I SA/Bd 94/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 01 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i A. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. postanawia: odrzucić skargę W dniu 20 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęły wnioski (formularze PPF) J. i A. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy wnioskodawcy uzasadnili trudną sytuacją materialną spowodowaną prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym i w związku z tym zajęciem ich majątku, wynagrodzeń oraz świadczeń emerytalnych. Skarżący wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Posiadają dom o powierzchni 200 m2. Łączny dochód gospodarstwa domowego wynosi około 4.950 zł miesięcznie. Oświadczyli, że nie posiadają oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Mają do spłaty raty dwóch kredytów w łącznej wysokości około 59.500 zł. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2012r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 06 marca 2012r. skarżący złożyli sprzeciw od powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia 22 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na to, że nie doszukał się okoliczności, które stanowiłyby o spełnieniu przesłanek udzielenia wnioskowanej pomocy. Postanowienie doręczono stronom w dniu 02 kwietnia 2012r. Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone. Pismem z dnia 22 kwietnia 2012r. skarżący zwrócili się z prośbą do Sądu o rozłożenie na raty wpisu sądowego z uwagi na jego wysokość i ich trudną sytuację finansową. W odpowiedzi na powyższe Sąd wyjaśnił, że nie ma prawnych możliwości (poza zwolnieniem od kosztów sądowych) do stosowania instytucji rozłożenia na raty kosztów sądowych na tym etapie postępowania doręczając stosowne pismo pełnomocnikowi stron. Jednocześnie wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 kwietnia 2012 r. Sąd ponownie wezwał skarżących pismem z dnia 08 maja 2012r. - do uzupełnienia w terminie 7 dni - braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 2.000 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 09 maja 2012r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru (k. nr 80 akt sądowych). W związku z tym, termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 16 maja 2012 r. Na podstawie akt sądowych ustalono, że w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., aktualna publikacja t.j. Dz. U. z 2012r. , poz. 270) sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Nieuiszczenie opłaty przy wniesieniu pisma nie powoduje automatycznie ujemnych skutków dla wnoszącego. W takim przypadku opłatę można uiścić w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu do jej uiszczenia. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec niewykonania przez stronę skarżącą zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.