I SA/Bd 906/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 06 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące październik, listopad i grudzień 2004 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości W. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące październik, listopad i grudzień 2004r. W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że wszczęcie egzekucji zaległości podatkowej oznaczać będzie zajęcie rachunków bankowych skarżącego, co spowoduje paraliż prowadzonej działalności gospodarczej. Wszelkie bowiem płatności w działalności gospodarczej, a w szczególności należności publicznoprawne dokonywane są za pośrednictwem rachunków bankowych. Wykonanie zatem decyzji może zadecydować o losach prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, podniesione przez skarżącego okoliczności wskazują na możliwość wyrządzenia znaczącej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, zatem przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie powołanego art. 61 § 3 ustawy. Rozstrzygając jednak o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd miał na uwadze nie tylko argumentację przedstawioną przez skarżącego. W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawia również, wiadome Sądowi z urzędu, skierowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 817/07 pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), tj. przepisów wykonawczych stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w T. Uwzględniając przedstawione powyżej okoliczności Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten jest tym bardziej uzasadniony, że postanowieniem z dnia 6 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zawiesił postępowanie na zgodny wniosek stron uzasadniony przez pełnomocników wskazanym pytaniem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2008 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 817/07. W takiej sytuacji, wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby, w świetle argumentacji skarżącego i zgromadzonego materiału dowodowego, narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.