I SA/Bd 95/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na czynność Starosty C. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę W dniu 14 sierpnia 2007 r. A. P. złożył w Starostwie Powiatowym w C. wniosek o zwrot bezprawnie, jego zdaniem, pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu. Pismem z dnia 21 sierpnia 2007r. odmówiono uwzględnienia wniosku skarżącego, stwierdzając, że opłata [...] zł była opłatą pobraną przez organ na podstawie i w granicach powszechnie obowiązującego wówczas prawa. W piśmie podkreślono, że organ powiatu nie ma podstawy do zwrotu części opłaty, ani też do swobodnego określenia jej wysokości. Nie może również wydać decyzji odmawiającej zwrotu, ponieważ nie ma podstaw prawnych do takiego działania. Powołano się na art. 7 Konstytucji, który stanowi, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Jednocześnie pouczono stronę o możliwości wniesienia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. Pismo organu doręczone zostało skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2007r. Skarżący w dniu 05 grudnia 2007r. złożył w Starostwie Powiatowym pismo, w którym wezwał Starostę C. do usunięcia naruszenia prawa i wypłacenia kwoty, która była, jego zdaniem, pobrana w zawyżonej wysokości. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżącego, poinformowano, że stanowisko organu wyrażone w piśmie z dnia 21 sierpnia 2007 r. nie uległo zmianie. Jednocześnie pouczono stronę, że na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przysługuje jej prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Powyższe pismo zostało skarżącemu doręczone w dniu 04 stycznia 2008 r. W dniu 07 lutego 2008 r. A. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na ww. pismo organu z dnia 31 grudnia 2007r. Zdaniem skarżącego, Starostwo Powiatowe opłatę za wydanie karty pojazdu pobrało w zawyżonej wysokości. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2008 r. strona wyjaśniła, że skargę w Starostwie składała osobiście. W odpowiedzi na skargę organ – Starosta C. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., w którym Trybunał orzekł o niezgodności § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z Konstytucją RP. Podkreślił jednak, że skutki wspomnianego orzeczenia TK, wolą samego Trybunału zostały odsunięte w czasie. Dlatego, w ocenie organu, pobrana opłata od skarżącego w maju 2005 r. była zgodna z wówczas obowiązującymi przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W uchwale z dnia 4 lutego 2008r., I OPS 3/07 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów stwierdził, iż skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 3, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadkach , o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa ( art. 53 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, odpowiedź organu na wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa została mu doręczona w dniu 04 stycznia 2008 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 04 lutego 2008 r. Skarżący tymczasem złożył skargę w dniu 07 lutego 2008 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Należy również zauważyć, że skarżący nie dochował również 14 - dniowego terminu wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a., dotyczącego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Pismo organu z dnia 21 sierpnia 2007 r., w którym odmówiono uwzględnienia wniosku i które zawierało pouczenia o możliwości wezwania do usunięcia naruszenia prawa, otrzymał on w dniu 23 sierpnia 2007 r. Natomiast pismo zawierające to wezwanie skarżący złożył w Starostwie Powiatowym w dniu 5 grudnia 2007r., a zatem po wskazanym terminie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 p.p.s.a.