I SA/Bd 875/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 05 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...], sygn. akt [...] w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego 2011r. do grudnia 2013r. postanawia odrzucić zażalenie W dniu 12 grudnia 2016r. wpłynął do tut. Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Rozpoznając sprzeciw od powyższego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 28 lutego 2017r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia 23 marca 2017r. strona wniosła zażalenie od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. W dniu 15 sierpnia 2015r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), którą m.in. zmieniono zasady rozpoznawania w sądach administracyjnych wniosków o przyznanie prawa pomocy. W sprawach dotyczących prawa pomocy wszczętych od tego dnia, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie, wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje referendarz sądowy, a wojewódzki sąd administracyjny - rozpoznając sprzeciw od takiego orzeczenia - orzeka jako sąd drugiej instancji, co jednoznacznie wynika z treści art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, nie przysługuje, ponieważ nie przewidują tego przepisy ustawy p.p.s.a. W myśl bowiem art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo których przedmiotem są kwestie określone w punktach 1-10 tego paragrafu. W katalogu tym nie mieści się postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucić zażalenie.