I SA/Bd 948/09

I SA/Bd 948/09 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy: Sarah Sobecka - Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. B. z Kancelarii Prawniczej B., B. i Wspólnicy spółka cywilna w B. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu I SA/Bd 948/09 Uzasadnienie W dniu 26 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę wniesioną przez J.P. na wskazaną wyżej decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Postanowieniem z 2 marca 2010 r. zostało przyznane skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik, radca prawny M.B., za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wniósł o zwrot należnych kosztów. W sprawie zważono, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.) regulującym powyższe zasady, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści powyższych przepisów wynika zatem, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie wskazanego powyżej oświadczenia. Wyjaśnić należy, że brak oświadczenia w przedstawionym wyżej brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest ono pismem w rozumieniu art.45-48 p.p.s.a., lecz stanowi nieodzowny element uzasadnienia wniosku, pozwalający w istocie określić wysokość należnego wynagrodzenia. Reasumując, z akt sprawy wynika, że badany wniosek nie zawiera oświadczenia, czy opłaty zostały zapłacone w całości lub w części. Brak ten wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.