I SA/Bd 878/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania postanowił: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata W dniu 19 września 2012r. skarżąca wniosła za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2012 r. w której zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, którego dochód z tytułu świadczeń rentowych wynosi [...] zł netto. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Podała również, że ponosi m.in. następujące wydatki: czynsz za mieszkanie [...] zł, gaz [...] zł, zakup lekarstw i leczenie [...] zł, wyżywienie i środki czystości [...] zł. Koszty wyżywienia i lekarstw chorego na cukrzycę męża wynoszą [...] zł miesięcznie. Podała, że jest inwalidką [...] grupy, natomiast jej mżą [...] grupy. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej należy stwierdzić, że wykazała ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż dochód w gospodarstwie domowym skarżącej jest w całości przeznaczany na bieżące utrzymanie oraz leczenie, a więc wnioskodawczyni nie miałaby, z czego pokryć jakichkolwiek nawet niskich kosztów postępowania. Przy ocenie niniejszego zagadnienia orzekający wziął również pod uwagę stan zdrowia skarżącej i jej męża oraz konieczność ponoszenia wyższych kosztów z tym związanych. Należy również zwrócić uwagę, że skarżącej w sprawach I SA/Bd 661/11 oraz I SA/Bd 977/11 zostało przyznane prawo pomocy. Przedstawiony zaś tam stan faktyczny nie uległ zasadniczej zmianie. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.