I SA/Bd 871/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu W. S. O. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 15 listopada 2024 r. nr KO.411.1341.2024 w przedmiocie zwrotu dotacji postanawia: 1. odrzucić sprzeciw, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz W. S. O. C. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. W. S. O. "C." we W. (dalej także S., Skarżący) wniosło sprzeciw na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 15 listopada 2024 r. w przedmiocie zwrotu dotacji. Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2024r. Sąd wezwał S. do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z tego samego dnia wezwano S. do usunięcia w terminie siedmiu dni braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi. Sąd w wezwaniu pouczył, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwania do usunięcia braku formalnego po dwukrotnym awizowaniu w dniach 8 i 16 stycznia 2025 r. pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 22 stycznia 2025 r., zatem termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu upływał z dniem 29 stycznia 2025 r. Pismem z dnia 3 lutego 2025 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 13 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Bd 871/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2025 r. sygn. akt I GZ 230/25 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie Skarżącego na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisami art. 64b § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie sprzeciwu spełniającego określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie mu właściwego biegu nie jest możliwe. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto zgodnie z art. 46 § 2 ust. 1 p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. W niniejszej sprawie S. zostało wezwane do usunięcia braków formalnych skargi, a także zostało pouczone o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w zakreślonym terminie. Termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu upływał z dniem 29 stycznia 2025 r. Z akt sprawy wynika, że braki sprzeciwu nie zostały uzupełnione w terminie, a zatem zaistniały podstawy do odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. Powyższego nie zmienił złożony przez S. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższych braków sprzeciwu, albowiem prawomocnym postanowieniem NSA z 25 czerwca 2025 r. sygn. akt I GZ 230/25 oddalono zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków sprzeciwu. Sądu obu instancji uznały, że Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków sprzeciwu. W przedmiotowej sprawie S. wnoszące sprzeciw nie uzupełniło braków formalnych w ustawowym terminie, co uzasadnia odrzucenie sprzeciwu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Z powyższych względów orzeczono jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu Sąd orzekł w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.