I SA/Bd 868/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Protokolant St. sekretarz sądowy Agnieszka Liberda-Koczorowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 października 2014 r. sprawy ze skargi L. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych oddala skargę Skarżąca indywidualnym wnioskiem ([...]. zwróciła się do organu podatkowego o zwrot niektórych wydatków, związanych z budownictwem mieszkaniowym, poniesionych od dnia 1 maja 2004r. w kwocie [...] zł. Jako podstawę prawną żądania, strona wskazała ustawę z dnia 29 sierpnia 2005r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków, związanych z budownictwem mieszkaniowym. Do wniosku dołączyła: formularz [...] (3 szt., k. 77-79), kserokopie faktur dokumentujących poniesione wydatki (65 szt., w tym kserokopie trzech faktur korygujących, k. 1-68), kserokopię aktu notarialnego z dnia [...]. Repertorium A numer [...] dotyczącego zakupu nieruchomości wraz z jednorodzinnym domem mieszkalnym położonej w B. przy ul. J. [...]- jako dokument potwierdzający tytuł prawny do remontowanego budynku (k. 69-76). Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B., po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzją z dnia [...]. określił skarżącej kwotę zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w wysokości [...] zł (k. 85-89). W wyniku analizy przedłożonych przez skarżącą faktur uznano, iż część wydatków brutto, wykazanych w załącznikach do wniosku, nie stanowi podstawy do dokonania zwrotu zgodnie z załącznikiem do ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym oraz z załącznikiem do obwieszczenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005r. w sprawie ogłoszenia wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz.U. z 2006 r., Nr 1 poz. 1). W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia (str. 2-6 i 7-8, k. 89, 86) wyszczególniono zakwestionowane pozycje faktur ujęte w wykazach VZM-1/C, a także przedstawiono sposób ustalenia wysokości przysługującego skarżącej zwrotu z tytułu wydatków, poniesionych na zakup materiałów budowlanych (str. 8-9, k. 85-86). W odwołaniu strona wniosła o uchylenie decyzji i o orzeczenie o zwrocie części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w kwocie [...] zł (k. 92-94). Organ odwoławczy, po rozpatrzeniu zarzutów odwołania, decyzją z dnia [...]. nr [...] uchylił w całości rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i określił kwotę zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w wysokości [...] zł (k. 100-102). W postępowaniu odwoławczym zwiększono bowiem sumę poniesionych przez skarżącą wydatków mieszkaniowych uprawniających do zwrotu z łącznej kwoty brutto [...] zł, w tym podatek VAT [...] zł do łącznej kwoty brutto [...] zł, w tym podatek VAT [...] zł. Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia wniosła skargę do tut. Sądu żądając uchylenia zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego wynikających z ustawy z dnia 29 sierpnia 2005r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.) oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 2009r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.). Zdaniem skarżącej organ podatkowy naruszył art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, gdyż w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia lakonicznie wyjaśnił nieuznanie wydatków związanych z zakupem kuchni Elektrolux, skrzynki "alubox" czy zestawu umywalki z szafką. Według skarżącej organ zbyt ogólnikowo odniósł się także do kwestii braku prowadzenia szerszego postępowania dowodowego, twierdząc, że podstawą dowodzenia jest faktura. Strona wskazała na sprzeczność i brak konsekwencji w działaniu organu, gdyż w odniesieniu do centrali alarmowej i przyzywowej Integraf 64 podjęto jednak dodatkowe postępowanie dowodowe, w wyniku czego uzyskano informacje od producenta. Kolejnym przykładem tej niekonsekwencji jest uznanie oceny wydatków mieszkaniowych dokonanej przez organ podatkowy pierwszej instancji za prawidłową, a następnie zaliczenie wydatków z trzech faktur do stanowiących podstawę do ustalenia wysokości zwrotu podatku VAT. Takie działanie przyczyniło się do naruszenia zasad ogólnych postępowania podatkowego, a w szczególności zasady zaufania obywateli do organu podatkowego. Dlatego zdaniem strony zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. należy wyeliminować z obrotu prawnego zważywszy również na fakt, iż zaskarżona decyzja została wydana wyłącznie na podstawie ustawy Ordynacja podatkowa, z pominięciem przepisów zawartych w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 177 poz. 1468 ze zm.). Według skarżącej, skoro wyeliminowano z obrotu prawnego przywołaną decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B., to organ podatkowy drugiej instancji orzekł z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 6 ust. 2 we wspomnianej ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. W takiej sytuacji, zdaniem strony organ winien rozstrzygnąć o wypłacie należności wraz z oprocentowaniem w wysokości opłaty prolongacyjnej. Strona podniosła, że niezależnie od powyższego, nadal uważa, iż bezpodstawnie nie zaliczono niektórych wyrobów do wydatków, o których mowa w w/w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. W treści skargi skarżąca wyszczególniła kwestionowane przez organy podatkowe wydatki związane z budownictwem i uzasadniła swoje stanowisko w tym zakresie, powielając argumenty podniesione na etapie postępowania odwoławczego i dołączając dowody w postaci pism nazwanych: "Deklaracja zgodności Nr 1" (dotyczy folii wytłaczanej hydrofol ) i "Karta charakterystyki preparatu niebezpiecznego" (dotyczy Fast grunt m) oraz zdjęcia zamieszczone na płycie CD. Dyrektor Izby Skarbowej w B., odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że zarzuty strony stanowią powtórzenie argumentów podniesionych w postępowaniu odwoławczym, a co do których wypowiedział się w zaskarżonej decyzji. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. za bezpodstawny należy uznać zarzut naruszenia przez organ podatkowy przepisów określających elementy uzasadnienia faktycznego decyzji wskazanych w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Uzasadnienie faktyczne decyzji, zgodnie z przywołaną ostatnio normą prawną zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Organ podatkowy w uzasadnieniu faktycznym i prawnym zaskarżonego rozstrzygnięcia zawarł wymagane powyższym przepisem elementy, które nie pozostają ze sobą w sprzeczności (k. 100-102). Organ ten rozpatrując sprawę na etapie postępowania odwoławczego był zobligowany do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej. Zadaniem tego organu jest bowiem wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, ustalenie normy prawnej stanowiącej podstawę prawną rozstrzygnięcia, a także konsekwencji prawnych, jakie dany przepis wiąże z udowodnionym stanem faktycznym. Dlatego też w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia zawarto ocenę stanowiska Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. w zakresie niezaliczenia do podstawy dla dokonania zwrotu części wydatków związanych z zakupem materiałów budowlanych wyszczególnionych przez skarżącą w odwołaniu. W pierwszej kolejności wskazano te wydatki, które organ podatkowy prawidłowo ocenił jako nie powiększające podstawy dla dokonania zwrotu podatku VAT. W dalszej części uzasadnienia rozstrzygnięcia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. wyszczególniono wydatki, które spełniły warunki przyznania zwrotu części podatku VAT. Zaskarżona decyzja organu podatkowego nie zawiera więc sprzeczności w zakresie oceny stanowiska organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podjętego w następstwie kontroli instancyjnej enumeratywnie wyszczególniono bowiem wydatki prawidłowo i nieprawidłowo ocenione przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu nie ma zatem stwierdzenia, iż w następstwie przeprowadzonego postępowania organ podatkowy dokonali prawidłowej oceny wszystkich przedmiotowych wydatków. Organ podatkowy zaliczając bądź nie zaliczając dany wydatek do podstawy dla dokonania zwrotu części wydatków związanych z zakupem materiałów budowlanych wskazał przy tym, przy każdym z nich - przyczynę takiej kwalifikacji. Uzasadnienie pominięcia danego wydatku, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w B., nie jest jednak lakoniczne, jak twierdzi strona, czemu przeczy zebrany materiał w sprawie. Organ podkreślił, że w każdym przypadku nieuznania wydatku za zwiększającego podstawę do dokonania zwrotu części wydatku - wskazano bowiem, iż nie spełnił warunku określonego w art. 3 ust. 3 cyt. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, co potwierdzał symbol PKWiU, nabytego materiału budowlanego. Za zbyt ogólne nie można również uznać, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w B., odniesienie się organu podatkowego w treści podjętego rozstrzygnięcia do zagadnienia gromadzenia materiału w postępowaniu, dotyczącym zwrotu niektórych wydatków. Odpowiadając na zarzut naruszenia art. 180 Ordynacji podatkowej poprzez niezgromadzenie w sprawie całego materiału dowodowego i niepodjęcie czynności w celu kompletnego jego zgromadzenia wskazano bowiem, iż postępowanie dowodowe w tego typu sprawach różni się od postępowania dowodowego prowadzonego w innych sprawach podatkowych, których przedmiotem jest zobowiązanie podatkowe. Różnice te spowodowane są tym, że sposób prowadzenia postępowania w sprawie zwrotu podatku VAT regulują przede wszystkim przepisy cyt. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (tj. art. 3 ust. 2, art. 3 ust. 4, art. 3 ust. 5 w związku z art. 1 la oraz art. 5 ust. 5 pkt 2), a dopiero w sprawach nieuregulowanych, znajdują zastosowanie regulacje prawne zawarte w Ordynacji podatkowej. Dlatego też w niniejszej sprawie, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, istotnie ograniczona jest kwestia dowodzenia i zbierania materiału dowodowego. W odniesieniu do uzyskania informacji od producenta centrali Integraf 64, w zakresie PKWiU oraz stosowanej stawki podatku VAT wobec tego wyrobu, nie stanowi, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w B., naruszenia przepisów regulujących zasady prowadzenia postępowania. Organ odwoławczy jest bowiem zobligowany do ponownego rozpatrzenia sprawy, a w razie wątpliwości do podjęcia stosownych czynności. Dlatego też w postępowaniu odwoławczym zweryfikowano prawidłowość stanowiska organu podatkowego pierwszej instancji w drodze rozmowy telefonicznej z producentem centrali przyzywowej i alarmowej. W ocenie organu przedstawione okoliczności świadczą, iż zaskarżone rozstrzygnięcie organu podatkowego nie narusza art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, a także i zaufania obywatela do organu podatkowego. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. za bezpodstawny należy uznać zarzut w zakresie wydania zaskarżonej decyzji organu podatkowego wyłącznie w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej z pominięciem przepisów zawartych w cyt. ustawie z dnia 29 sierpnia 2005r. Organ podał, że zaskarżona decyzja z dnia [...]. nr [...] została wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w B., działającego jako organ podatkowy drugiej instancji. Organ podatkowy działając w ramach kontroli instancyjnej, po rozpatrzeniu zarzutów podniesionych przez stronę postępowania wydaje jedną z decyzji wyszczególnionych w art. 233 Ordynacji podatkowej. Katalog rozstrzygnięć, które mogą zapaść w wyniku postępowania odwoławczego jest, jak wynika z przywołanego przepisu, zamknięty. Organ ten w następstwie przeprowadzonego postępowania, co potwierdza powołana norma prawna, może bowiem utrzymać w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo wydać orzeczenie reformatoryjne bądź kasacyjne albo umorzyć postępowanie odwoławcze. Dyrektor Izby Skarbowej w B., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej z dnia [...] r. uchylił w całości decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i określił kwotę zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w nowej wysokości (k. 102). W sentencji zaskarżonej decyzji wskazano jej podstawę prawną, tj. art. 233 § 1 pkt 2 lit. "a" Ordynacji podatkowej. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy oraz przepisy regulujące zasady zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym uznano bowiem, iż skarżącej przysługuje inna kwota zwrotu podatku VAT aniżeli określona przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B.. W uzasadnieniu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. podano przy tym przesłanki faktyczne i prawne do zmiany stanowiska organu podatkowego pierwszej instancji w tym zakresie. Rozstrzygnięcie podjęte w ramach kontroli instancyjnej nie zostało zatem wydane wyłącznie w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy, rozpatrując odwołanie skarżącej nie mógł przy tym zmienić zakresu podjętego rozstrzygnięcia. Skoro decyzja Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w B. była w przedmiocie określenia kwoty zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, to organ podatkowy drugiej instancji wydając decyzję reformatoryjną nie był uprawniony do orzekania w innym zakresie, a więc i do orzekania o wysokości odsetek, tak jak żąda tego strona. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. zarzut w zakresie wydania zaskarżonej decyzji organu podatkowego z przekroczeniem terminu określonego w art. 6 ust. 2 cyt. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym należy uznać za bezpodstawny. Zaskarżona decyzja organu podatkowego z dnia [...] nr [...] wydana została przez organ podatkowy drugiej instancji. Ustalenia, czy rozstrzygnięcie to zostało podjęte w ustawowym terminie należy więc dokonać w oparciu o art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej, a nie o art. 6 ust. 2 w/w ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. tak jak twierdzi strona. Zgodnie z przywołaną normą prawną zawartą w Ordynacji podatkowej załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy - nie później niż w ciągu trzech miesięcy. Odwołanie skarżącej z dnia [...]. wraz z aktami sprawy i stanowiskiem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. zawierające ocenę zarzutów podniesionych w środku odwoławczym wpłynęło do kancelarii Izby Skarbowej w B. w dniu [...] r. (k. 97). Termin do załatwienia sprawy w ramach kontroli instancyjnej upływał więc w dniu [...]. Organ drugiej instancji wydal decyzję reformatoryjną w dniu [...]. (k. 102), a doręczona została stronie w dniu [...] r. (k. 103). Orzeczenie w ramach kontroli instancyjnej wydano więc z zachowaniem terminu określonego w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. nie znajduje uzasadnienia zarzut w zakresie bezpodstawnego niezaliczenia niektórych wydatków do podstawy dla dokonania zwrotu części podatku VAT od zakupionych materiałów związanych z budownictwem mieszkaniowym. Organ podniósł, że instytucja zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części została uregulowana w cyt. ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Częściowy zwrot wydatków jest więc dokonywany na podstawie i w oparciu o uregulowania tej ustawy, natomiast stosowne do art. 7 - do zagadnień nieuregulowanych w ustawie o zwrocie stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej. Omawiane przepisy przewidują możliwość odzyskania przez osobę fizyczną części wydatków poniesionych na nabycie materiałów budowlanych, o ile spełnione zostaną wszystkie warunki, określone w ustawie. Warunki te kształtują się odmiennie - w zależności od stanu faktycznego sprawy. W przedmiotowej sprawie skarżąca jako osoba fizyczna wystąpiła z indywidualnym wnioskiem o zwrot części wydatków poniesionych w związku z remontem budynku mieszkalnego, położonego w B., przy ul. J. [...], przedkładając faktury dokumentujące poniesione wydatki oraz akt notarialny potwierdzający tytuł prawny do remontowanego budynku mieszkalnego (k. 1-81). Jednak nie wszystkie wydatki poniesione przez skarżącą spełniły pozostałe warunki uprawniające do zaliczenia ich do podstawy dla dokonania zwrotu części wydatków związanych z zakupem materiałów budowlanych, tj. symbol PKWiU i stawka podatku VAT. Weryfikacji wydatków wykazanych przez skarżącą w "Wykazie faktur i wartości poniesionych wydatków nieodliczonych w ramach ulg mieszkaniowych, opodatkowanych podatkiem VAT wg stawki 23 %" (druk VZM-1/C) organy podatkowe, z uwagi na ograniczone w tym postępowaniu czynności dowodowe, dokonały poprzez ustalenie dla danego materiału symbolu PKWiU bądź stawki podatku VAT. Ustaleń w tym zakresie nie dokonuje się jednak w oparciu, np. o zdjęcia czy oględziny miejsc zamontowania zakupionych materiałów związanych z budownictwem, lecz o stosowne regulacje prawne i faktury VAT. Dlatego też załączone do skargi zdjęcia na płycie CD związane z niektórymi poniesionymi wydatkami, a także pisma nazwane: "Deklaracja zgodności Nr 1" (dotyczy folii wytłaczanej HYDROFOL) i "Karta charakterystyki preparatu niebezpiecznego" (dotyczy FAST GRUNT M) nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie spornych kwestii. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. prawidłowo więc dokonano oceny wydatków, które zgodnie z załącznikiem do ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym i załącznikiem do obwieszczenia Ministra Transportu Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie ogłoszenia wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004r. są opodatkowane podatkiem VAT, które nie mogły stanowić podstawy do dokonania zwrotu części wydatków związanych z zakupem materiałów. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w B. nie można zaliczyć do podstawy dla dokonania zwrotu wydatków dotyczących zakupu materiałów wskazanych w skardze z powodu niespełnienia warunku określonego w art. 3 ust. 3 cyt. ustawy o zwrocie, co potwierdzają symbole PKWiU nabytych materiałów budowlanych. I tak nie można uwzględnić: - zakupu piekarnika ujętego w fakturze [...] z dnia [...]r. (k. 68), ponieważ w obowiązującym od 01 stycznia 2011r. wykazie materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004r. są opodatkowane podatkiem VAT, a w poz. 74 są ujęte wyłącznie kuchenki elektryczne domowe, zawierające przynajmniej jedną płytę grzewcza i jeden piekarnik. Piekarnik jako odrębny wyrób nie został w załączniku wyszczególniony, zatem brak jest możliwości ubiegania się o zwrot części wydatku poniesionego na zakup piekarnika. - zakupu folii moletowanej wykazanej w fakturze VAT nr [...] z dnia [...] r. o symbolu PKWiU 25.21.30-17.00 (k. 62). Opublikowane przez Ministra Infrastruktury obwieszczenie z dnia 03 września 2010r. w sprawie ogłoszenia obowiązującego od dnia 01 stycznia 2011 r. wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, opiera się na nowej Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.). Zgodnie z nową klasyfikacją wyrób ten ma symbol 22.21.30.0 i nie został ujęty w załączniku wykazu materiałów budowlanych podlegających uwzględnieniu przy obliczaniu kwoty należnego zwrotu. - zakupu środka gruntującego fast grunt ujęty w fakturach VAT: nr [...] z [...] r.(k. 60, 61) oraz nr [...] z [...]. (k. 59) według klasyfikacji PKWiU ma symbol 20.30.11.0. Wyrób nie jest ujęty w załączniku wykazu materiałów budowlanych. - zakupu konstrukcji ogrodzenia wykazanej w fakturze VAT [...] z [...]. (k. 49). Zwrot niektórych wydatków na zakup materiałów budowlanych dotyczy materiałów wymienionych w cytowanym powyżej obwieszczeniu, które są przeznaczone na cele wymienione w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r., tj. na budowę (nadbudowę, rozbudowę, przebudowę) i remont budynku mieszkalnego. Natomiast przepis art. 2 pkt 1 ustawy precyzuje, iż pod pojęciem budynku mieszkalnego należy rozumieć budynek lub jego część służące zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Dlatego też brak było podstaw do odliczenia wydatków związanych z zakupem konstrukcji ogrodzenia wykazanej w fakturze VAT [...] z [...] r., gdyż nie można zaliczyć jej do urządzeń technicznych wymienionych w art. 2 pkt 1 ustawy, a budowa ogrodzenia budynku nie jest inwestycją wskazaną w art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005r. - zakupu silnika 0,09 kW według faktury VAT Nr [...] z [...] r. (k. 48). We wskazanej przez skarżącą pozycji 47 wykazu materiałów budowlanych są ujęte wyroby o symbolu PKWiU 25.21.13.0 Części kotłów centralnego ogrzewania. Do części kotłów centralnego ogrzewania zalicza się m. in. sterowniki, wentylatory, dmuchawy, ślimaki, ruszta. Silniki jako wyrób mogą mieć wielorakie zastosowanie i dlatego nie mogą mieć zastosowania jako materiały budowlane. Zostały sklasyfikowane w PKWiU w zależności od parametrów pod symbolem 27.11 Silniki elektryczne i 28.11 Silniki i turbiny, a te grupy towarów nie mieszczą się w wykazie. - zakupu lamp plafon ujętych w fakturach VAT nr [...] z dnia [...] r. (k. 45) i nr [...] z dnia [...] r. (k. 42). W załączniku -wykaz materiałów budowlanych do ustawy w poz. 72 Żyrandole oraz pozostałe oprawy oświetleniowe instalowane na suficie lub ścianach stanowi nazwę całej grupy PKWiU, a zwrot wydatków przysługuje wyłącznie od zakupu wymienionych w poz. 72 opraw oświetleniowych. Zatem zwrot z tytułu wydatków od zakupionych lamp plafon nie przysługuje. - zakupu listwy 4x50W GU10 ujętej na fakturze nr [...]z [...] r. (k.46). Jest to lampa, a nie oprawa świetlna, od której przysługuje odliczenie zgodnie z poz. 72. wykazu materiałów budowlanych. - zakupu przewodu o symbolu PKWiU 31.30.13-72.21 zgodnie z fakturą nr [...]z dnia [...] r. wartość brutto 3,98 zł i wartości VAT 0,74 zł (k.38). Według nowej klasyfikacji wprowadzonej w 2008 r. PKWiU towar ten ma symbol 33.14.19.0 i nie został zawarty w wykazie materiałów budowlanych. - zakupu obejmy zgodnie z fakturą VAT nr [...] z dnia [...] r. (k. 24) o symbolu PKWiU 25.11.23.1 nie mógł być uwzględniony, gdyż nie jest ujęty w załączonym wykazie materiałów budowlanych - zakupu skrzynki alubox zgodnie z fakturą VAT nr [....] z dnia [...] r. o symbolu 25.99.Z (k. 24). Jest to skrzynka na listy i nie można zakwalifikować jej do materiałów budowlanych, do których zalicza się takie skrzynki jak gazowe, izolacyjne, do rozdzielni. - zakupu zestawu umywalka z szafką ujętego na fakturze VAT nr [...] z dnia [...] r. o symbolu PKWiU 23.42.10.0 (k. 20). W poz. 23 wykazu materiałów budowlanych zostały ujęte wyroby o symbolu 23.42 Wyroby sanitarne ceramiczne, natomiast towarem, jakiego zakup dokumentuje przywołana faktura VAT, opodatkowanym stawką 23% jest zestaw (umywalka z szafką) w cenie brutto 369,00 zł. Zakupiono więc dwa odrębne towary - w zestawie (za jedną cenę). Kwota zapłaconego za ten towar podatku wg stawki 23% wyniosła 69,00 zł i nie ma możliwości dokonania podziału tej kwoty i udowodnienia, jaka jej część stanowi wydatek poniesiony na umywalkę, a jaka jest wydatkiem na szafkę podumywalkową. Jednostką miary sprzedanej rzeczy jest sztuka, zaś ilość dostarczonych towarów to jedna sztuka. W zaistniałej sytuacji brak było możliwości ubiegania się o zwrot części wydatku poniesionego na samą umywalkę. - zakupu środka "Żywy kolor" zgodnie z fakturami VAT [...] z dnia [...] r. (k. 17) i nr [...]z [...] r. (k.9) o symbolu PKWiU 24.66.47-50.00. W fakturze użyto starej klasyfikacji PKWiU. Według obowiązującej klasyfikacji ten wyrób winien być w grupie 20.59.57.0 Pozostałe wyroby chemiczne, jak twierdzi skarżąca, w poz. 9 załącznika o symbolu PKWiU 20.30.22.0, gdyż mieszczą się w tej grupie wyrobów farby, pokosty i masy uszczelniające. - zakupu gruntu szybkoschnącego ujęty w fakturze VAT nr [...] z dnia [...] r. (k. 15) z symbolem PKWiU 24.16.20-90.10, według obowiązującej klasyfikacji PKWiU wyrób winien mieć symbol 20.16.20.0, a więc brak było możliwości ubiegania się o zwrot części wydatku poniesionego na jego zakup. - zakupu instalacji zgodnie z fakturą VAT nr [...] z dnia [...] r. (k. 1) Według uzyskanej w postępowaniu odwoławczym informacji od producenta Centrala Intergra 64 jego wyrób ma symbol PKWiU 31.62.11-57.00 i nigdy nie miał niższej stawki podatku VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), które stanowią, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, stosując kryterium legalności tych działań. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje działania administracji publicznej, których wyrazem są rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach obywateli. Sąd zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c cyt. ustawy uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, eliminując je z obrotu prawnego, gdy stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub takie naruszenie zasad postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd orzeka w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że zaskarżonej decyzji nie można zarzucić wskazanych powyżej naruszeń, co oznacza, że skarga jako niezasadna , nie może być uwzględniona. Przedmiot sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy podatkowe prawidłowo oceniły wydatki skarżącej na zakup materiałów budowlanych, związanych z budownictwem mieszkaniowym, od których stronie przysługiwał zwrot części podatku VAT na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków, związanych z budownictwem mieszkaniowym( Dz. U. z 2005 r. 177, 1468 ). Strona domagała się zwrotu części podatku VAT w związku z remontem budynku mieszkalnego, położonego w B., przy ul. J. [...] Stan faktyczny jest niesporny w sprawie i przedstawia się następująco: Strona w dniu [...]. złożyła indywidualny wniosek na formularzu VZM-1 domagając się zwrotu [...] zł. Do wniosku dołączyła: formularz [...] (3 szt., k. 77-79) oraz kserokopie faktur dokumentujących poniesione wydatki (65 szt., w tym kserokopie trzech faktur korygujących, k. 1-68), kserokopię aktu notarialnego z dnia [...]r. Repertorium A numer [...] dotyczącego zakupu nieruchomości wraz z jednorodzinnym domem mieszkalnym położonej w B. przy ul. J. [...] - jako dokument potwierdzający tytuł prawny do remontowanego budynku (k.69-76). Organ odwoławczy, na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit.a) Ordynacji podatkowej wydał w dniu [...]. decyzję reformatoryjną uchylając decyzję organu I instancji w całości i określił kwotę zwrotu części wydatków w nowej wysokości. Organ w opinii Sądu prawidłowo i w sposób rzetelny ocenił przedstawione wydatki opierając swe rozstrzygnięcie na wskazanej wyżej ustawie z 29 sierpnia 2005r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków, związanych z budownictwem mieszkaniowym oraz w oparciu o zasady wynikające z ustawy Ordynacja podatkowa. Omawiane przepisy przewidują możliwość odzyskania przez osobę fizyczną części wydatków poniesionych na nabycie materiałów budowlanych, o ile spełnione zostaną wszystkie warunki, określone ww. ustawie pozwalającej na zwrot części podatku VAT. Warunki te kształtują się odmiennie - w zależności od stanu faktycznego sprawy. Po analizie przedstawionych faktur, organ - w opinii Sądu - zasadnie uznał, że nie wszystkie wydatki poniesione przez skarżącą spełniły pozostałe warunki, uprawniające do zaliczenia ich do podstawy dla dokonania zwrotu części wydatków związanych z zakupem materiałów budowlanych, w postaci : symbolu PKWiU, oraz stawki podatku VAT. Organy podatkowe wskazały, że dokonały weryfikacji wydatków wykazanych przez skarżącą w "Wykazie faktur i wartości poniesionych wydatków nieodliczonych w ramach ulg mieszkaniowych, opodatkowanych podatkiem VAT wg stawki 23 %" (druk VZM-1/C) w sposób jedynie dostępny z uwagi na ograniczone w tym postępowaniu czynności dowodowe. Ocenie organów zatem podlegała jedynie symbol PKWiU, którego należało ustalić oraz stawka podatku VAT, jaka istniała przed dniem wstąpienia do UE. Wbrew postulatom strony tych ustaleń nie można było dokonać w oparciu, np. o zdjęcia czy oględziny miejsc zamontowania zakupionych materiałów budowlanych lecz wyłącznie o stosowne regulacje prawne i faktury VAT. Dlatego też załączone do skargi zdjęcia na płycie CD, związane z niektórymi poniesionymi wydatkami, a także pisma nazwane: "Deklaracja zgodności Nr 1" (dotyczy folii wytłaczanej HYDROFOL) i "Karta charakterystyki preparatu niebezpiecznego" (dotyczy FAST GRUNT M) nie mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie spornych kwestii. Zdaniem Sądu organy prawidłowo dokonały oceny wydatków, opierając się na wskazanej ustawie oraz na obwieszczeniach Ministra Transportu Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005r. w sprawie ogłoszenia wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004r. (Dz. Urz. MTIB.2006.1.1) były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004r. są opodatkowane podatkiem VAT, które nie mogły stanowić podstawy do dokonania zwrotu części wydatków związanych z zakupem materiałów oraz na obwieszczeniu Ministra Infrastruktury z dnia oraz z dnia 3 września 2010r. (Dz. Urz. Ministra Infrastruktury z 2010r., Nr 11, poz. 35). Dlatego zarzuty strony, co oparcia się wyłącznie o ustawę Ordynacja podatkowa nie znajdują uzasadnienia w zebranym materiale w sprawie. Trzeba zgodzić się z organem, że nie można zaliczyć do podstawy dla dokonania zwrotu wydatków dotyczących zakupu materiałów wskazanych w skardze z powodu niespełnienia warunku określonego w art. 3 ust. 3 cyt. ustawy o zwrocie zgodnie z treścią którego: "Zwrot, o którym mowa w ust. 1 dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7 %, a od 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT". Ma rację organ, twierdząc że niespełnienie ww. warunku potwierdzają symbole PKWiU nabytych materiałów budowlanych. Przechodząc do szczegółów zakwestionowanych materiałów należy wskazać, że zdaniem Sądu organy prawidłowo nie uwzględniły następujących czternastu pozycji, a mianowicie niżej wskazanych zakupów : 1. piekarnika ujętego w fakturze VAT nr [...] z dnia [...] r. (k. 68), ponieważ w obowiązującym od 01 stycznia 2011r. wykazie materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, a w poz. 74 są ujęte wyłącznie kuchenki elektryczne domowe, zawierające przynajmniej jedną płytę grzewcza i jeden piekarnik. Piekarnik jako odrębny wyrób nie został w załączniku wyszczególniony, zatem brak jest możliwości ubiegania się o zwrot części wydatku poniesionego na zakup piekarnika; 2. folii moletowanej wykazanej w fakturze VAT nr [...] z dnia [...]. o symbolu PKWiU 25.21.30-17.00 (k. 62). Opublikowane przez Ministra Infrastruktury obwieszczenie z dnia 03 września 2010r. w sprawie ogłoszenia obowiązującego od dnia 01 stycznia 2011r. wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004r. są opodatkowane podatkiem VAT, opiera się na nowej Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.). Zgodnie z nową klasyfikacją wyrób ten ma symbol 22.21.30.0 i nie został ujęty w załączniku wykazu materiałów budowlanych podlegających uwzględnieniu przy obliczaniu kwoty należnego zwrotu; 3. środka gruntującego FAST GRUNT ujęty w fakturach VAT: nr [...] i [...] z [..] r.(k. 60, 61) oraz nr [...] z [...] r. (k. 59) według klasyfikacji PKWiU ma symbol 20.30.11.0. Wyrób nie jest ujęty w załączniku wykazu materiałów budowlanych; 4. konstrukcji ogrodzenia wykazanej w fakturze VAT [...] z [...] r. (k. 49). Zwrot niektórych wydatków na zakup materiałów budowlanych dotyczy materiałów wymienionych w cytowanym powyżej obwieszczeniu, które są przeznaczone na cele wymienione w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005r., tj. na budowę (nadbudowę, rozbudowę, przebudowę) i remont budynku mieszkalnego. Natomiast przepis art. 2 pkt 1 ustawy precyzuje, iż pod pojęciem budynku mieszkalnego należy rozumieć budynek lub jego część służące zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Dlatego organ zasadnie uznał, że brak było podstaw do odliczenia wydatków związanych z zakupem konstrukcji ogrodzenia wykazanej w fakturze VAT [...] z [...]r., gdyż nie można zaliczyć jej do urządzeń technicznych wymienionych w art. 2 pkt 1 ustawy, a budowa ogrodzenia budynku nie jest inwestycją wskazaną w art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. tj. ( remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego"; 5. silnika 0,09 kW według faktury VAT Nr [...] z [...] r. (k. 48). We wskazanej przez skarżącą pozycji 47 wykazu materiałów budowlanych są ujęte wyroby o symbolu PKWiU 25.21.13.0 Części kotłów centralnego ogrzewania. Do części kotłów centralnego ogrzewania zalicza się m. in. sterowniki, wentylatory, dmuchawy, ślimaki, ruszta. Silniki jako wyrób mogą mieć wielorakie zastosowanie i dlatego nie mogą mieć zastosowania jako materiały budowlane. Zostały sklasyfikowane w PKWiU w zależności od parametrów pod symbolem 27.11 Silniki elektryczne i 28.11 Silniki i turbiny, a te grupy towarów nie mieszczą się w wykazie; 6. lamp plafon ujętych w fakturach VAT nr [...] z dnia [...] r. (k. 45) i nr [...] z dnia [...] r. (k. 42). W załączniku -wykaz materiałów budowlanych do ustawy w poz. 72 Żyrandole oraz pozostałe oprawy oświetleniowe instalowane na suficie lub ścianach stanowi nazwę całej grupy PKWiU, a zwrot wydatków przysługuje wyłącznie od zakupu wymienionych w poz. 72 opraw oświetleniowych. Zatem zwrot z tytułu wydatków od zakupionych lamp plafon nie przysługuje; 7. listwy 4x50W GU10 ujętej na fakturze nr [...] z [...] r. (k.46). Jest to lampa, a nie oprawa świetlna, od której przysługuje odliczenie zgodnie z poz. 72. wykazu materiałów budowlanych. (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/ Łd 1144/10, który został uchylony przez NSA wyrokiem z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie I FSK 612/11 – gdzie również spór dotyczył lamp, żyrandola i listw elektrycznych); 8. przewodu o symbolu PKWiU 31.30.13-72.21 zgodnie z fakturą nr [...] z dnia [....] r. wartość brutto 3,98 zł i wartości VAT 0,74 zł (k.38). Według nowej klasyfikacji wprowadzonej w 2008 r. PKWiU towar ten ma symbol 33.14.19.0 i nie został zawarty w wykazie materiałów budowlanych; 9. obejmy zgodnie z fakturą VAT nr [...] z dnia [...] r. (k. 24) o symbolu PKWiU 25.11.23.1 nie mógł być uwzględniony, gdyż nie jest ujęty w załączonym wykazie materiałów budowlanych; 10. skrzynki alubox zgodnie z fakturą VAT nr [...] z dnia [...] r. o symbolu 25.99.Z (k. 24). Jest to skrzynka na listy i nie można zakwalifikować jej do materiałów budowlanych, do których zalicza się takie skrzynki jak gazowe, izolacyjne, do rozdzielni; 11. zestawu umywalka z szafką ujętego na fakturze VAT nr [...] z dnia [...] r. o symbolu PKWiU 23.42.10.0 (k. 20). W poz. 23 wykazu materiałów budowlanych zostały ujęte wyroby o symbolu 23.42 Wyroby sanitarne ceramiczne, natomiast towarem, jakiego zakup dokumentuje przywołana faktura VAT, opodatkowanym stawką 23% jest zestaw (umywalka z szafką) w cenie brutto 369,00 zł. Zakupiono więc dwa odrębne towary - w zestawie (za jedną cenę). Kwota zapłaconego za ten towar podatku wg stawki 23% wyniosła 69,00 zł i nie ma możliwości dokonania podziału tej kwoty i udowodnienia, jaka jej część stanowi wydatek poniesiony na umywalkę, a jaka jest wydatkiem na szafkę podumywalkową. Jednostką miary sprzedanej rzeczy jest sztuka, zaś ilość dostarczonych towarów to jedna sztuka. W zaistniałej sytuacji brak było możliwości ubiegania się o zwrot części wydatku poniesionego na samą umywalkę; 12. środka "Żywy kolor" zgodnie z fakturami VAT [...] z dnia [...] r. (k. 17) i nr [...] z [...] r. (k.9) o symbolu PKWiU 24.66.47-50.00. W fakturze użyto starej klasyfikacji PKWiU. Według obowiązującej klasyfikacji ten wyrób winien być w grupie 20.59.57.0 Pozostałe wyroby chemiczne, a nie jak twierdzi skarżąca, w poz. 9 załącznika o symbolu PKWiU 20.30.22.0, gdyż mieszczą się w tej grupie wyrobów farby, pokosty i masy uszczelniające; 13. gruntu szybkoschnącego ujęty w fakturze VAT nr [...] z dnia [...] r. (k. 15) z symbolem [...], według obowiązującej klasyfikacji PKWiU wyrób winien mieć symbol 20.16.20.0, a więc brak było możliwości ubiegania się o zwrot części wydatku poniesionego na jego zakup; 14. instalacji zgodnie z fakturą VAT nr [...] z dnia [...]. (k. 1) według uzyskanej w postępowaniu odwoławczym informacji od producenta Centrala Intergra 64 jego wyrób ma symbol PKWiU 31.62.11-57.00 i nigdy nie miał niższej stawki podatku VAT. Reasumując powyższe, w opinii Sądu, organy prawidłowo i niezwykle rzetelnie oceniły wydatki strony, wyłączając te wydatki, które nie spełniały warunków określonych w zacytowanych powyżej przepisach. Wbrew twierdzeniom strony organ odwoławczy miał prawo wydać decyzję reformatoryjną i sam określić wysokość należnego stronie zwrotu części podatku VAT, co wynika z zastosowanego przepisu art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej, zgodnie z treścią którego: Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: – pkt 1 : utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji; – pkt 2 lit.a) : uchyla decyzję organu I instancji w całości lub w części – i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję – umarza postępowanie w sprawie. A zatem organ miał prawo do takiego rozstrzygnięcia tj. do uchylenia w całości decyzji organu I instancji i do orzeczenia co do istoty sprawy, co uczynił sam określając inną wysokość zwrotu. Należy zaznaczyć, że w uzasadnieniu rozstrzygnięcia podjętego w następstwie kontroli instancyjnej enumeratywnie wyszczególniono wydatki prawidłowo i nieprawidłowo ocenione przez organ pierwszej instancji. Na uwagę zasługuje fakt, że organ nie zaliczając dany wydatek do podstawy dla dokonania zwrotu części wydatków związanych z zakupem materiałów budowlanych wskazał przy tym przy każdym z nich przyczynę takiej kwalifikacji, z wyraźnym wskazaniem niespełnienia warunku określonego w art. 3 ust. 3 cyt. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, co potwierdzał symbol PKWiU nabytego materiału budowlanego. W opinii Sądu za nieuprawnione należy uznać stanowisko strony, co do zbyt ogólnikowego odniesienia się organu w zakresie gromadzenia materiału w postępowaniu dotyczącym zwrotu niektórych wydatków. Odpowiadając na ten zarzut należy mieć przede wszystkim na uwadze fakt, że w tego typu sprawach nie prowadzi się pełnego postępowania dowodowego, czym różni się to postępowanie od innych, gdzie na stronie spoczywa obowiązek wykonania zobowiązania podatkowego. W niniejszej sprawie to podatnik żąda zastosowania ulgi a więc po jego stronie leży obowiązek gromadzenia dowodów wydatkowania środków na cele budownictwa mieszkaniowego i to dotyczy tych wydatków, które spełniają ściśle wskazane warunki w tym symbol PKW i U oraz stawkę podatku VAT. Różnice te spowodowane są tym, że sposób prowadzenia postępowania w sprawie zwrotu podatku VAT regulują przede wszystkim przepisy cyt. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (tj. art. 3 ust. 2, art. 3 ust. 4, art. 3 ust. 5 w związku z art. 1 la oraz art. 5 ust. 5 pkt 2), a dopiero w sprawach nieuregulowanych znajdują zastosowanie regulacje prawne zawarte w Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że w postępowaniu odwoławczym organ nie tylko ma prawo, ale i obowiązek ponownego rozpatrzenia sprawy, a w razie wątpliwości do podjęcia stosownych czynności. A zatem miał prawo do zwrócenia się producenta Centrali Integra 64 w zakresie PKWiU i stosowanej stawki podatku VAT i po uzyskaniu stosownej informacji telefonicznej orzekł, jak w wyżej. Reasumując, należy stwierdzić, wbrew opinii strony, że pozostałe zarzuty strony nie mogą zostać uwzględnione. W opinii Sądu decyzja organu odwoławczego nie narusza art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, a także zaufania obywatela do organu podatkowego. Skoro strona ma inny pogląd na sprawę to nie oznacza, że jej pogląd jest słuszny a organ rozstrzygając sprawę nie po myśli strony naruszył zasady zaufania do organów. Kolejny zarzut co do wydania decyzji organu odwoławczego z przekroczeniem terminu na jej wydanie również nie zasługuje na uznanie gdyż w takiej jak ta sytuacji nie stosuje się art. 6 ust. 2 cyt. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Decyzja organu podatkowego z dnia 23 czerwca 2014r. wydana została przez organ podatkowy drugiej instancji. Ustalenia, czy rozstrzygnięcie to zostało podjęte w ustawowym terminie należy więc dokonać w oparciu o art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej, a nie jak dowodzi strona na podstawie art. 6 ust. 2 tej ustawy. Zgodnie z przywołaną normą prawną zawartą w Ordynacji podatkowej załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy - nie później niż w ciągu trzech miesięcy. Odwołanie skarżącej z dnia [...]. wraz z aktami sprawy i stanowiskiem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. zawierające ocenę zarzutów podniesionych w środku odwoławczym wpłynęło do kancelarii Izby Skarbowej w B. w dniu [...]. (k. 97). A zatem termin do załatwienia sprawy w ramach kontroli instancyjnej upływał więc w dniu [...]r. Organ drugiej instancji wydal decyzję reformatoryjną w dniu [...]r. (k. 102), a doręczona została stronie w dniu 27 czerwca 2014r. (k. 103). To oznacza, że orzeczenie w ramach kontroli instancyjnej wydano więc z zachowaniem terminu określonego w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art.151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.