialnej i rodzinnej strona powołała się również w złożonym sprzeciwie. W takich okolicznościach sprawy, zasadnym jest stwierdzenie, że sytuacja majątkowa strony nie zmieniła się i nadal nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadnym więc było przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd na postawie art. 260, art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 postanowił jak w sentencji orzeczenia.