I SA/Bd 967/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 07 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę W dniu 24 października 2011r. E. G. wniosła skargę do tut. Sądu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w B. na indywidualną interpretację tego organu, działającego z upoważnienia Ministra Finansów, z dnia [...] dotyczącą zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi na skargę upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, albowiem strona skarżąca nie wniosła wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zaakcentował też, że indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia [...], została skarżącej skutecznie doręczona w dniu 23 września 2011r. i zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującej skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie: p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem z mocy art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§2). Od zasady tej został jednak wprowadzony wyjątek w § 3 cyt. wyżej artykułu. Określa on możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawodawca nie przewidział środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Mianowicie skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (a więc również pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zakwestionowanie zatem pisemnej, indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w drodze wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest warunkiem jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżąca została pouczona, w końcowej części zaskarżonej interpretacji, o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o jej wydaniu, do usunięcia naruszenia prawa. Mimo prawidłowego pouczenia przed złożeniem skargi do Sądu skarżąca nie wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. Zatem w sprawie nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w postępowaniu przed organami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 52 §3 p.p.s.a.