I SA/Bd 856/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę S.Sp. z o.o. (Skarżąca) wniosła skargę na wymienione w sentencji niniejszego postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 grudnia 2021 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi i udzielenia pełnomocnictwa. Odpis zarządzenia doręczono na adres Skarżącej podany w skardze w dniu 3 stycznia 2022 r. (k. 41 akt sądowych) Wyznaczony przez sąd termin siedmiu dni do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 10 stycznia 2022 r. W wyznaczonym przez sąd terminie ani do dnia wydania niniejszego postanowienia brak formalny skargi nie został uzupełniony. W piśmie procesowym z dnia 28 stycznia 2012 r. (nadanym w dniu 31 stycznia 2022 r.) prezes zarządu Skarżącej Spółki w związku z tymczasowym aresztowaniem w dniu [...] r. zwrócił się do Sądu o kierowanie korespondencji do Spółki na adres: [...] M. ul. Sz. 6. Dodał, że wypowiedział pełnomocnictwo do odbioru korespondencji dla p. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2021 r. poz. 112 ze zm.), a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4a tej ustawy, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Brak formalny skargi w postaci niedołączenia do złożonej skargi odpisu z KRS podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego przez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień podpisania skargi – odpisu z KRS, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi, a także została pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w zakreślonym terminie. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do przedłożenia stosownego dokumentu została poprawnie doręczona w dniu 3 stycznia 2022 r. Przyjąć zatem należy, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi liczony od doręczenia przesyłki, upłynął bezskutecznie z dniem 10 stycznia 2022 r. Odnosząc się do pisma procesowego z dnia 28 stycznia 2012 r. (nadanego w dniu 31 stycznia 2022 r.) Sąd stwierdza, że nie ma ono wpływu na ocenę sprawy, ponieważ wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone na adres wskazany w skardze. Z art. 67 § 2 p.p.s.a. wynika, że pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. W niniejszej sprawie korespondencja zawierająca wezwanie została skierowana do strony skarżącej na wskazany w skardze adres Spółki. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że pod wskazanym w skardze adresem, w drzwiach adresata, umieszczono awizo, a przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, z której została odebrana przez – upoważnionego do tego – p. S.. Dodatkowo Sąd zauważa, że zgodne z art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby. Na stronie skarżącej ciąży obowiązek poinformowania sądu o właściwym adresie do korespondencji. Natomiast w niniejszej sprawie o zmianie adresu do korespondencji strona skarżąca poinformowała dopiero w piśmie procesowym nadanym do Sądu w dniu 31 stycznia 2022 r. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że doręczenie wezwania w postaci odebrania go przez p. S.w dniu 3 stycznia 2022 r. było poprawne i od tego dnia liczyć trzeba termin do uzupełnienia braku formalnego, który minął z dniem 10 stycznia 2022 r. Na marginesie zaznaczyć trzeba, że tymczasowe aresztowanie prezesa zarządu Skarżącej miało miejsce w dniu [...] r., czyli już 9 dni po upływie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Do dnia upływu terminu ani do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Mając na uwadze fakt, że brak formalny skargi nie został uzupełniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.