I SA/Bd 920/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 24 czerwca 2016 r. oddalającego wniosek o zmianę postanowienia z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi B. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. oraz od marca do lipca, wrzesień, październik i listopad 2009 r. postanawia: odrzucić sprzeciw Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r. Referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wraz ze skargą kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie osiąga żadnych dochodów. Korzysta ze wsparcia finansowego rodziny, głównie brata. Nie ponosi kosztów utrzymania bo zamieszkuje w mieszkaniu brata. Oświadczył, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. Referendarz sądowy oddalił wniosek o zmianę postanowienia z dnia 17 grudnia 2015 r. Wskazał, że strona nie wykazała, by spełniała ustawowe przesłanki umożliwiające udzielenie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 5 lipca 2016 r. Na powyższe postanowienie skarżący złożył sprzeciw. Pismo datowane na 8 lipca 2016 r. zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 8 sierpnia 2016 r. (wpływ do tut. Sądu w dniu 9 sierpnia 2016 r.) oraz pismo datowane na 22 sierpnia 2016 r., nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 23 sierpnia 2016 r. (wpływ do tut. Sądu w dniu 24 sierpnia 2016 r.). W piśmie przewodnim z dnia 8 lipca 2016 r. pełnomocnik podniósł, że postanowienie Referendarza z dnia 24 czerwca 2016 r. nie jest prawomocne wobec jego wadliwego doręczenia (zostało doręczone skarżącemu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. wymienione są zarządzenia i postanowienia, wydawane przez referendarza, w tym postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. Stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc się do zarzutów zawartych w piśmie z dnia 8 lipca 2016 r. należy stwierdzić, że postanowienie Referendarza z dnia 24 czerwca 2016 r. zostało doręczone prawidłowo na adres skarżącego. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego reprezentujący go we wcześniejszym stadium postępowania sądowego wypowiedział swoje pełnomocnictwo pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. Natomiast pełnomocnictwo dla adwokata Z. C. dołączone do skargi kasacyjnej i nadane wraz z nią w dniu 3 czerwca 2016 r. nie było podpisane przez skarżącego (d.: k. 131 akt sądowych), a zatem nie miało mocy prawnej, co więcej – obejmowało jedynie "sporządzenie i popieranie kasacji od wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 5.04.2016 r. I SA/Bd 920/15 ". Podpisane pełnomocnictwo zostało nadane w Urzędzie Pocztowym na adres Sądu w dniu 27 czerwca (d.: k. 148 akt sądowych), a jego wpływ do tut. Sądu miał miejsce w dniu 28 czerwca 2016 r. (d.: k. 146 akt sądowych). Postanowienie zostało nadane (wyszło z Sądu) w dniu 27 czerwca 2016 r. (d.: k. 143 i 144 akt sądowych), zatem przed dotarciem do Sądu informacji o prawidłowym ustanowieniu pełnomocnika. Sąd nie mając wiedzy o ustanowieniu w sprawie pełnomocnika, nie tylko nie mógł doręczyć mu postanowienia, ale również nie miał takiego obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnia, że przy ustalaniu dnia zawiadomienia istotna jest data, w której sąd faktycznie dowiedział się o ustanowieniu pełnomocnika, tj. dzień doręczenia stosownego pisma lub złożenia go w biurze podawczym sądu, a nie dzień nadania takiego pisma w urzędzie pocztowym. Z powyższego wynika, że postanowienie Referendarza z dnia 24 czerwca 2016 r. zostało prawidłowo doręczone skarżącemu i od dnia jego doręczenia płynął termin do złożenia sprzeciwu. Postanowienie Referendarza zostało doręczone w dniu 5 lipca 2016 r. (d.: k. 149 akt sądowych). Zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia sprzeciwu był dzień 12 lipca 2016 r., natomiast strona skarżąca złożyła swój sprzeciw w dniu 8 sierpnia 2016 r. Jak wynika z powyższego, środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.