I SA/Bd 841/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008 r., na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 841/07 odrzucającego jej skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] uznające za bezzasadne zarzuty J. K. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. Na powyższe postanowienie strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym odrzucił przedmiotową skargę. Postanowienie wraz ze stosownym pouczeniem o trybie wniesienia środka zaskarżenia zostało skarżącej doręczone w dniu 31 stycznia 2008 r. Dnia 04 lutego 2008 r. (data stempla pocztowego) J. K. wniosła do tut. Sądu pismo zatytułowane "odwołanie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie zauważyć należy, iż pismo z dnia 01 lutego 2008 r. nazwane przez stronę odwołaniem, Sąd potraktował jako skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 stycznia 2008 r. odrzucającego skargę J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej W przypadku pisma mylnie oznaczonego przez stronę, Sąd rozpoznaje je zgodnie z jego treścią (por. post. SN z dnia 08 grudnia 1997 r. III CKN 289/97, OSNC rok 1998, Nr 5, poz. 90). W niniejszej sprawie strona złożyła przedmiotowe pismo w terminie do złożenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu i z jego treści wynika, że się z nim nie zgadza. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymagania tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Tymczasem skargę kasacyjną wniosła sama J. K., która nie ma wymienionych kwalifikacji, a zatem nie jest uprawniona do jej wniesienia. Art. 175 jest odpowiednikiem art. 3932 k.p.c., ze zmianami uwzględniającymi specyfikę postępowania sądowoadministacyjnego. W związku z tym zachowuje swoją aktualność dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące wymogów skarg kasacyjnych. W ślad za tym orzecznictwem należy przyjąć, że wniesienie skargi kasacyjnej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie SN z dnia 21.02.1998 r., II CKN 672/97, LEX nr 78416, postanowienie SN z dnia 14.01.1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997/6-7/77). Już choćby z tych względów skargę kasacyjną na mocy art. 178ającą wymagań określonych w art. 175 002 r. - Prawo nieuprawnioną, a ponadto zawiera braki, które nie moga być us ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niespełniającą wymagań określonych w art. 175 § 1, należało odrzucić.