I SA/Bd 841/11

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2011-11-15

Skład orzekający: Urszula Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie o wezwaniu do usunięcia braków zażalenia podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, jeśli na to postanowienie nie służy zażalenie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie rozpoznaje skarg na postanowienia, na które nie służy zażalenie. Postanowienie o wezwaniu do usunięcia braków zażalenia, wydane na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, jest niezaskarżalne, ponieważ przepisy nie przewidują zażalenia na takie postanowienie. Wobec tego skarga na takie postanowienie podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania zarzutów merytorycznych.
Stan faktyczny
Skarżący J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 22 grudnia 2010 r. dotyczące wezwania do usunięcia braków zażalenia. Skarżący zarzucił błędne zastosowanie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej i wniósł o uchylenie postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków zażalenia postanawia: odrzucić skargę. . I SA/Bd 841/11 UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 października 2011r. J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków zażalenia. W uzasadnieniu wnioskowano o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując na naruszenie art. 165a § 1 – ustawy Ordynacja podatkowa poprzez jego błędne zastosowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, iż w skardze błędnie wskazano na datę wydania zaskarżonego postanowienia. Z nadesłanych do sądu akt administracyjnych wynika, iż postanowienie o numerze [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków w zażaleniu z dnia 22 grudnia 2010r. wydane zostało w dniu [...]. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego wynika, że sąd administracyjny nie rozpoznaje skarg na postanowienia, na które nie służy zażalenie. W przedmiotowej sprawie, zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w B. wezwał skarżącego do usunięcia braków zażalenia. Organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż postanowienie to jest niezaskarżalne. Na podstawie art. 216 § 1 i 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, w toku postępowania organ podatkowy wydaje postanowienia, które dotyczą poszczególnych kwestii , lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, jak np. konieczność usunięcia braków w podaniu. Natomiast stosownie do art. 236 § 1 ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. W omawianym przypadku przepisy ordynacji podatkowej nie stanowią o tym, że na postanowienie wydane na podstawie art. 169 § 1 ordynacji podatkowej, tj. wzywające do usunięcia braków formalnych pisma służy zażalenie. Z tych przyczyn skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło