I SA/Bd 941/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia "M R" Spółka Akcyjna z siedzibą w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2010r. sygn. akt I SA/Bd 941/09 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi "M. R." Spółka Akcyjna z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2007 roku p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie i uchylić postanowienie z dnia 15 lutego 2010r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę "M. R." S.A. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] uchylającą w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie określenia z tytułu podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące lipiec i sierpień 2007r. oraz kwoty zobowiązania podatkowego za miesiące wrzesień i październik 2007r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 21 stycznia 2010r. Od tego postanowienia skarżąca spółka złożyła w terminie skargę kasacyjną (zatytułowaną "zażalenie"), która została sporządzona przez Prezesa Zarządu skarżącej, P. P. W związku z powyższym, mając na uwadze uregulowania art. 175 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej ustawy ppsa), zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, Sąd postanowieniem z dnia 15 lutego 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 lutego 2010 r. Pismem z 15 lutego 2010r. pełnomocnik skarżącej spółki, radca prawny R. Ś. złożył pismo procesowe wraz z "ujednoliconą" skargą kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 14 stycznia 2010r. Pełnomocnik nawiązując do poprzedniej skargi kasacyjnej sprostował poprzednie jej oznaczenie jako "zażalenia" i podkreślił, że obecna skarga kasacyjna stanowi uzupełnienie skargi kasacyjnej wniesionej 28 stycznia 2010r i czynność ta jest dokonywana w trakcie trwania terminu do wniesienia takiej skargi. Pismem z 26 lutego 2010r. pełnomocnik strony wniósł także zażalenie na postanowienie z dnia 15 lutego 2010r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podniósł, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 22 lutego 2010r. zaś w dniu 15 lutego 2010r. tj. w terminie otwartym do jej wniesienia spółka złożyła skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną przez profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy ppsa, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Wskazać należy, iż zgodnie zaś z art. 177 § 1 ustawy ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 175 § 1 i 3 ustawy ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Należy zauważyć, iż skarżąca spółka w dniu 28 stycznia 2010r. złożyła skargę kasacyjną, którą sporządził i wniósł Prezes Zarządu nie będący jednym z wskazanych w powyższym artykule podmiotów. Jednocześnie jednak w dniu 15 lutego 2010r. pełnomocnik skarżącej spółki, radca prawny R. Ś., uzupełnił przedmiotową skargę kasacyjną. W związku z powyższym Sąd uznał za zasadne stanowisko, że odrzucona skarga kasacyjna, mimo jej późniejszego uzupełnienia, nie zawierała braków formalnych, z powodu których została odrzucona i zażalenie obejmujące taki zarzut jest w pełni uzasadnione. Z tego tytułu działając na podstawie art. 195 § 2 ustawy ppsa Sąd uwzględnił zażalenie i uchylił zaskarżone postanowienie.