I SA/Bd 952/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi T. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2007 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. odmówić przyznania kosztów postepowania sądowego Dnia [...] r. T. S.A. z siedzibą w W. wniosła za pośrednictwem organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta G. z dnia [...] r. określającą wysokość podatku od nieruchomości na 2007 r. W piśmie przewodnim z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. przesłało kopię wniosku o stwierdzenie nieważności ww. decyzji i poinformowało, że wniosek ten jest aktualny. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 124 §1 pkt 6 w zw. z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., zawiesił postępowanie w sprawie, ponieważ postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji zostało wszczęte przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. poinformowało, że decyzją z dnia [...] r. Nr [...] stwierdzono nieważność decyzji Kolegium z dnia [...] r. Nr [...] oraz przesłało akta sprawy do Sądu. Pismem z dnia [...]r. – na wezwanie tut. Sądu – SKO poinformowało, że nie wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzając, iż decyzja jest ostateczna. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r. podjął postępowanie. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej – na wezwanie tut. Sądu – poinformował, że podatnik nie zaskarżył decyzji z dnia [...] r. Jednocześnie pismem z tego samego dnia wniósł o umorzenie postępowania przed tut. Sądem i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W sprawie ze skargi T. S.A. zaistniała sytuacja, w której przedmiotem zaskarżenia stała się decyzja wyeliminowana z obrotu prawnego, gdyż organ decyzją z dnia [...] r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji z dnia [...]r.. Nr [...] (d.: akta administracyjne organu odwoławczego dot. sprawy [...], k. 35). Nie budzi wątpliwości, że skargę do Sądu wniesiono w terminie późniejszym niż złożono wniosek do organu o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] r. W konsekwencji uwzględnienia wniosku przez SKO i stwierdzenia jej nieważności, postępowanie przed tut. Sądem stało się bezprzedmiotowe. Konsekwencją bezprzedmiotowości postępowania przed Sądem jest jego umorzenie. Odnośnie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania podnieść należy, że w art. 201 p.p.s.a. przewidziano tylko dwa przypadki, w których umorzenie postępowania wiąże się z zasądzeniem kosztów na rzecz skarżącego od organu. Pierwszy dotyczy uwzględnienia przez organ skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 3 p.p.s.a.). Drugi związany jest ze stanem, gdy sąd umorzy postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne, wskutek czego zaskarżony akt lub czynność (albo brak działania) zostały usunięte z obrotu prawnego. Poza sytuacjami wskazanymi w art. 201 § 1 i § 2 p.p.s.a. brakuje podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz skarżącego od organu, gdy z innych powodów postępowanie zostanie umorzone. W takiej sytuacji w niektórych przypadkach (w razie cofnięcia skargi) wystąpi podstawa do zwrotu stronie z urzędu całego wpisu (zob.: Małgorzata Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 201 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Mając na uwadze gramatyczną wykładnie przepisów należy stwierdzić, że SKO nie uwzględniło skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Przyjmując nawet rozszerzającą wykładnię tego przepisu na przypadek stwierdzenia nieważności – jak czyni to strona skarżąca – należy skonstatować, że brak jest wówczas podstaw do zasądzenia kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Podnieść bowiem należy, że zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi przez organ jest możliwe do dnia rozpoczęcia rozprawy. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie odbyły się dwie rozprawy, tj.: 1) w dniu [...] r., na której po wysłuchaniu strony skarżącej zawieszono postępowanie sądowe (k. 125 akt sądowych) oraz 2) dnia [...] r., na której umorzono postępowanie sądowe (k. 174 akt sądowych). Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. stwierdziło nieważność decyzji w dniu [...] r., zatem po terminie, o którym mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Pogląd taki na tle podobnego stanu prawnego został także wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt II FZ 84/11. Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia. Odmówiono przyznania kosztów na podstawie art. 201 a contrario. E. Kruppik-Świetlicka H. Adamczewska-Wasilewicz M. Łent