I SA/Bd 918/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Postanowieniem z dnia 15 listopada 2010r., sygn. akt I SA/Bd 918/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę J. A.. Sąd ustalił bowiem, że skarżąca zaskarżyła decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] po upływie terminu określonego w przepisie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. dalej p.p.s.a.). Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 listopada 2010r. (k.29 akt sprawy). W dniu 10 grudnia 2010r. skarżąca J. A. nadała do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że winę za uchybienie terminu ponosi jej pełnomocnik w związku z czym nie powinna ponosić ujemnych skutków jego działania. Skarżąca wyjaśniła także, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się 6 grudnia 2010r., wówczas bowiem otrzymała od pełnomocnika postanowienie o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu art. 87 § 3 w związku z art. 87 § 1 powołanej ustawy wynika natomiast, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 15 listopada 2010r.odrzucił skargę J. A. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T., jako wniesioną po terminie. Jak wynika z akt sprawy, odpis niniejszego postanowienia doręczono stronie skarżącej w dniu 19 listopada 2010r. Przesyłkę zawierającą odpis postanowienia z dnia odebrał osobiście pełnomocnik skarżącej radca prawny M. G., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Tej okoliczności nie kwestionuje także sama skarżąca. Takie doręczenie, zgodnie z art. 67 § 5 ustawy p.p.s.a., należy uznać za skuteczne. W konsekwencji Sąd uznał datę 19 listopada 2010r. za datę, w której skarżąca dowiedziała się, iż uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Od tego też dnia biegł siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Termin ten upłynął w dniu 26 listopada 2010r. Tymczasem skarżąca nadała przedmiotowy wniosek w placówce pocztowej dopiero w dniu 10 grudnia 2010r. (k.35 akt sprawy). We wniosku strona wyjaśniła, że o fakcie odrzucenia skargi pełnomocnik poinformował ją w dniu 6 grudnia 2010r. ponieważ wcześniej przebywał on w szpitalu. W literaturze wskazuje się, że jeśli strona jest zastępowana przez pełnomocnika procesowego, termin siedmiodniowy liczy się od daty, gdy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminowi i mógł dokonać zamierzonej czynności procesowej, natomiast bez znaczenia dla obliczenia terminu jest data, w której sama strona dowiedziała się o tym i mogła tej czynności dokonać (zob. T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz s. 337, LexisNexis Warszawa 2005). Wyjaśnić należy, że określenie "od czasu ustania przyczyny", dotyczące momentu rozpoczęcia biegu terminu na złożenie wniosku ma charakter obiektywny, nie może być utożsamiane z subiektywnym przekonaniem strony, że przyczyna ta ustała w tym, a nie innym czasie. Określenie to nie jest tożsame z chwilą, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu od pełnomocnika (zob. B. Dauter Zarys metodyki sędziego sądu administracyjnego, wydanie I, s. 193, LexixNexis, Warszawa 2008). W konsekwencji choroba pełnomocnika oraz zapoznanie się strony z postanowieniem o odrzuceniu skargi w dniu 6 grudnia 2010r. wskazane we wniosku mogły być okolicznością uzasadniającą złożenie wniosku o przywrócenie 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Skarżąca co wynika z akt sprawy, nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, brak takiego wniosku. Złożyła wyłącznie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże uchybiła 7-dniowemu terminowi liczonemu od daty doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi pełnomocnikowi, nie składając jednocześnie wniosku o jego przywrócenie (7-dniowego), lecz o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (30-dniowego). W związku powyższym wniosek skarżącej należało uznać za spóźniony. Ponadto zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek nie został złożony za pośrednictwem organu, ale bezpośrednio do sądu. Nie został zatem dochowany określony w art. 87 § 3 p.p.s.a. tryb. Jak zaś stanowi art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Za niedopuszczalny w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, jako złożony z naruszeniem wymaganego przepisami trybu (art. 87 § 3 p.p.s.a. a contrario). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 88 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.