I SA/Bd 819/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 09 listopada 2011r.na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonalności postanowienia z dnia [...] nr [...] postanawia: odrzucić skargę Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówił J. S. występującemu w zastępstwie Prezesa Zarządu "J." Sp. z o.o. S. S. wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonalności postanowienia z dnia [...] nr [...]. Postanowienie to zawierające pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia zostało prawidłowo doręczone adresatowi w dniu 15 września 2011r. Pismem z dnia 6 października 2011r. J. S. wniósł na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał ponadto, iż Spółka z o.o. w likwidacji "J." wniosła w dniu 16 września 2011r. do Dyrektora Izby Skarbowej w B. zażalenie na powyższe postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z powodu braku wyczerpania przez skarżącego służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; (...); 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zakres tej kontroli został jednak przez prawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. , zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wskazać przy tym należy, że dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany i nie zapadnie rozstrzygnięcie kończące postępowanie zainicjowane jego wniesieniem, dopóty nie można mówić, że stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, s.150). Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W konsekwencji obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu I instancji, jeżeli równocześnie nie została zaskarżone rozstrzygnięcie organu II instancji. Nie oznacza to jednak, że rozstrzygnięcie wydane przez organ I instancji nie będzie podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. Wniesienie skargi na decyzję/postanowienie organu odwoławczego uruchamia kontrolę sądowoadministracyjną, obejmującą zarówno zaskarżoną decyzję/postanowienie jak i poprzedzające jej wydanie postępowanie administracyjne a więc również rozstrzygnięcie organu I instancji - art. 134 § 1 P.p.s.a. Kontrola ta uwarunkowana jest jednak wniesieniem skargi na rozstrzygnięcie organu II instancji. Odnosząc powyższe do zaistniałego w niniejszej sprawie stanu faktycznego, stwierdzić należy, że skarżący wniósł skargę na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], czyli rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Bezsporna jest również okoliczność, że zaskarżone postanowienie wskutek wniesionego zażalenia podlega ocenie organu odwoławczego, a rozstrzygnięcie w tej sprawie do dnia sporządzenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie, tj. 27 października 2011r. nie zapadło. W związku z powyższym skarga inicjująca niniejsze postępowanie sądowe została wniesiona na postanowienie organu I instancji przedwcześnie i jako taka - jest skargą niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.