I SA/Bd 892/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 18 grudnia 2015 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie W skardze do tut. Sądu z dnia 8 września 2015 r. skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie z opłaty od skargi. W wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 15 października 2015 r. skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 21 października 2015 r. Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął z dniem 28 października 2015 r. W zakreślonym terminie formularz nie został złożony. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2015 r. Referendarz na podstawie art. 257 p.p.s.a. wniosek ten pozostawił bez rozpoznania. Pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), w brzmieniu nadanym przez art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 15 października 2015r. skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 21 października 2015r. Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął, zatem z dniem 28 października 2015r. Zarówno w zakreślonym terminie jak i do dnia dzisiejszego formularz nie został złożony. Zgodzić zatem należy się z oceną dokonaną przez Referendarza sądowego, że skarżący nie uzupełnił prawidłowo braków formalnych wniosku o prawo pomocy mimo stosownego wezwania oraz pouczenia o skutkach niewykonania nałożonego na niego obowiązku. Zatem zasadnie Referendarz zarządził o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.