I SA/Bd 892/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r., styczeń i luty 2009 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r., styczeń i luty 2009 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi, M. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwaną dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu obciąża stronę. Sąd zauważa, iż strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji tj., że poniosłaby znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym przyjąć, że dla istnienia przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie wystarczy wystąpienie "jakiejkolwiek" szkody, lecz musi to być znaczna szkoda, która zagrażałaby bytowi socjalnemu skarżącego. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w ogóle uzasadniony. Sąd zauważa, że dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) nie wystarcza nawet samo podniesienie argumentów będących odzwierciedleniem treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do strony skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004 r., sygn. akt FZ 85/04). Podnieść również należy, iż treść art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że to z wniosku strony skarżącej mają wynikać przesłanki wstrzymania, a sąd rozstrzyga o wstrzymaniu po ocenie konkretnego wniosku w takiej sprawie. Wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę skarżącą zależy od uznania sądu ("...sąd może..."). W niniejszej sprawie Sąd nie mógł jednak skorzystać z instytucji uznania, gdyż jak wskazano wyżej, wniosek strony skarżącej ze względu na brak właściwego uzasadnienia nie mógł zostać oceniony merytorycznie. Podnieść należy, że Sądowi znana jest sytuacja skarżącego opisana w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), która legła u podstaw rozstrzygnięcia o przyznaniu stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia jej od kosztów sądowych. Nie zmienia to jednak faktu, że skarżący nie uzasadnił, w jaki sposób zaskarżone postanowienie może wpłynąć na powstanie w jego przypadku znacznej szkody materialnej lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.