I SA/Bd 914/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 914/14 w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania postanawia: przywrócić termin Postanowieniem z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 914/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania. Przedmiotowe postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone stronie w dniu 10 października 2014 r. Skarżący w dniu 07 listopada 2014r. w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W związku z wnioskiem skarżącego referendarz sądowy postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015r. przyznał stronie prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 09 marca 2015r. Sąd zwrócił się do Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w B. o wyznaczenie pełnomocnika dla skarżącego oraz przedstawił informację o stanie sprawy. W związku powyższym Okręgowa Rada Adwokacka w B. pismem z dnia [...] zawiadomiła Sąd o ustanowieniu adwokata B. O. pełnomocnikiem skarżącego w sprawie, informując jednocześnie o tym ww. adwokata. W dniu 09 kwietnia 2015 r. wyznaczony pełnomocnik złożył w tut. sądzie skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek podniósł, że pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w B. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu otrzymał w dniu 27 marca 2015r. Pełnomocnik stwierdził, że niedochowanie terminu nastąpiło na skutek okoliczności niezależnych od strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270, dalej p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 §1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art.87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Okoliczność ta ma w rozpoznawanej sprawie decydujące znaczenie, ponieważ w niniejszej sprawie, czynnością tą jest wniesienie skargi kasacyjnej, dla której ustawodawca zakreślił trzydziestodniowy termin (art. 177 § 1 ustawy p.p.s.a.). Pamiętać trzeba również, że dla sporządzenia skargi kasacyjnej, stosownie do art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a., zastrzeżono przymus adwokacko-radcowski. W przypadku gdy strony nie stać na pełnomocnika z wyboru, ma ona prawo wystąpić do sądu o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu. Czynność ta nie wstrzymuje jednak biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który przeważnie upływa bezskutecznie, zanim postępowanie wpadkowe w przedmiocie prawa pomocy zostanie zakończone. Najczęściej konieczne jest więc wnioskowanie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwzględnieniem faktu, że przeszkoda w postaci braku profesjonalnego pełnomocnika ustała z dniem, w którym pełnomocnik został powiadomiony, że został w danej sprawie ustanowiony. W tym miejscu przywołać należy pogląd wyrażony przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2013, sygn. SK 17/12, iż w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do roli pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe wywody w kontekście zaistniałego stanu faktycznego, rozpatrując złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to zostało spełnione. Bez wątpienia skarżący, mając na uwadze uregulowania zawarte w art. 175 § 1 i 3 nie mógł złożyć skargi kasacyjnej bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. Ten zaś został przyznany stronie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015r. i mógł działać w jej imieniu od dnia uzyskania wiedzy o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu co nastąpiło w dniu 27 marca 2015r. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Spełnił tym samym przesłankę z art. 87 § 2 p.p.s.a. Niewątpliwie okoliczność niezależna od strony i jej pełnomocnika, jak fakt późniejszego ustanowienia pełnomocnika z urzędu i otrzymania przez niego dopiero w dniu 27 marca 2015r. informacji z Okręgowej Rady Adwokackiej w B. o wyznaczeniu do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie, miała wpływ na uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Stronie skarżącej i jej pełnomocnikowi nie można zatem przypisać działania o charakterze zawinionym, co wypełnia przesłankę z art. 86 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze treść ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013, sygn. SK 17/12 oraz fakt, że w przedmiotowej sprawie pełnomocnik pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w B. z dnia 10 marca 2015r zawiadamiające go o wyznaczeniu z urzędu do reprezentowania skarżącego odebrał w dniu 27 marca 2015r., jak wynika z oświadczenia pełnomocnika zawartego we wniosku, należało uznać, że złożony w tut. sądzie w dniu 09 kwietnia 2015r. (data nadania przesyłki k. 129 akt sądowych) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony z zachowaniem terminu. Ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik złożył jednocześnie skargę kasacyjną, czym spełnił warunek z art. 87 § 4 p.p.s.a., należało uznać, że złożony wniosek jest w pełni zasadny. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.