I SA/Bd 91/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Asesor sądowy Mirella Łent Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 lipca 2006r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela oddala skargę Izba Wytrzeźwień w B. wystawiła w dniu 28 kwietnia 2005 r. tytuł wykonawczy dotyczący A. C. w związku z nieuiszczeniem przez zobowiązanego kwoty 169 zł, będącej opłatą za doprowadzenie i pobyt w Izbie Wytrzeźwień i przekazała niniejszy tytuł celem wyegzekwowania do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. Organ egzekucyjny w dniu 30 sierpnia 2005 r. zawiadomił o zajęciu prawa majątkowego, stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego organem rentowym. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w dniu 08 września 2005 r. poinformował stronę o zajęciu renty. Pismem z dnia 12 września 2005r. skarżący sformułował zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia. Następnie w piśmie z dnia 15 września 2005 r. zarzucił naruszenie ustawy o ochronie danych osobowych oraz naruszenie dóbr osobistych w postępowaniu egzekucyjnym. Ponownie podniósł zarzut niedoręczenia upomnienia. Organ egzekucyjny przesłał zarzuty do wierzyciela – Izby Wytrzeźwień celem zajęcia stanowiska. Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. Dyrektor Izby Wytrzeźwień w B. uznał za nieuzasadniony zarzut zobowiązanego wniesiony w związku z prowadzoną wobec niego egzekucją administracyjną. Organ wskazał, iż strona gołosłownie twierdzi, że zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Z posiadanych przez wierzyciela dokumentów wynika, że skarżący przebywał w Izbie Wytrzeźwień w dniu 3 kwietnia 2005 r. Na postanowienie wierzyciela Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu organ wskazał, iż Izba błędnie zakwalifikowała podstawę wniesionych zarzutów. Zobowiązany w swoim wniosku wyraźnie podnosił zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia, a nie jak twierdzi wierzyciel błędu, co do osoby zobowiązanego. Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., powołując się m.in. na art. 134 kpa, stwierdziło niedopuszczalność wniesionego zażalenia. W uzasadnieniu organ wskazał, iż organowi egzekucyjnemu nie przysługuje prawo do wnoszenia środków zaskarżenia na wydane przez wierzyciela postanowienia, które jest zastrzeżone wyłącznie dla zobowiązanego, przeciwko któremu skierowania jest egzekucja administracyjna. Ponadto stwierdzono, że organ egzekucyjny nie jest związany jakimkolwiek stosunkiem prawnym zarówno ze zobowiązanym jak i wierzycielem i nie jest on uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Organ egzekucyjny jest związany stanowiskiem wierzyciela i nie może podejmować żadnej polemiki, czy wnosić zażalenia na działanie wierzyciela do właściwego dla niego organu wyższego stopnia. Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. jako organ egzekucyjny, w związku ze stanowiskiem wierzyciela, odmówił uznania zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym. W następstwie wniesionego przez skarżącego zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] 2006 r. uchylił powyższe postanowienie organu egzekucyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Stwierdził, że wierzyciel nie odniósł się do kwestii doręczenia skarżącemu upomnienia. W związku z tym organ egzekucyjny powinien ponownie zwrócić się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie tego właśnie zarzutu. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2005 r. A. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. W złożonej skardze skarżący nie podniósł żadnych zarzutów merytorycznych czy formalnych przeciwko zaskarżonemu postanowieniu. Podtrzymał zarzut niedoręczenia upomnienia. W obszerny sposób przedstawił swój pobyt w Izbie Wytrzeźwień, dając wyraz dezaprobaty stosowanym przez pracowników Izby praktykom. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, iż nie narusza ono prawa. Kwestią, która wymaga w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia jest to, czy Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. działający jako organ egzekucyjny w sprawie egzekucji należności pieniężnej związanej z nieuiszczeniem przez zobowiązanego A. C. opłaty za pobyt w Izbie Wytrzeźwień, był uprawniony do wniesienia środka zaskarżenia na wydane przez wierzyciela – Izbę Wytrzeźwień w B. – postanowienie w sprawie uznania zarzutu za nieuzasadniony. Rozpatrując niniejszą sprawę należy wskazać przede wszystkim na treść art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, regulującego procedurę rozpatrywania zarzutów. Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego należą do administracyjnych środków zaskarżenia. Należy podkreślić, że ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ogranicza krąg podmiotów legitymowanych do wniesienia zarzutów wyłącznie do zobowiązanego (art.27 §1 pkt 9). Zgodnie z art.34 § 1 zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym – także na podstawie art.33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art.33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. W § 2 wskazano, iż na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie. W ocenie Sądu, skoro zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego przysługują zobowiązanemu, to zażalenie na postanowienie wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów może złożyć również tylko zobowiązany. Gdyby ustawodawca chciał rozszerzyć krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia zażalenia poprzez objęcie nim także organu egzekucyjnego, to musiałby to wyraźnie stwierdzić. Jeżeli tego nie uczynił, to brak jest podstaw do takiej interpretacji art.34 §2 wskazanej ustawy, która dawałaby organowi egzekucyjnemu prawo do wniesienia powyższego środka zaskarżenia. Rola tego organu polega na prowadzeniu egzekucji, w wyniku której powinno zostać zaspokojone roszczenie wierzyciela. Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało wniesione przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego zażalenie za niedopuszczalne. Art.134 kpa (stosowany w związku z art. 144 kpa i w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Zażalenie jest niedopuszczalne także wtedy, gdy wnosi je podmiot nieuprawniony (por. Z. Janowicz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszaw-Poznań 1987, s.293). Podnoszony przez skarżącego zarzut niedoręczenia upomnienia nie był przedmiotem rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we wskazanym postanowieniu. Z akt sprawy wynika, że kwestia doręczenia skarżącemu upomnienia będzie przedmiotem postępowania wyjaśniającego, bowiem Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 5 grudnia 2005 r., wskazując na potrzebę ustalenia czy w przedmiotowej sprawie w sposób poprawny doręczono zobowiązanemu upomnienie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.