I SA/Bd 914/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 04 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi F. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej za lata 2000-2011 postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy W dniu 31 marca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 243 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) - dalej zwana p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, a przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Wniosek o prawo pomocy uwzględnia się, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania albo nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (por. art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne, gdy strona postępowania nie jest zobowiązana do uiszczenia jakichkolwiek opłat lub wydatków. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 4 p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Natomiast stosowanie do art. 241 p.p.s.a. zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przepisie prawa lub w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia - oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 listopada 2013r., w niniejszej sprawie skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzić, zatem należy, że skarżący na obecnym etapie postępowania nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (wpisu od skargi kasacyjnej), a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony. Z tych powodów na podstawie art. 243 § 1, art. 239 pkt 4 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 orzeczono jak w sentencji.